47

Με μία νέα ήττα για τους Σοσιαλδημοκράτες (SPD) στις αυριανές εκλογές που διεξάγονται στο Βερολίνο αναμένεται -σύμφωνα με όλες τις μέχρι τώρα δημοσκοπήσεις – ότι θα ολοκληρωθεί ο μαραθώνιος των εκλογικών αναμετρήσεων του 1999 στη Γερμανία, κλείνοντας έτσι προσωρινά το κεφάλαιο του πρώτου χρόνου της κοκκινοπράσινης κυβέρνησης Σρέντερ-Φίσερ, που έχει σφραγιστεί από αλλεπάλληλες εσωτερικές κρίσεις και κλυδωνισμούς στους κόλπους των δύο συγκυβερνώντων κομμάτων και από συνεχείς και οδυνηρές εκλογικές ήττες.

Στο Βερολίνο διεξάγονται αύριο διπλές εκλογές, όπου 2,4 εκατομύρια ψηφοφόροι – 1,5 περίπου στο δυτικό τμήμα της πρωτεύουσας και κάτι λιγότερο από ένα 1 εκατομύριο στο ανατολικό – καλούνται να αναδείξουν αφενός μεν την τοπική κυβέρνηση (Senat) της πόλης- κρατιδίου και τον κυβερνήτη-δήμαρχο και, αφετέρου, τις δημοτικές αρχές στους 23 επιμέρους δήμους – 12 στο δυτικό τμήμα και 11 στο ανατολικό.

Ο χριστιανοδημοκράτης κυβερνήτης-δήμαρχος Εμπερχαρντ Ντίπγκεν θεωρείται αδιαφιλονίκητος νικητής των εκλογών. Οι δημοσκοπήσεις τού δίνουν επίμονα ένα ποσοστό άνω του 40 % στο CDU. Αντίθετα, ο αιώνιος αντιπαλός του, σοσιαλδημοκράτης Βάλτερ Μόμπερ, που έχει περάσει στην ιστορία ως ο άνθρωπος με το κόκκινο κασκόλ δίπλα στον Βίλι Μπραντ

και τον Χέλμουτ Κολ όταν έπεσε το τείχος του Βερολίνου, έχει ήδη εξαφανιστεί από τα προεκλογικά πλακάτ του SPD, στο οποίο οι δημοσκοπήσεις δίνουν ένα ποσοστό γύρω (ή και κάτω από) 20 %.

Στις αντίστοιχες εκλογές του 1995 το CDU του Ντίμπγκεν είχε συγκεντρώσει 37,4 %, και το SPD (με άλλον υποψήφιο) το χαμηλότερο ποσοστό της μεταπολεμικής ιστορίας του, 23,6 %. Τρίτο κόμμα είχε έρθει το 1995 το Κόμμα Δημοκρατικού Σοσιαλισμού (PDS), με 14,6%, τέταρτο οι συγκριτικά με άλλα κρατίδια ισχυροί Πράσινοι, με 13,2 %.

Οι Φιλελεύθεροι, είχαν εκπαραθυρωθεί από το Senat, με 2,5 % και οι ακροδεξιοί Ρεπουμπλικάνοι (που το 1989 είχαν πετύχει την πρώτη τους παγγερμανική κοινοβουλευτική είσοδο σε τοπικό κοινοβούλιο) είχαν αποτύχει να υπερβούν το 5 %.

Αποτέλεσμα των εκλογών του 1995 ήταν ο σχηματισμός κυβέρνησης μεγάλου συνασπισμού CDU-SPD υπό το χριστιανοδημοκράτη Ντίμπγκεν, που από σκληροπυρηνικό στέλεχος της δεξιάς πτέρυγας των Χριστιανοδημοκρατών στα ταραγμένα χρόνια της δεκαετίας 1960-1970,

μετεξελίχθηκε σε έναν άχρωμο και μετριοπαθή κεντρώο πολιτικό ευρείας αποδοχής.

Ο Ντίμπγκεν είναι κυβερνήτης-δήμαρχος από το 1984 με ένα διάλειμμα 18 μήνών το 1989-90, που το SPD με επικεφαλής τον Μόμπερ είχε κερδίσει τις εκλογές και είχε σχηματίσει προσωρινά κυβέρνηση με τους Πράσινους. Η κυβέρνηση αυτή κατέρρευσε λόγω της

αδυναμίας αντιμετώπισης των κοινωνικών προβλημάτων της πόλης στις αμέσως επόμενες εκλογές, μετά τη γερμανική ενοποίηση, προκειμένου να σχηματιστεί ένα ενιαίο Senat από το Δυτικό και το Ανατολικό Βερολίνο.

Η εικόνα των ποσοστών ωστόσο τόσο των περασμένων εκλογών όσο και των δημοσκοπήσεων είναι πλαστή με την έννοια ότι αποτελεί απλώς το μέσο όρο δύο διαφορετικών πόλεων, του Δυτικού και του Ανατολικού Βερολίνου με εντελώς διαφορετικούς πολιτικούς χάρτες:

Το 37,4 % του CDU π.χ. προκύπτει από το ποσοστό του 45,4 % στους 12 δυτικούς δήμους και το 23,6 % στους 11 ανατολικούς. Το SPD και οι Πράσινοι παρουσιάζουν μία κατά πολύ μικρότερη διαφοροποίηση μεταξύ Δύσης και Ανατολής – το 23,6 % για το SPD προκύπτει από 25,5 % στη Δύση και 20,2 % στην Ανατολή, και το 13,2 % των Πρασίνων προκύπτει από 15 % στη Δύση και 10 % στην Ανατολή – ενώ αντίθετα ο κόσμος έρχεται τα πάνω κάτω με το Κόμμα Δημοκρατικού Σοσιαλισμού (PDS): το 14,6 % προκύπτει από το μηδαμινό ποσοστό του 2,1 % στο δυτικό τμήμα της πόλης και την αδιαφιλονίκητη πρωτιά, με 36,3 % στο

ανατολικό.

Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις αλλά και το ορατό γενικότερο πολιτικό κλίμα πέραν της ανόδου του CDU και της καθόδου του SPD, αναμένεται ότι το PDS θα αυξήσει για άλλη μία φορά τα ποσοστά του, οι Πράσινοι θα υποστούν και πάλ

ΑΠΕ

Ειδήσεις Σήμερα: