Την αναίρεση του παραπεμπτικού βουλεύματος ζητούν Γιωτόπουλος και Κονδύλης

38

Αίτηση αναιρέσεως κατά του παραπεμπτικού βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών κατέθεσαν στον Αρειο Πάγο μέσω των συνηγόρων τα φερόμενα ως μέλη της 17 Νοέμβρη Αλέξανδρος Γιωτόπουλος και Σωτήρης Κονδύλης.

Στις αιτήσεις τους υποστηρίζουν ότι το αμετάκλητο, που προβλέπει για το εφετειακό βούλευμα το άρθρο 187 του Ποινικού Κώδικα, παραβιάζει την ελεύθερη πρόσβαση στο αναιρετικό δικαστήριο, που κατοχυρώνεται στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, εφόσον λειτουργούν τέτοια δικαστήρια σε μια χώρα.

Τονίζεται ακόμη ότι προσβάλλεται η αρχή της ισότητας των όπλων, γιατί αναγνωρίζεται ανεπίτρεπτα υπέρ του εισαγγελέως το δικαίωμα να ασκεί αναίρεση επί του βουλεύματος, εφόσον αυτό είναι απαλλακτικό.

Σύμφωνα με το νέο αντιτρομοκρατικό νόμο, δεν επιτρέπεται η άσκηση αναίρεσης κατά του παραπεμπτικού βουλεύματος, καθώς το βούλευμα είναι αμετάκλητο.

Στις αιτήσεις, επίσης, υποστηρίζεται ότι είχε ασκηθεί δίωξη για τα αδικήματα πολύ πριν από την δημοσίευση του Ν. 2928/2001 (αντιτρομοκρατικός νόμος) και συνεπώς δεν μπορεί να εφαρμοσθεί η απαγόρευση άσκησης του ενδίκου μέσου της αναίρεσης, διότι έτσι παραβιάζεται η θεμελιώδης αρχή του κράτους Δικαίου, που δεν επιτρέπει τη νομοθετική παρέμβαση σε υποθέσεις που έχει επιληφθεί η δικαστική λειτουργία.

Παράλληλα, υποστηρίζεται ότι έχει επέλθει ακυρότητα στο στάδιο της προανάκρισης, γιατί ελήφθησαν υπόψη εκθέσεις «απολογιών και μαρτυρικών καταθέσεων», ενώ δεν έπρεπε να διαβιβασθούν στην ανάκριση, αλλά να παραμείνουν στο γραφείο της Εισαγγελίας Πλημμελειοδικών Αθηνών.

Περαιτέρω, ο εισαγγελέας και το Συμβούλιο Εφετών δεν έπρεπε να τις συνεκτιμήσουν και να τις λάβουν υπ όψιν, αλλά όφειλαν να κηρύξουν την ακυρότητα. Ακόμα υποστηρίζεται ότι για τα κακουργήματα κατά της ζωής αποκλειστικά αρμόδια είναι τα Μικτά Ορκωτά Δικαστήρια και η υπαγωγή ορισμένων μόνο από αυτά στο Τριμελές και το Πενταμελές Εφετείο παραβιάζει τις αρχές της ισότητας και του νόμιμου ή φυσικού δικαστή.

Στην αναίρεση Γιωτόπουλου υποστηρίζεται επιπλέον ότι κακώς απορρίφθηκε από το βούλευμα και με ανεπαρκή αιτιολογία ο ισχυρισμός ότι κατατάσσονται στα πολιτικά εγκλήματα, αφού η κύρια ποινικά αξιολογήσιμη δραστηριότητα της οργάνωσης της οποίας φέρονται ως μέλη οι κατηγορούμενοι, δηλαδή ανθρωποκτονίες και εκρήξεις, στράφηκαν εναντίον εκπροσώπων του πολιτικού συστήματος, της οικονομίας, του Τύπου, των αρχών ασφαλείας, των εκπροσώπων ξένων κρατικών αρχών, με αποκλειστικό κριτήριο την ιδιότητα τους ως φορέων κρατικής ή οικονομικής εξουσίας, την οποία αντικειμενικώς προσέβαλαν, ή κρατικών υπηρεσιών.

Τέλος, υποστηρίζεται ότι η πράξη της συγκρότησης της 17Ν έλαβε χώρα πριν από την τροποποίηση του άρθρου 187 ΠΚ από τον αντιτρομοκρατικό νόμο, για την οποία είχε ασκηθεί απρόσωπη δίωξη και συνεπώς η υπαγωγή της στην δικαιοδοσία του Εφετείου Κακουργημάτων προσβάλλει την αρχή της διάκρισης των λειτουργιών.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