Το νιώθεις μετά την πρώτη ανάγνωση: κάτι αντιστέκεται στην εύκολη ερμηνεία του βιβλίου. Για κάποιον λόγο δεν πρέπει να αφεθείς στο τελεσίδικο συμπέρασμα ότι ο ισραηλινός συγγραφέας Σ. Γιζάρ (ψευδώνυμο του Γιζάρ Σμιλάνσκι) καταδικάζει τους στρατιώτες που πήραν μέρος στις απελάσεις του 1948, βιαιοπράγησαν εναντίον των Παλαιστινίων, τους εξευτέλισαν και έκλεψαν τη γη τους. Δεν πρέπει, ακόμη και όταν όλα αυτά τα στοιχεία δηλώνονται ξεκάθαρα ή υπονοούνται κατά την αφήγηση. Αν ήταν μόνο πολεμική και καταγγελτική, δεν θα ήταν νουβέλα. Και αν ήταν μόνο μια διήγηση περασμένων μεγαλείων, θα έχανε τις υπαρξιακές αναφορές του.

Διαβάστε περισσότερα εδώ