Η καθημερινότητα του Παναγιώτη Γκιώνη θα μπορούσε περιλαμβάνει απονευρώσεις, καθαρισμούς, σφραγίσματα, εξαγωγές, εμφυτεύματα και κάθε άλλη οδοντιατρική υπηρεσία…

Δεν πορεύθηκε όμως στην ασφαλή οδό της επιστήμης που σπούδασε. Προτίμησε να σφίξει τα δικά του δόντια και να σταδιοδρομήσει ως επαγγελματίας σε ένα σπορ που στην Ελλάδα περιχαρακώνεται σε ερασιτεχνικά όρια.

Άξιζε τον κόπο; Οι σύμβουλοι επαγγελματικού προσανατολισμού ενδεχομένως να έσκιζαν τα πτυχία τους… Θα θεωρούσαν πως η ρακέτα αντικρούει το μπαλάκι της λογικής… Το ερώτημα όμως έχει απαντηθεί προ πολλού με τη διεθνή καριέρα του 39χρονου πλέον αθλητή. Η ίδια απάντηση διατυπώθηκε με μεγαλύτερη σαφήνεια στις 21 Ιουνίου 2019. Τότε που ο Παναγιώτης Γκιώνης εισήλθε ως σημαιοφόρος της ελληνικής αποστολής στο Στάδιο της Ντιναμό Μινσκ στην τελετή έναρξης των 2ων Ευρωπαϊκών Αγώνων. Ήταν ο επικεφαλής ενός γκρουπ 64 συμπατριωτών του από 14 διαφορετικά αθλήματα.

Αυτό το παράσημο ανεκτίμητης αξίας προέκυψε πάνω που συμπληρώνει 30 χρόνια στην επιτραπέζια αντισφαίριση. Από 9 ετών μυήθηκε πρώτη φορά στο κόσμο της ρακέτας μέσω της Κορωνίδας Γαλατσίου. Στα 39 του πλέον έφτασε να πανηγυρίζει για 5η συναπτή σεζόν κατάκτηση πρωταθλήματος στο εξωτερικό. Κι ας μην συνοδεύουν τα δικά του επιτεύγματα οι αποθεωτικές λεζάντες και οι πηχυαίοι τίτλοι ιστοσελίδων και εφημερίδων. Το 2014-16 παρασημοφορήθηκε με την Μπορούσια Ντίσελντορφ στη Γερμανία (νταμπλ και τις δύο χρονιές), το 2016-17 με την Μπογκόρια στην Πολωνία, το 2017-18 με την Οστράβα στην Τσεχία και 2018-19 ξανά με την Μπογκόρια.

Στην Ελλάδα όμως πολλοί αγνοούν ότι υπάρχει συλλογικό επίπεδο στο πινγκ πονγκ και διοργανώσεις Τσάμπιονς Λιγκ (παρεμπιπτόντως ήταν φιναλίστ το 2014-15 με τη Μπορούσια). Η πατρίδα του είθισται να θυμάται τον Γκιώνη κάθε φορά που εμφανίζεται σε Ολυμπιακούς Αγώνες (όπως το 2012 και το 2016) ή όταν ανεβαίνει σε βάθρο Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος (2η θέση το 2013 με την Εθνική). Κι ας είναι ο διακεκριμένος πρεσβευτής της επί 18 χρόνια στο εξωτερικό (από το 2001 σε Γερμανία, Γαλλία, Πολωνία, Τσεχία με αναρρίχηση έως και το Νο 18 της παγκόσμιας κατάταξης το 2014). Όπως προκύπτει μάλιστα από τις δηλώσεις του στο in.gr η παλιννόστηση μπορεί να περιμένει…

-Σκέφτεσαι να επιστρέψεις σε ελληνικό σύλλογο, μετά την πολυετή και άκρως επιτυχημένη καριέρα στο εξωτερικό;

«Προς το παρόν όχι. Ακόμα νιώθω πως μπορώ να ανταποκριθώ και να προσφέρω σε ομάδες του εξωτερικού. Πριν κλείσω την καριέρα μου πάντως θα ήθελα να αγωνιστώ στο ελληνικό πρωτάθλημα».

-Ποιες είναι οι βασικές διαφορές με το εξωτερικό; Σε τι υστερεί περισσότερο η Ελλάδα;

«Στο εξωτερικό όλα είναι πιο οργανωμένα. Υπάρχουν πολλοί χορηγοί, ενώ και το κράτος επιχορηγεί τις ομάδες κάτι που αυτομάτως κάνει το πρωτάθλημα επαγγελματικό. Υπάρχει και η διαφήμιση. Ο κόσμος γνωρίζει καλύτερα το άθλημα και έρχεται στο γήπεδο για να παρακολουθήσει τους αγώνες. Στην Ελλάδα δυστυχώς είναι ερασιτεχνικό το πινγκ πονγκ».

-Γιατί οι ασιατικές χώρες βγάζουν τόσο υψηλού επιπέδου αθλητές στο πινγκ πονγκ;

«Καταρχάς έχουν τις βάσεις στο προπονητικό κομμάτι. Έχει σημασία ότι ξεκινούν από μικρή ηλικία και είναι το εθνικό τους άθλημα. Επίσης, πρέπει να συνυπολογίσουμε ότι έχουν να διαλέξουν τους καλύτερους από χιλιάδες πιτσιρικάδες κάτι που κάνει πιο εύκολο να βγάζεις συνέχεια αθλητές παγκόσμιας κλάσης!»

-Πώς αισθάνθηκες που ήσουν σημαιοφόρος της ελληνικής αποστολής στο Μινσκ στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2019;

«Ήταν μια μοναδική και συνάμα συγκινητική εμπειρία. Ευχαριστώ την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή για την τιμή που μου έκανε. Είναι κάτι το οποίο θα το θυμάμαι σε όλη μου τη ζωή».

-Μέχρι ποια ηλικία μπορεί να παραμείνει κάποιος σε υψηλό επίπεδο στον πινγκ πονγκ;

«Εξαρτάται από τις αντοχές του καθενός… Σαν μέσος όρος θεωρώ ότι η πτώση αρχίζει σιγά – σιγά σε επίπεδο πρωταθλητισμού 36-38 χρονών».

-Πόση ώρα προπονείσαι κάθε μέρα;

«Πλέον δύο ώρες τη μέρα, ενώ δύο φορές την εβδομάδα από μιάμιση ώρα κάνω φυσική κατάσταση με τον personal trainer».

-Τι περιλαμβάνει η προπόνηση;

«Περισσότερο ασκήσεις τακτικής και αντοχής. Η τεχνική κατάρτιση πλέον υπάρχει».

-Παρακολουθείς άλλα σπορ; Σε ομαδικό επίπεδο υποστηρίζεις κάποιο σύλλογο;

«Παρακολουθώ πάρα πολύ μπάσκετ και είμαι Παναθηναϊκός».

-Σκοπεύεις να ασχοληθείς επαγγελματικά με την οδοντιατρική που έχεις σπουδάσει;

«Το βλέπω δύσκολο… Ό,τι αφήνεις, σε αφήνει…».

 

Γράψτε το σχόλιο σας