Ένα μοναδικό ταξίδι στον χρόνο και την ιστορία μπορούν να βιώσουν οι επισκέπτες στο Ρούπελ των Σερρών την Κυριακή 12 Μαΐου 2019.

Για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά, ομάδες αναβιωτών -από την Ελλάδα και το εξωτερικό- με στολές και οπλισμό του Β’ Π.Π, μαζί με εντυπωσιακά εφέ πυρών, εκρήξεων και αεροπορικών προσομοιώσεων, θα αναπαραστήσουν τη λυσσαλέα προσπάθεια του εχθρού να καταλάβει το οχυρό – σύμβολο.

Το τριήμερο 10-12 Μαϊου 2019 θα πραγματοποιηθούν επίσης ποικίλες παράλληλες δράσεις και εκδηλώσεις εντός και εκτός των υπόγειων στοών του οχυρού Ρούπελ, όπως επίσης και στον Προμαχώνα και στο Σιδηρόκαστρο.

Μπορείτε να βρείτε εδώ το πρόγραμμα των εκδηλώσεων.

Το οχυρό Ρούπελ

Το Ρούπελ είναι το μεγαλύτερο από τα 21 συγκροτήματα  της «Γραμμής Μεταξά», με συνολικό μήκος στοών και καταφυγίων 6.100 μέτρων. Η Γραμμή Μεταξά ήταν μία σειρά οχυρωματικών έργων κατά μήκος των ελληνοβουλγαρικών συνόρων, που κατασκευάστηκαν με σκοπό την άμυνα της Ελλάδας σε περίπτωση εισβολής. Αποτελούνταν από έξι οχυρά εκ των οποίων τα τρία επικοινωνούσαν υπογείως.

Πριν από 78 χρόνια, οι λιγοστοί υπερασπιστές του Οχυρού Ρούπελ στις Σέρρες καθήλωσαν τους Γερμανούς εισβολείς στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα, αναγκάζοντάς τους να τροποποιήσουν άρδην τ’ αρχικά τους σχέδια και να καταλάβουν τελικά τη Θεσσαλονίκη μέσω Γιουγκοσλαβίας.

Στη διάρκεια της “Μάχης των Οχυρών” (6-10/4/1941) οι άνδρες του απόρθητου Ρούπελ επέδειξαν απαράμιλλο ηρωισμό, θάρρος και αυτοθυσία, κερδίζοντας το σεβασμό των Συμμάχων και την αναγνώριση του εχθρού που τους απέδωσε τιμές.

Το παρασκήνιο

Τον Νοέμβριο του 1940, ξεκίνησε ο σχεδιασμός της επιχείρησης “Μαρίτα”, για επέμβαση των Γερμανικών Δυνάμεων στα Βαλκάνια, προκειμένου να διασωθεί το γόητρο του Άξονα που κινδύνευε από την κατάρρευση της σύμμαχης Ιταλίας του Μουσολίνι στη σύγκρουσή με την Ελλάδα.

Μετά την προσχώρηση της Βουλγαρίας στον Άξονα, (1/4/1941) η 12η Γερμανική Στρατιά υπό τον Στρατάρχη Φον Λιστ πέρασε τον Δούναβη και εισήλθε στη Βουλγαρία. Παράλληλα δυνάμεις του 18ου Γερμανικού Στρατού, προωθήθηκαν στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα, με αποστολή τους -μεταξύ άλλων- τη διάνοιξη της Στενωπού του Ρούπελ και την κατάληψη της σιδηροδρομικής γέφυρας του Στρυμόνα.

Ο Χίτλερ, που ήταν προληπτικός, επέλεξε την 6η Απριλίου 1941 για την επίθεση επειδή ήταν Κυριακή και τέτοια μέρα έκανε εισβολή εναντίον της Πολωνίας, της Νορβηγίας, της Γαλλίας και αργότερα κατά της Ρωσίας.

