Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος και ο Γιώργος Χουλιαράκης δεν είναι από αυτούς που αρέσκονται σε φιέστες με γραβάτες. Είναι προφανές ότι θα στηρίξουν την κυβερνητική πολιτική, σε σημείο μάλιστα που θα γίνουν απρεπείς απέναντι σε φίλους από τα παλιά, όμως, γενικώς επιδιώκουν να καλλιεργούν χαμηλές προσδοκίες.

Κάνουν προσεκτικές διαπραγματεύσεις και τουλάχιστον δεν βγαίνουν να πανηγυρίσουν για τα θετικά διότι γνωρίζουν ότι πίσω από αυτά υπάρχουν και αρνητικά. Γνωρίζουν ότι η έξοδος από το μνημόνιο δεν είναι… βόλτα στο πάρκο, αντιθέτως η Ελλάδα είναι ακόμη σε τούνελ που θα κρατήσει καιρό.

Κι όπως έλεγαν στα χρόνια της κρίσης χαριτολογώντας «αν δεις φως στην άκρη του τούνελ μπορεί να είναι η έξοδος αλλά μπορεί να είναι και το τρένο που θα σε πατήσει».

Πώς όμως μπορεί να χαρακτηριστεί σοβαρή μια κυβέρνηση όταν δύο υπουργοί της πηγαίνουν στο Eurogroup, τρώνε χαστούκι από τους δανειστές, βγάζουν φωτογραφίες οι οποίες τους δείχνουν «σκασμένους» αλλά ο πρωθυπουργός και το περιβάλλον του επιμένουν στη φιέστα της γραβάτας;

Για να εξηγούμαστε. Το μπλόκο των Γερμανών στη δόση των 15 δις ευρώ για 28 μόλις εκατομμύρια ευρώ είναι μια συμβολική κίνηση. Τα λεφτά από τον ΦΠΑ που δεν επιβλήθηκε στα νησιά είναι ελάχιστα και μπορούν να βρεθούν μόνο και μόνο από το να καταργηθούν πέντε υπηρεσίες που κρατούν οι «μανδαρίνοι» του συστήματος.

Όμως, αυτό που έκανε χθες το Βερολίνο ήταν απλά η προβολή από το μέλλον. Τι περιμένει την Ελλάδα από εδώ και στο εξής ήταν το μήνυμα που εστάλη. Η αυστηρή εποπτεία, οι διαρκείς έλεγχοι και οι εκθέσεις βιωσιμότητας της οικονομίας, οι παραινέσεις και οι συμβουλές που θα φτάνουν στα όρια του «τραβήγματος του αυτιού», τα μηνύματα που θα στέλνονται στις αγορές για τον βαθμό εμπιστοσύνης στην Ελλάδα είναι η καθημερινότητα μετά το μνημόνιο και χωρίς… γραβάτες κι άλλους τσαρλατανισμούς.

Η επόμενη ημέρα δεν αφορά την παρούσα κυβέρνηση, αφορά όλους όσοι θα κληθούν να διαχειριστούν τις προκλήσεις που θα αντιμετωπίσει η οικονομία τα επόμενα 10 ή 20 ή και 30 χρόνια. Η παρούσα κυβέρνηση, ωστόσο, διαχειρίζεται αυτή τη στιγμή το μέλλον της χώρας και γι’ αυτό οφείλει να είναι προσεκτική. Οι δανειστές και κυρίως οι αγορές δεν αντιλαμβάνονται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μπροστά του εκλογές και πρέπει να κάνει παροχές με μονομερείς ενέργειες ή όχι.

Ποιος δεν θέλει σ’ αυτή τη χώρα να μην πληρώνει ΦΠΑ ή να πληρώνει λιγότερο. Ποιος δεν θέλει να μην περικοπούν οι συντάξεις, το αντίθετο μάλιστα να βρεθούν οι πόροι για να ενισχυθούν οι απόμαχοι της ζωής που έχουν τσακιστεί απ’ όλες  τις μνημονιακές κυβερνήσεις.

Άλλο όμως οι προθέσεις κι άλλο τα τετελεσμένα που κάποιοι επιχειρούν να δημιουργήσουν για μικροκομματικά οφέλη.

Όπως έγραψε το πρακτορείο Bloomberg: «Η εκπλήρωση των υποσχέσεων για ανάκτηση της οικονομικής κυριαρχίας ίσως αποδειχθεί πρόκληση, καθώς μια πιθανή αντιπαράθεση με τους πιστωτές μπορεί να περιπλέξει την ισχνή πρόσβαση της Ελλάδας στις αγορές ομολόγων. Ερωτηθείς αν ο Τσίπρας θα μπορούσε να επαναδιαπραγματευτεί τις περικοπές στις συντάξεις που θα γίνουν στο τέλος του χρόνου, ο Ρέγκλινγκ είπε ότι η Ελλάδα πρέπει να σεβαστεί τις δεσμεύσεις που ανέλαβε κατά τη διάρκεια του προγράμματος».

Πόσο πιο καθαρά μπορούν να το πουν; Και πόσο πιο καθαρή πρέπει να είναι η κυβέρνηση η οποία δεν πρέπει να παίζει παιχνίδια στις πλάτες των συνταξιούχων μόνο και μόνο για να καλλιεργήσει προσδοκίες και να υφαρπάξει ψήφους;

Η επόμενη ημέρα των μνημονίων είναι ίσως δυσκολότερη από αυτές που ζούμε σήμερα. Και ίσως το Μέγαρο Μαξίμου που προετοιμάζει φιέστες για μετά την 20η Αυγούστου να αναλογιστεί τις επιπτώσεις.

Διότι θα είναι πολύ επώδυνη μια… αυτοκτονία από τον λόφο της Πνύκας, το ίδιο επώδυνη με το σφίξιμο της γραβάτας στο Ζάππειο.