Βρετανοί επιστήμονες υποστηρίζουν ότι ακόμα και η έκθεση σε χαμηλά επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης, δηλαδή εντός των ορίων ασφαλείας, προκαλούν δομικές αλλαγές στην καρδιά, όμοιες με αυτές που παρατηρούνται στα αρχικά στάδια της καρδιακής ανεπάρκειας, σύμφωνα με άρθρο που δημοσίευσαν στο επιστημονικό έντυπο Circulation.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Λονδίνου Queen Mary με επικεφαλής τον Δρ Στεφεν Πετερσεν μελέτησαν στοιχεία για περίπου 4.000 άτομα που ήταν εγγεγραμμένα στη βάση UK Biobank.

Οι συμμετέχοντες είχαν δώσει στοιχεία για τον τρόπο ζωής τους, το ιατρικό ιστορικό τους και λεπτομέρειες για το που έμεναν, αλλά και δείγματα αίματος, ενώ είχαν υποβληθεί και σε μαγνητικές απεικονίσεις για τη μέτρηση του μεγέθους, του βάρους και τη λειτουργία της καρδιάς.

Οι επιστήμονες εξαίρεσαν τα άτομα με υποκείμενα καρδιακά προβλήματα ή όσους είχαν μετακομίσει κατά τη διάρκεια της μελέτης.

 

Αν και οι περισσότεροι συμμετέχοντες ζούσαν εκτός μεγάλων πόλεων στη Βρετανία, καταγράφηκε ξεκάθαρη σχέση μεταξύ της διαβίωσης κοντά σε θορυβώδεις και πολυσύχναστους δρόμους και είχαν εκτεθεί σε διοξείδιο του αζώτου (NO2) ή μικροσωματίδια PM2.5 και μεγαλύτερης αριστερής και δεξιάς καρδιακής κοιλίας.

Οι κοιλίες είναι σημαντικές για την αιμάτωση της καρδιάς κι ενώ οι συμμετέχοντες ήταν υγιείς και δεν είχαν συμπτώματα, οι δομικές αλλαγές που παρατηρήθηκαν έμοιαζαν με αυτές που παρατηρούνται στα πρώιμα στάδια της καρδιακής ανεπάρκειας.

Η μεγαλύτερη αύξηση σε ρυπογόνους παράγοντες σχετίστηκε με σημαντικότερες αλλαγές στη δομή της καρδιάς: για κάθε ένα επιπλέον μg ανά κυβικό μέτρο PM2.5 και για κάθε επιπλέον μg ανά κυβικό μέτρο NO2 η καρδιά μεγάλωνε κατά περίπου 1%.

 

Αξίζει να σημειωθεί ότι η μέση ετήσια έκθεση στα μικροσωματίδια PM2.5 (8-12 μg ανά κυβικό μέτρο) ήταν εντός ορίων ασφαλείας στη Βρετανία (25 μg ανά κυβικό μέτρο), αλλά κοντά στα όρια του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (10 μg ανά κυβικό μέτρο). Σε ότι αφορά την έκθεση των συμμετεχόντων στο NO2 (10-15 μg ανά κυβικό μέτρο) αυτό ήταν πάνω από τα τοπικά και όρια ασφαλείας του ΠΟΥ (40 μg ανά κυβικό μέτρο).

Σύμφωνα με τον Δρ Ναϊ Ονγκ, επικεφαλής της μελέτης, «παρατηρήσαμε σημαντικές αλλαγές στην καρδιά, ακόμα και με σχετικά χαμηλά επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Στο μέλλον θα μελετήσουν και στοιχεία από τα κέντρα των μεγάλων πόλεων όπως του Μάντσεστερ και το Λονδίνου, με πιο εύστοχες μετρήσεις της καρδιακής λειτουργίας και αναμένουμε να δούμε ακόμα πιο σημαντικά κλινικά στοιχεία».