Ο Λουδοβίκος των Ανωγείων παρουσιάζει στον Φ.Σ. Παρνασσός, μια παράσταση που εστιάζει στην απόδοση από γυναικείες φωνές, Ριζίτικων και Μαντινάδων, από την πλούσια Κρητική παράδοση.

Μια πρωτότυπη προσέγγιση που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 23 Νοεμβρίου, στις 21:00, ενώνοντας το τραχύ πρόσωπο των γυναικών των Λευκών Ορέων με τον λυρικό ερωτισμό της Αρετούσας. Στην ερμηνεία τρεις σπουδαίες φωνές: η Μαριάννα Πολυχρονίδη και οι αδερφές Ελένη και Σουζάνα Βουγιουκλή.

Η Κρήτη, στη μακραίωνη ιστορία της, δεν επέτρεψε στην γυναίκα να τραγουδήσει. Ήταν προνόμιο του άντρα. Της παρείχε, όμως το χώρο του θρήνου για το τραγούδι της απώλειας, όπου εκεί υπήρξε ο απόλυτος εκφραστής. Ωστόσο, δειλά δειλά, τόλμησε να διηγηθεί την ερωτική ιστορία και με ριζίτικα τραγούδια.

Οι Μαντινάδες από την άλλη έχουν σαφώς πιο ερωτικό περιεχόμενο, περιγράφοντας κάθε απόχρωση της ερωτικής ιστορίας. Η Αρετούσα ως σύμβολο εκπροσωπεί την γυναίκα της Αναγέννησης. Βρίσκεται στη δίνη του έρωτος και παρότι, πριγκίπισσα θα υποστεί την σκληρότητα της ανασφάλειας του Ερωτόκριτου.

Μένει αταλάντευτη, με ακέραια συναισθηματική πίστη και καταθέτει τα παράπονα της, τραγουδώντας.

Ο Λουδοβίκος των Ανωγειών μίλησε στο in.gr για την αγαπημένη του Κρήτη αλλά και τη θέση τη γυναίκας σε αυτή.

Στη νέα σας παράσταση βάζετε και πάλι τη γυναίκα στο κέντρο, αυτή τη φορά ως φωνή που ερμηνεύει Ριζίτικα και Μαντινάδες. Είναι μια τολμηρή επιλογή, μια που κυρίως τραγουδιούνται από άντρες. Πείτε μας για το σκεπτικό αυτής της παράστασης.

Η Κρήτη δεν έδωσε ποτέ το δικαίωμα στη μακραίωνη ιστορία της στην γυναίκα να τραγουδήσει. Της παρέδωσε το χώρο του θρήνου. Όπου και αυτό είναι ένα είδος τραγουδιού. Και το έκανε μαγικά. Ανεδειξε το συναίσθημα και βυθίστηκε στη συγκίνηση ώστε ο άντρας μπροστά στο μοιρολόι της να απαντάει μόνο με δάκρυα. Τα ριζίτικα τραγούδια είναι τραγούδια κυρίως της αντρειοσύνης, της φιλίας, της ελευθερίας, της φύσης, του θανάτου κάποια από αυτά όμως αφορούν τη γυναίκα. Τα διηγείται η ίδια η γυναίκα. Σκέφτομαι λοιπόν σήμερα αυτός ο ποιητικός λόγος του ριζίτικου τραγουδιού δεν θα μπορούσε να ειπωθεί από γυναικεία φωνή; Και όχι κατ’ ανάγκη με τις μελωδίες του ριζίτικου τραγουδιού αλλά με συνθέσεις που αναδεικνύουν τον υπέροχο λόγο.

Παράδειγμα: «Σιγά-σιγά έβρεχε ο θιός και ο Γιάννος / ετραγούδιε / παίρνει ο αέρας την λαλιά / την πάει στο μοναστήρι καλόγριοπούλα την γροικά / ξεντύνεται / τα ράσα / πάτε σταυροί στις εκκλησιές ράσα στα Μοναστήρια και εγώ με τον τραγουδιστή».

Η Γυναικεία φωνή μπορεί να υπηρετήσει τα λόγια του ριζίτικου όχι με τον τρόπο που τραγουδούν οι άντρες, αυτό είναι τραγούδι του άντρα, επομένως ψάχνουμε να βρούμε ένα τρόπο λιτά απέριττα να αναδειχτεί η ποίηση του ριζίτικου λόγου που αφορά τη γυναίκα.

Τα τραγούδια θα ερμηνεύσουν η Μαριάννα Πολυχρονίδη και οι Ελένη και Σουζάνα Βουγιουκλή, που δεν έχουν Κρητική καταγωγή. Θέλατε οι φωνές σας να μην έχουν Κρητική καταγωγή;

Τα τραγούδια θα τα ερμηνεύσουν οι αδερφές Βουγιουκλή γιατί έχουν μια ικανότητα συνεργατική των φωνών τους και την μεσογειακή εμπειρία γύρω από το τραγούδι της γυναίκας. Η Μαριάννα Πολυχρονίδη έχει καταγωγή Κρήτης κατανοεί βαθιά την Κρήτη η οποία θα ερμηνεύσει τραγούδια που αφορούν τη γυναίκα της Κρήτης σε μοιρολόι.

Η θέση της γυναίκας στην Κρήτη παλαιότερα υπήρξε περιθωριακή, σκιά σε μια αντρική κοινωνία. Έχει αλλάξει σήμερα;

Φυσικά έχουν αλλάξει τα πράγματα. H γυναίκα aπό πάντα είχε υψηλή θέση στην κοινωνία της Κρήτης ήταν η κορώνα του άντρα. Sτη σημερινή εποχή η γυναίκα κατέκτησε κι άλλα επίπεδα στην καθημερινότητα, σπούδασε, κατέλαβε θέσεις υψηλές χωρίς να υποκαθιστά τον άντρα, έχει δικό της βηματισμό.

Θα μπορούσατε να δώσετε μια περιγραφή της γυναίκας της Κρήτης; Έχει κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά;

Η Γυναίκα στην Κρήτη ήταν από πάντα κυβερνήτης, διοικητής της οικογένειας. Ο άντρας ήταν η δύναμη, η προβολή και εκείνη καμάρωνε πίσω από τη σκιά του.

Υπάρχει κάποια μαντινάδα που μιλάει για μια γυναίκα που σας αρέσει ιδιαίτερα;

Χαϊδεύει το βασιλικό και η μυρωδιά του απλώνει / Να καταλάβω όταν περνώ πως στέκει στο μπαλκόνι

Γράψτε το σχόλιο σας