O έρωτας, λένε, χρόνια δεν κοιτά… Ουδέν αληθέστερον τούτου: κανείς έρωτας δεν κοιτά καμιά ηλικία και ο Σούλης Μαρκόπουλος επιβεβαιώνει και διατρανώνει αυτή τη συνθήκη.

Ο… γεροντοέρωτας (sic) του γεννημένου την 1η Μαρτίου του 1949 προπονητή για το μπάσκετ είναι αθεράπευτος και η επιστροφή του στην κυκλοφορία αποτελεί μια από τις πιο ηχηρές ειδήσεις, χώρια που ξεπέρασε κιόλας τον Πεδουλάκη!

Ο Αργύρης ανέλαβε τον Παναθηναϊκό για τρίτη φορά μέσα σε μια επταετία, ενώ ο Σούλης θα καθίσει στον πάγκο του Αρη για τέταρτη και μάλιστα με διαφορά μιας εικοσαετίας από την προηγούμενη!

Τον είχαν σχολάσει αδίκως στις 18 Δεκεμβρίου του 1999 ύστερα από μια ήττα από τον Σπόρτιγκ και ξαναγυρίζει τώρα για να ξαναβάλει τα πράγματα σε μια τάξη και να (επιδιώξει να) γίνει το ανάχωμα και η ασπίδα που χρειάζεται ο «Αυτοκράτορας».

Ο Σούλης είναι στην κυριολεξία σαράντα χρόνια φούρναρης!

Για την ακρίβεια, 41 από το 1978, όταν έκανε το ντεμπούτο του στην Α’ Εθνική, με τον Δημόκριτο Θεσσαλονίκης και έγραψε τα πρώτα ένσημα στο βιβλιάριό του: από τότε μάζεψε πολλά, αλλά δεν εννοεί (και ορθώς πράττει) να βγει στη σύνταξη!

Σε όποιον πάγκο κι αν κάθισε (Δημόκριτος, Ηρακλής, τρεις φορές στον ΠΑΟΚ, άλλες τρεις στον Αρη, Μακεδονικός, ΑΕΚ, Μαρούσι) ο νικητής του Κυπέλλου Κόρατς του ’94, δεν ξέφυγε από τους κανόνες και το modus lavorandi του: είναι δουλευταράς και πεισματάρης, έχει εμπειρία και τεχνογνωσία, ξέρει να βγάζει από τους παίκτες του τον καλύτερο εαυτό τους, ενώ ο βίος και η πολιτεία του τον έχουν καταστήσει αφενός συμπαθή και αφετέρου ένα τοτέμ!

Μπορεί όλα αυτά τα χρόνια  να μην «πούλησε» τον εαυτό του, όπως του άξιζε και να μην αξιώθηκε να κοουτσάρει στην Ευρωλίγκα (καθώς έκανε πίσω στη συμφωνία του με τον Ολυμπιακό τον Οκτώβριο του 2014), αλλά δεν παύει να είναι μακράν πρώτος σε αγώνες (702) και τρίτος σε νίκες (339) στα χρονικά της Α’ Εθνικής.

Ως ευ παρέστης Σούλη!