34

Αμ έπος αμ έργον. Δεκαπέντε μόλις ημέρες μετά την εκλογή του στην προεδρία και πριν ακόμη αναλάβει επισήμως τα καθήκοντά του, ο νυν πρωθυπουργός της Ρωσικής Ομοσπονδίας Βλαντιμίρ Πούτιν δίνει τα πρώτα στίγματα της πολιτικής που θα οδηγήσει επιτυχώς στο στόχο της μιας ισχυρής Ρωσίας. Διά στόματος του υπουργού Εξωτερικών Ιγκόρ Ιβανόφ κάνει λόγο για επιθετική εξωτερική πολιτική, με τη θετική έννοια του όρου, ενθαρρύνει τον πολιτικό διάλογο με τους Τσετσένους και ξεκινά τις επαφές του στο εξωτερικό από το Λονδίνο και το φίλο Τόνι Μπλερ.

Η ισχυρή Ρωσία που οραματίζεται ο Πούτιν μεταφράζεται σε μία εύρωστη οικονομικά χώρα και ταυτόχρονα σε ένα δυνατό παίκτη στη σκακιέρα των παγκόσμιων συσχετισμών. Πρόκειται για μία αλυσιδωτή αντίδραση, ο χημικός τύπος της οποίας θα περιέχει έξοδο της χώρας από τη διεθνή απομόνωση, προσέλκυση ξένων κεφαλαίων -δάνεια και επενδύσεις- αγαστές σχέσεις με τη Δύση και, βεβαίως, περιορισμό της ηγεμονίας των ΗΠΑ.

Η πάταξη της διαφθοράς, του οργανωμένου εγκλήματος και της τρομοκρατίας, αλλά κυρίως η ανάδειξη του ομοσπονδιακού χαρακτήρα του κράτους προϋποθέτουν, επίσης, έναν επιθετικό διάλογο -ακόμη και με την αρνητική έννοια του όρου- με τα εμπλεκόμενα μέρη, στο βαθμό που θα εξυπηρετήσει τους εθνικούς στόχους.

Συνεπώς, η αλλαγή της ρητορικής Πούτιν στο τσετσενικό αντικατοπτρίζει και τη μεταβολή της οπτικής μέσα από την οποία εξετάζει πλέον το Κρεμλίνο το πρόβλημα στο (βόρειο) Καύκασο. Μετά το… αμίμητο θα ξετρυπώσουμε τους Τσετσένους τρομοκράτες ακόμη και από τους καμπινέδες, ο νέος πρόεδρος της Ρωσίας επισημαίνει διά του εκπροσώπου του ότι ο εκλεγμένος πρόεδρος της δημοκρατίας -και ληστής κάποτε- Ασλάν Μασχάντοφ εθεωρείτο πάντοτε συνομιλητής της Μόσχας.

Κάτι τα πετρέλαια στην περιοχή, κάτι η δριμεία κριτική της Δύσης αναγκάζουν τον Πούτιν να ανακρούσει πρύμναν και να επανεξετάσει την αντιτρομoκρατική του εκστρατεία εναντίον της Τσετσενίας, η οποία μετατρέπεται, από μέσο για την εδραίωσή του στην εξουσία, σε σκοπό: εξομάλυνση της κατάστασης και αποκατάσταση της τάξης. Αυτός, τώρα, που θα συγκαθήσει με το Ρώσο πρόεδρο στην τράπεζα των διαπραγματεύσεων, μολονότι περιορισμένου κύρους και ερεισμάτων, όπως ο Μασχάντοφ, οφείλει να τείνει ευήκοον ου ή, όπως σχολιάζει αναλυτής του Κέντρου Καυκάσιας Ερευνας, να είναι… οσφυοκάμπτης.

Στη συνταγή Πούτιν για την επίλυση άπαξ και διά παντός(;) του Τσετσενικού, εκτός από την αποφασιστικότητα και τη διαπραγματευτική δύναμη που διατηρεί έναντι των Καυκάσιων, πρέπει να προστεθεί μία δόση δυτικών πιέσεων και ένα εσάνς μεγαλόθυμου και φιλειρηνικού ηγέτη. Ενόσω η λύση μαγειρεύεται, αυτός αναχωρεί για το Λονδίνο.

Εύη Κούρτη

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ

Ειδήσεις Σήμερα: