Ενα ενδιαφέρον case study του καιρού μας θα ήταν μια ομάδα φοιτητών να παρακολουθεί τον ενεργό λογαριασμό του Ματέο Σαλβίνι στο Ιnstagram. Ως παρακολούθημα των εκεί πολιτικών εξελίξεων που μας αφορούν όλους. Οχι, στο Facebook. Και αυτό έχει τη σημασία του, αφού οι μεγάλοι διαφημιστές λένε πως η τάση πάει προς την εικόνα, τη φωτογραφία, το βίντεο και όχι στο κείμενο.

Τόπος κατεξοχήν μεσήλικων και κουρασμένων παλικαριών το Facebook δεν προσφέρεται για τη μοντέρνα εκδοχή επικοινωνίας που παράγει ο τέως υπουργός Εσωτερικών της Ιταλίας και επικεφαλής της Λέγκας. Κείμενα γιοκ. Γρήγορη εικόνα, μικρές ατάκες, διαρκή ποσταρίσματα. Αλλά κάτι πάνω απ’ αυτά και σπουδαιότερο για ανάλυση: Selfies με πολίτες. Δεν λέει όχι σε κανέναν. Τρώει παγωτό. Λερώνεται. Χαμογελάει. Το δε θέρος που μας πέρασε έκανε μια πρωτότυπη καμπάνια εν μέσω λουόμενων. Σε παραλίες, στοιβαγμένες από εργαζόμενους και νεολαίους ιταλούς. Μια εικόνα θνητού εν μέσω θνητών και με το κυρίαρχο μότο: είμαι ένας από εσάς, δεν είμαι ελίτ.

Μπορεί ο στόχος του να μην επιτεύχθηκε, να πάει σε εκλογές άμεσα τη χώρα του δηλαδή, αποδομώντας τον τέως εταίρο του – τους αλλοπρόσαλλους Πέντε Αστέρες που όταν τα βρήκαν μαζί του ήταν λαϊκιστές, τώρα που τα βρήκαν με το Δημοκρατικό Κόμμα είναι ρεαλιστές – αλλά ο χρόνος μάλλον είναι υπέρ του.

Και μπορεί στα της ιταλικής επικαιρότητας να φτιάχτηκε μια νέα κυβέρνηση χωρίς τον Σαλβίνι και με την έντονη δραστηριοποίηση του άοσμου ως τότε πρωθυπουργού Κόντε και με τη συμφωνία των Ματέο Ρέντσι και Μπέπε Γκρίλο (μια κυβέρνηση των Πέντε Αστέρων και του Δημοκρατικού Κόμματος και με μια μικρή σφήνα ιταλικής Αριστεράς), δεν ανήκω όμως στους πολύ αισιόδοξους.

Για παράδειγμα, θα είναι νίκη για τον ακροδεξιό Σαλβίνι – που παίζει σκληρή ατζέντα κατά της ΕΕ και κατά των προσφύγων – αν η νέα κυβέρνηση εμφανιστεί εντελώς υπάκουη στην ευρωπαϊκή δημοσιονομική πειθαρχία. Αυτό θα απομακρύνει τον κίνδυνο ενός εκτροχιασμού για την Ιταλία. Πάντα μιλώντας με δεδομένη την ευρωπαϊκή «κανονικότητα» που πάντως σηκώνει όντως μεγάλη και σκληρή κριτική για το πόσο ευνοεί τον κόσμο της εργασίας και τους φτωχούς.

Θα ενισχύσει όμως το επιχείρημα του Σαλβίνι, πως απομακρύνθηκε από την κυβέρνηση και πλέον δεν είναι εταίρος επειδή ακριβώς εκείνος δεν υπάκουσε σε όσα του ζητούσαν οι Ευρωπαίοι – π.χ. έναν προϋπολογισμό στα μέτρα του Συμφώνου Σταθερότητας. Σημειώνουμε δε, πως εναλλακτικός πόλος δεν υπάρχει που αν αντιπολιτεύεται τον ίδιο, αφού τώρα παίρνει μπροστά το Δημοκρατικό Κόμμα αλλά με το βάρος της κακής του κυβερνητικής κληρονομιάς για τον μέσο Ιταλό.

Υπό αυτή την έννοια, το διάστημα που θα τρέχει η νέα ιταλική κυβέρνηση (Δημοκρατικών και Πέντε Αστέρων), ο Σαλβίνι θα έχει τον χρόνο να διεξάγει τη νέα του καμπάνια, και μέσω Ιnstagram, να σφυροκοπεί το σύστημα (που ο ίδιος ανήκει και αποτελεί μαύρη του παραλλαγή), να χλευάζει τους πολιτικούς τους αντιπάλους σε μια κοινωνία ακόμη μουδιασμένη από το μπερλουσκόνειο άγος.

Παράλληλα αν δεν υπάρξουν έστω διορθωτικές κινήσεις στο σκληρό Δημοσιονομικό Σύμφωνο Σταθερότητας, η λιτότητα συνταγματική πια και δομική θα αποτελειώσει κάθε επιχείρημα ευρωπαϊκής συνοχής ενόψει και του νέου κύκλου οικονομικής ύφεσης που θα έχει ενδιαφέρον το πού θα βρει τον καθέναν μας. Τον Σαλβίνι πάντως με περισσότερους followers.

 

Γράψτε το σχόλιο σας