Οι αγορές είναι αμείλικτες. Το έχουν καταλάβει;

Στην ομιλία του στο υπουργικό συμβούλιο ο πρωθυπουργός έστειλε εκ νέου μηνύματα σε όσους δεν πιστεύουν στην «καθαρή» έξοδο από το μνημόνιο.

Όπως τόνισε μάλιστα, στην Ευρώπη κανείς δε συζητά για προληπτική γραμμή στήριξης. «Είναι μια τελειωμένη συζήτηση. Μπορεί κάποιοι να κάνουν απέλπιδες προσπάθειες, για να την αναστήσουν, για ιδιοτελείς πολιτικούς σκοπούς, όμως η πραγματικότητα τους διαψεύδει», ήταν τα λόγια του Αλέξη Τσίπρα.

Όπως πάντα…. καθόλου αλήθειες ή μισές αλήθειες. Διότι μπορεί οι δανειστές να μη συζητούν ένα νέο μνημόνιο (όπως θα ήταν μια προληπτική γραμμή στήριξης) αλλά το ζήτημα είναι τι λένε οι αγορές.

Καμία κυβέρνηση δεν θα ήθελε να φέρει στο κοινοβούλιό της ένα νέο πρόγραμμα για την Ελλάδα. Μην ξεχνάμε ότι η Ευρώπη εισέρχεται σε προεκλογική περίοδο, το 2019 θα αλλάξουν οι συσχετισμοί στις ευρωεκλογές και κανείς δεν επιθυμεί τώρα μια νέα συζήτηση για την Ελλάδα.

Τι θα συμβεί, ωστόσο, όταν θα χτυπήσουμε την πόρτα των αγορών και θα ζητήσουμε χρήματα; Και γιατί δεν το κάνουμε αυτή την ώρα; Θεωρητικά η χώρα έπρεπε να βγει στις αγορές άμεσα με 7ετή και 10ετή ομόλογα; Γιατί δεν το κάνει; Γιατί απλά βλέπει ότι τα επιτόκια έχουν πάρει ξανά την ανηφόρα.

Κάποιες δημοσιονομικές ανισορροπίες που υπάρχουν ακόμη, η αβεβαιότητα για την επόμενη ημέρα, που αντικατοπτρίζεται στο Χρηματιστήριο, οι γεωπολιτικές αναταράξεις, όχι μόνο στη Μεσόγειο, αλλά και στη Μέση Ανατολή, δημιουργούν ένα όχι και τόσο ευνοϊκό κλίμα.

Οι αγορές δεν μπορούν να ηρεμήσουν, δεν μπορούν να δώσουν χαμηλά επιτόκια σε χώρες αδύναμες όπως η Ελλάδα. Και αυτό το σκηνικό θα ζήσει η κυβέρνηση μετά τον Αύγουστο, όταν και θα χρειαστεί να δανειστεί από τις αγορές. Τα υψηλά επιτόκια θα καταστήσουν ιδιαίτερα ακριβό τον δανεισμό και απαγορευτική την «καθαρή» έξοδο όπως διατείνεται η κυβέρνηση.

Βεβαίως, παίζουμε με τις λέξεις. Από τη μια για επικοινωνιακούς λόγους δεν θέλουμε στήριξη και ασφαλή έξοδο, από την άλλη «στεγνώνουμε» την αγορά από ρευστότητα «σκουπίζοντας» τα πάντα με repos για να δημιουργήσουμε «μαξιλάρι» ασφαλείας.

Αν αυτό είναι οικονομική πολιτική τότε σίγουρα υπάρχει πρόβλημα το οποίο θα βρούμε μπροστά μας. Γιατί οι αγορές είναι αμείλικτες.