Η μάχη του Ρούπελ

Η δύναμη του Ρούπελ ήταν 27 αξιωματικοί και 950 οπλίτες, μιας και μεγάλο μέρος των ελληνικών δυνάμεων πολεμούσαν στο αλβανικό μέτωπο. Έπρεπε να αντισταθεί στη στρατιά του Φον Λιστ, που περιλάμβανε 6 στρατηγεία σωμάτων στρατού, 5 μεραρχίες πεζικού, 3 ορεινές μεραρχίες, 5 τεθωρακισμένες μεραρχίες, 2 ανεξάρτητα ενισχυμένα συντάγματα, 1 μηχανοκίνητη ταξιαρχία και 1 αεροπορικό σώμα με πάνω από 1000 αεροπλάνα πρώτης γραμμής

Ξεκινά λοιπόν η γερμανική επίθεση στα ελληνικά οχυρά με βομβαρδισμούς από το γερμανικό πυροβολικό και τα αεροπλάνα στούκας. Ταυτόχρονα ένας λόχος με 18 φουσκωτές λέμβους κάνει επίθεση από τον ποταμό Στρυμόνα, πλην όμως οι λέμβοι παγιδεύονται σε συρματοπλέγματα που είχαν τοποθετήσει οι Έλληνες και τα γερμανικά πληρώματα αποδεκατίζονται από τα πυρά των Ελλήνων. Γενικά, οι Έλληνες αμύνονται με ηρωισμό και αυτοθυσία και προξενούν τρομακτικές απώλειες στον εχθρό.

Η μάχη συνεχίζεται μέχρι και τις 8 Απριλίου, με τα οχυρά Ρούπελ και Παλιουριώνες να έχουν μείνει άθικτα. Για πρώτη φορά οι Γερμανοί βομβαρδίζουν αντιπάλους που όχι μόνο δεν τρέπονται σε φυγή, αλλά ανταποδίδουν τα πυρά. Το απόγευμα της 8ης Απριλίου οι Γερμανοί ζητούν εκεχειρία έξι ωρών για να περισυλλέξουν τους νεκρούς τους.

Η συνθηκολόγηση και η παράδοση

Το απόγευμα της 9ης Απριλίου έχουν πλέον σταματήσει οι βομβαρδισμοί και ένα γερμανικό αυτοκίνητο που φέρει λευκή σημαία πλησιάζει το οχυρό Ρούπελ. Γερμανοί κήρυκες, γνωρίζοντας ότι είχε υπογραφεί στη Θεσσαλονίκη η συνθηκολόγηση, ήρθαν στο Ρούπελ και ζήτησαν την παράδοση του οχυρού.

Ο διοικητής του, ταγματάρχης Γεώργιος Δουράτσος, απαντά «Τα οχυρά δεν παραδίδονται, καταλαμβάνονται».

Τελικά, η παράδοση του Ρούπελ έγινε την επομένη 10 Απριλίου, στις 06:00, αφού ο διοικητής έλαβε διαταγή κατάπαυσης του πυρός από το Γενικό Στρατηγείο.

Ο Γερμανός συνταγματάρχης που παρέλαβε το οχυρό Ρούπελ, έδωσε συγχαρητήρια στον διοικητή και εξέφρασε τον θαυμασμό και την εκτίμησή του για την αντίσταση και τον ηρωισμό των Ελλήνων στρατιωτών.

Η ιστορία του Δημήτρη Ίτσιου

Οι Γερμανοί στην αναμέτρηση με το πυροβολείο στην Ομορφοπλαγιά του Μπέλες μέτρησαν τεράστιες απώλειες, καθώς ο Ίτσιος δεν σταματούσε να πυροβολεί εναντίον τους και μαζί με πέντε φαντάρους κάλυπτε την αποχώρηση των Ελλήνων στρατιωτών. Έριξε συνολικά 38.000 σφαίρες και σκότωσε περισσότερους από 250 Γερμανούς φαντάρους, ανάμεσα τους και έναν αντισυνταγματάρχη. Αρνήθηκε να παραδοθεί και σταμάτησε να ρίχνει μόνο όταν του τελείωσαν τα πυρομαχικά.

Όταν το πυροβολείο σίγησε, οι Γερμανοί πλησίασαν και ζήτησαν από τους Έλληνες στρατιώτες να παραδοθούν. Ο Ίτσιος βγήκε έξω μαζί με δύο φαντάρους, που είχαν αρνηθεί να εγκαταλείψουν το πυροβολείο και έμειναν στο πλευρό του μέχρι το τέλος.

Ο λοχίας Ίτσιος είπε στον γερμανο αξιωματικό «Εγώ έπραξα τον καθήκον μου».

Όταν ο Γερμανός στρατηγός Σόρνερ έμαθε ότι ήταν ο επικεφαλής, τον συνεχάρη για την ανδρεία του και διέταξε την εκτέλεση του…