Μπορείς να φέρεις την Ιστορία κοντά σου μέσα από την ανθρώπινη κατάσταση και όταν μου λένε ότι αυτό έχω καταφέρει, νιώθω πολύ υπερήφανος» λέει ο Πάβελ Παβλικόφσκι. Ο 61 χρονος Πολωνός σκηνοθέτης που με την παρουσία του τίμησε την πρεμιέρα του κινηματογραφικού φεστιβάλ Νύχτες Πρεμιέρας την περασμένη Τετάρτη στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, όπου την αυλαία σήκωσε η τελευταία ταινία του «Ψυχρός πόλεμος», δηλώνει υποστηρικτής ης σχετικότητας σε ότι αφορά τα πολιτικά γεγονότα και την Ιστορία.

Μιλώντας στους δημοσιογράφους το μεσημέρι της Πέμπτης στο Μέγαρο Μουσικής, ο Παβλικόφσκι, κάτοχος Οσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας για την «Ida», είπε χαρακτηριστικά: «Ιστορία για μένα δεν είναι παράθεση γεγονότων και με ενοχλεί αφάνταστα που πολύ συχνά οι δημοσιογράφοι αρκούνται στο να παραθέτουν τα βασικά στοιχεία ενός στόρι και να ξεχνούν τους ανθρώπους.»

Αντιθέτως, ο Π. Παβλικόφσκι ενδιαφέρεται για την «περιπλοκότητα» και την «αχρονική διάσταση» των πολιτικών φαινομένων, τα οποία συναντάμε ξανά και ξανά μπροστά μας. «Ως άνθρωπος έχω στιγματιστεί βαθιά από την Ιστορία, το ίδιο και οι γονείς μου» λέει ο σκηνοθέτης που έφυγε 14 χρονών από την Πολωνία και πήγε στην Αγγλία όπου σπούδασε κινηματογράφο (η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του «Το τελευταίο καταφύγιο» είχε γυριστεί στην Αγγλία και κερδίσει τον Χρυσό Αλέξανδρο στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης). «Επομένως, είναι ανάγκη μου να αντιλαμβάνομαι με μια σχετικότητα τα όσα συμβαίνουν στον κόσμο, κυρίως τα πολιτικά γεγονότα» Μια μέθοδος που ακολουθεί ακόμα και στα ντοκιμαντέρ του τα οποία πολλές φορές, γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, παρεξηγούνται.

Κανείς δεν φαίνεται ότι θα παρεξηγήσει την δουλειά του Παβλικόφσκι στον «Ψυχρό Πόλεμο», όπως φάνηκε στην προβολή του Μεγάρου Μουσικής όπου οι πάντες ενθουσιάστηκαν. Ενθουσιάστηκε και ο ίδιος από τον χώρο, τον οποίο συγκρίνοντάς τον με την αίθουσα Λιμιέρ του φεστιβάλ Καννών (όπου η ταινία του βραβεύθηκε εφέτος για την σκηνοθεσία της) την χαρακτήρισε «πολύ καλύτερη». Ο Παβλικόφσκι είναι γενικώς λάτρης της Ελλάδας, λόγος για τον οποίο έχει αγοράσει σπίτι στην Υδρα.

Με οδηγό του τα μάτια και την ψυχή δύο ερωτευμένων Πολωνών, ο Παβλικόφσκι συμπυκνώνει μια ολόκληρη εποχή, αυτήν που δηλώνει ο τίτλος, αρχίζοντας στα τέλη της δεκαετίας του 1940 και καταλήγοντας στα μέσα της δεκαετίας του 1960. Ηρωές του είναι μια ταλαντούχα τραγουδίστρια (Τζοάνα Κούλιγκ) και ένας μουσικός ο οποίος από καθοδηγητής και δάσκαλός της θα γίνει εραστής της (Τόμας Κοτ).

Η ιστορία των προσώπων είναι αμυδρά εμπνευσμένη από την ιστορία των γονέων του Π. Παβλικόφσκι, ο οποίος μεγάλωσε σε «ένα πολύ δύσκολο αλλά έντονο οικογενειακό περιβάλλον.» Ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος είπε ότι χρειάστηκε να γράψει πέντε διαφορετικές εκδοχές του σεναρίου μέχρι να καταλήξει στο αποτέλεσμα που βλέπουμε στην οθόνη. «Ηξερα ότι έπρεπε να δω την ιστορία αυτής της ταινίας ως μια ιστορία αγάπης» είπε, συμπληρώνοντας ότι του θύμιζε πολύ την ιστορία της ποιήτριας Σίλβια Πλαθ και του συγγραφέα Τεντ Χιουζ, «μια ερωτική μάχη μέχρις εσχάτων» (ήθελε μάλιστα να γυρίσει μια ταινία για αυτό το ζευγάρι αλλά η επιθυμία του δεν έγινε πραγματικότητα).

Από τα λεγόμενά του πάντως έγινε αντιληπτό ότι η επιστροφή του στα πάτρια εδάφη της Πολωνίας από την Αγγλία, θα πρέπει να έπαιξε σημαντικό ρόλο για την επιτυχία της «Ιda» που κέρδισε το Οσκαρ. «Κάποια στιγμή ηρεμείς και δεν προσπαθείς τόσο σκληρά» είπε. «Με την “Ida” ένιωσα να απελευθερώνομαι, έκανα μια ταινία ακριβώς όπως ήθελα να την κάνω, χωρίς να σκέφτομαι αν θα αρέσει στο κοινό και χωρίς να περιμένω ότι η ζωή της θα ήταν τόσο μεγάλη. Ηταν μια θεραπευτική διαδικασία.»

Η ταινία «Ψυχρός πόλεμος» θα παίζεται στις αίθουσες από την Πέμπτη 20 Οκτωνρίου σε διανομή Strada/ Seven.

Γράψτε το σχόλιο σας