Με Μίκη Θεοδωράκη στις αποσκευές τους αλλά και Ravel θα έρθουν για ακόμη μια φορά στη χώρα μας τα Μπαλέτα Bejart της Λωζάνης.

Εξήντα χορευτές θα δώσουν τον καλύτερό τους εαυτό στη σκηνή του Ηρωδείου παρουσιάζοντας τρία σπουδαία έργα για δύο μόνο παράστασεις.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει τις 2 χορογραφίες «σταθμούς» του Μaurice Béjart. «7 ελληνικοί χοροί» σε μουσική του Μίκη Θεοδωράκη και το περίφημο «Boléro» με την αξεπέραστη μουσική του Maurice Ravel που αποθεώνουν την τέχνη του μπαλέτου.

Ο καλλιτεχνικός διευθυντής των μπαλέτων, Gil Roman, μίλησε στο in.gr για τα συγκεκριμένα έργα αλλά και το μέλλον του συνόλου.

 

Για ποιο λόγο επιλέχθηκαν τα συγκεκριμένα έργα για την παράσταση στο Ηρώδειο;

Εδώ και χρόνια, κάθε φορά που τα Μπαλέτα Μπεζάρ προσκαλούνται στην Αθήνα, η επιλογή κι ο προγραμματισμός των έργων που θα παρουσιαστούν απαιτεί σοβαρή σκέψη.
Στο Ηρώδειο αξίζουν θεάματα που να ταιριάζουν απόλυτα στον χώρο και την ιστορία του. Από πάντα, επιθυμία των Μπαλέτων Μπεζάρ της Λωζάνης ήταν να προσφέρουν στο ελληνικό κοινό τη δυνατότητα να απολαμβάνει , ανά τακτά διαστήματα, τις κυριότερες/εμβληματικότερες χορογραφίες του Μωρίς Μπεζάρ, κι αυτό κάνουμε επιλέγοντας το Μπολερό.

Επιπλέον, πρωταρχική επιθυμία μας είναι να ανακαλύψει το (ελληνικό) κοινό ό,τι δημιουργούμε και μας κινητοποιεί σήμερα. Η επιλογή του μπαλέτου Tous les hommes Presque toujours s’imaginent που δημιούργησα τον περασμένο Απρίλιο για την Όπερα της Λωζάννης, θα είναι το καινοτόμο έργο της βραδιάς, σε μουσική του σύγχρονου συνθέτη John Zorn.
Το αρχικό έργο της βραδιάς αποτίνει φόρο τιμής στις στενές σχέσεις ανάμεσα στον Μωρίς Μπεζάρ και τον διάσημο Έλληνα συνθέτη Μίκη Θεοδωράκη ο οποίος συνέθεσε -ειδικά για τον χορογράφο- αυτή τη σειρά των 7 Ελληνικών χορών.

Τι τα συνδέει;

Εκείνο που συνδέει τα διάφορα έργα μεταξύ τους, είναι ο Χορός, η παγκοσμιότητα του χορού που όλος ο κόσμος επιθυμεί να κατανοήσει και να εκτιμήσει. Ένας φυσικός δεσμός που δημιουργούν οι χορογράφοι για τους χορευτές και για ολόκληρη την ομάδα. Το συνδετικό στοιχείο ανήκει σ’ αυτόν που το «υφαίνει», δεν επινοείται.

Πόσο εύκολο είναι να χορογραφηθούν οι «7 ελληνικοί χοροί» του Θεοδωράκη;

Την απάντηση στο συγκεκριμένο ερώτημα μόνον ο Μωρίς θα μπορούσε να την δώσει, αν ήταν ακόμη μαζί μας για να απαντήσει. Ωστόσο, δεν νομίζω ότι μπορεί να γίνει λόγος για δυσκολία ή ευκολία ως προς τη δημιουργία της χορογραφίας όταν υπάρχει αυτός ο πλούτος της προτεινόμενης μουσικής. Το αποτέλεσμα προκύπτει από την ανθρώπινη και συναισθηματική σχέση ανάμεσα στους δύο καλλιτέχνες. Εκεί βρίσκεται η απάντηση.

Είναι δύσκολο να διατηρείται το ενδιαφέρον του κοινού με κλασικές χορογραφίες όπως το περίφημο Bolero του Maurice Bejart σε μουσική του Maurice Ravel;

Φυσικά, η διατήρηση του ενδιαφέροντος του κοινού δεν είναι δεδομένη, κυρίως όταν γνωρίζουμε ότι το έργο δεν αλλάζει, αλλάζει όμως το κοινό. Πάντως, οι προσλαμβάνουσες δεν είναι πάντα οι ίδιες όταν βλέπεις το ίδιο έργο με διαφορά λίγων χρόνων. Γι΄ αυτό και συνεχίζουμε να ζητάμε από τους χορευτές να δουλεύουν σταθερά πάνω σε έργα που, στο πέρασμα του χρόνου, έχουν γίνει κλασικά. Για να διατηρηθεί αφενός η αρχική ουσία του έργου και, αφετέρου, το καλλιτεχνικό του επίπεδο που το κοινό γνωρίζει κι αναμένει.

Πάνω από δέκα χρόνια στο τιμόνι των μπαλέτων Bejart, υπάρχει κάτι που θα θέλατε αλλά δεν έχει πραγματοποιηθεί;

H εξασφάλιση του μέλλοντος της ομάδας. Είμαστε μια ομάδα ζωντανής τέχνης και πρέπει οπωσδήποτε να παραμείνουμε έτσι, τόσο για να συνεχιστεί το έργο του Μωρίς Μπεζάρ όσο και για την συνεχή εξέλιξή μας ως ομάδας μέσα από νέες δημιουργικές δουλειές. Κύριος στόχος μας είναι το κοινό να συνεχίζει να έρχεται στις παραστάσεις που παρουσιάζουμε κι ελπίζουμε ότι δεν θα πάψει να έρχεται για πάρα πολλά ακόμη χρόνια.