Παρέμβαση του Οικουμενικού Πατριάρχη με επιστολή στο Χριστόδουλο

40

Προτροπή προς τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χριστόδουλο να ασχοληθεί με τα φλέγοντα προβλήματα των ανθρώπων της εποχής μας και όχι με την αύξηση και επέκταση τίτλων, απευθύνει ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, με επιστολή του προς τον κ. Χριστόδουλο την οποία δημοσιεύει σήμερα η εφημερίδα Η Καθημερινή.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης αναφέρεται σε ζητήματα που συζητούνται στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος και παίρνει θέση σε ορισμένα από αυτά. Δεν αναγνωρίζει στον αρχιεπίσκοπο το δικαίωμα να απονέμει τίτλους σε κληρικούς και λαϊκούς. Αμφισβητεί το δικαίωμά του να θεωρεί τον εαυτό του πρώτον και σημειώνει πως η θέση αυτή ανήκει στην Ιερά Σύνοδο, στην οποία προεδρεύει ο μητροπολίτης Αθηνών. Ως προς το θέμα της μνημόνευσης του ονόματος του αρχιεπισκόπου τονίζει ότι αυτή μπορεί να γίνεται κατά την τέλεση της Θείας Λειτουργίας μόνο στην επισκοπική του περιφέρεια.

Μεταξύ των άλλων στην επιστολή του ο Πατριάρχης επισημαίνει: Ο Πατριαρχικός και Συνοδικός Τόμος του αυτοκεφάλου ουδεμίαν απονέμει τω τε Μητροπολίτη (και νυν Αρχιεπισκόπω) Αθηνών υπεροχικήν έναντι των λοιπών επαρχιούχων Αρχιερέων της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ελλάδος θέσιν.

Σε άλλο σημείο υπογραμμίζει: Το αληθές είναι ότι αυτή αύτη η αρχικώς αντικανονικώς ανακηρυχθείσα αυτοκέφαλος Εκκλησία της Ελλάδος ώρισε την Ιεράν Σύνοδον ως Υπερτάτην Αρχήν, άνευ Πρώτου, ει μη μόνον Πρόεδρον αυτής. Φρονούμεν δε ότι η τήρησις των παραδεδομένων, ήτοι η μνημόνευσις εκ μέρους μεν των ιεραρχών της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ελλάδος της Ιεράς ημών Συνόδου και εκ μέρους των ιεραρχών των Νέων Χωρών του Αρχιεπισκόπου και Πατριάρχου ημών (δείνος) και της Ιεράς ημών Συνόδου, κατά την παραδεδομένην τάξιν είναι οδός αρίστη.

Επισημαίνει ακόμα πως: Η εποχή ημών, εποχή πραγματιστική και ωφελιμιστική, μετ αδιαφορίας, ενίοτε δε και μετά περιφρονήσεως και εμπαικτικής συγκαταβάσεως, ακούει τους κληρονομημένους τίτλους, τους οποίους εκ σεβασμού προς την παράδοσιν αναγκαζόμεθα άπαντες οι την Εκκλησίαν διακονούντες, όπως χρησιμοποιώμεν . Ανησυχούμεν όμως σφοδρώς εκ του φόβου ότι η ανεκτική στάσις των συνανθρώπων ημών ως προς την απλήν εξ ιστορικών λόγων χρήσιν αυτών θα μεταβληθεί εις εχθρικήν προς εκείνους εξ ημών οι οποίοι, εν μέσω τόσων ουσιαστικών προβλημάτων, ως η ανακούφισις των θυμάτων των πολέμων, των σεισμών, των παντοειδών διώξεων, των ναρκωτικών, των οικολογικών μολύνσεων και πρωτίστως των πνευματικών μολύνσεων, δι ων δηλητηριάζεται η ψυχική και πνευματική υγεία των κοινωνιών και των ατόμων, ενασχολούμεθα ουχί, ως δει, με την αντιμετώπισιν των φλεγόντων ουσιαστικών προβλημάτων των ποιμνίων ημών, αλλά με την αύξησιν και επέκτασιν τίτλων αφορώτων εις τα πρόσωπα ημών. Εχομεν δε, την βεβαιότητα ότι η ανακίνησις των εν τω παρόντι Γράμματι αναφερομένων θεμάτων οποτεδήποτε, αλλά ιδία κατά τας παρούσας στιγμάς, καθ ας τεράστια ορθούνται ενώπιον ημών παντοειδή ουσιαστικά προβλήματα, μόνον δυσμενή σχόλια, βλάβην και απομάκρυνσιν του ορθοδόξου ποιμνίου από των ποιμένων αυτού θα επιφέρει.

ΜΠΕ