Δεν είναι εύκολο κάποιος να μπερδέψει την Τζένιφερ Λόπεζ, ούτε να περάσει απαρατήρητη. Στα 49 της χρόνια είναι πιο όμορφη και πετυχημένη από ποτέ, οι γυναίκες θέλουν να της μοιάσουν και οι άνδρες την ποθούν. Οι παπαράτσι είναι συνέχεια δίπλα της, όπως και στα γυρίσματα της τελευταάις της ταινίας «Δεύτερη Πράξη», που γυρίστηκε μέσα σε ένα σούπερ μάρκετ. Αλλά κάποια που πέρασε τρία χρόνια σε γυρίσματα στους δρόμους της Νέας Υόρκης για την τηλεοπτική της εκπομπή «Shades of Blue», η Λόπεζ  δεν κολλάει σε τίποτα. «Όλες οι σκηνές από το κατάστημα γυρίστηκαν μέσα σε ένα πραγματικό superstore [στο Queens], έτσι οι καταναλωτές έκαναν στην πραγματικότητα τα ψώνια τους ενώ κάναμε γυρίσματα», λέει. «Οι παπαράτσι ήταν παντού»» λέει η συνεργάτης της Elaine Goldsmith-Thomas. «Σε σκηνές όπου οι ηθοποιοί μιλούσαν ήσυχα, θα μπορούσες μερικές φορές ακούς τους θαυμαστές της στο φόντο να ψιθυρίζουν: να εδώ είναι».

Καθ ‘όλη τη διάρκεια της καριέρας της – και πολλές σχέσεις υψηλού προφίλ – η διάσημη τραγουδίστρια, ηθοποιός και επιχειρηματίας έχει παλέψει με τους παπαράτσι και αγωνίστηκε με τη συνεχή πίεση και τον ανεπιθύμητο έλεγχο της ζωής. «Προσπαθήστε να κάνετε το καλύτερό για τον εαυτό σας και αν οι άνθρωποι σας απογοητεύουν, ή προσπαθούν να σας πείσουν πως δεν αξίζετε την ευτυχία ή πως είστε ντίβα», λέει. «Πάντα αναρωτιόμουν,» σε ποιον αναφέρονται; «».

Μια ακριβέστερη εικόνα της προέρχεται από την ηθοποιό Λέα Ρίμινι, την καλύτερη φίλη της Λόπεζ τόσο στην ταινία όσο και στην πραγματική ζωή αναφέρει πως: «Όταν συναντήθηκα για πρώτη φορά με την Τζένιφερ [το 2004], ήταν σε μια κινηματογραφική πρεμιέρα. Καθώς την πλησίαζα, ήμουν σαν, «Ω, Θεέ μου, είναι εκπληκτική» Και σκέφτηκα, «Λοιπόν, ίσως είναι χαζή ή την ενδιαφέρει μόνο ο εαυτός της, ίσως δεν θα έχει την αίσθηση του χιούμορ.» Έτσι πήγα στην μεριά της και είπα: «Θεέ μου είσαι πανέμορφη» εκείνη άρχισε να γελάει, και σκέφτηκα «Ω, ώστε έχει και αίσθηση του χιούμορ. Αυτό είναι το πιο ενοχλητικό!».

 

Μετά από όλα αυτά τα χρόνια, η Λατίνα σεξοβόμβα κατανοεί πια ξεκάθαρα την αξία του διαλογισμού. «Μερικές φορές έχω κουραστεί», παραδέχεται. «Έχω κουραστεί πολύ. Αλλά δεν σκέφτομαι ποτέ, «δεν θέλω να το κάνω αυτό». Νομίζω ότι χρειάζομαι ένα διάλειμμα. Νιώθω πραγματικά ότι έχω πολλά πράγματα ακόμα που θέλω να κάνω. Δεν ξέρω αν θα φτάσω σε κάποιο σημείο όπου θα είμαι ικανοποιημένη και θα πω, τα κατάφερα. Όλα. Δεν υπάρχει τίποτα για μένα πια. Δεν έχω τίποτα άλλο να πω «Ελπίζω ότι η μέρα δεν θα έρθει ποτέ»».