Στις 23 Νοεμβρίου του 1991 ο Φρέντι Μέρκιουρι ανακοινώνει και επίσημα στους δημοσιογράφους –που είχαν κατασκηνώσει για μέρες έξω από το σπίτι του- ότι πάσχει από AIDS. Ένα εικοσιτετράωρο μετά, ακριβώς 27 χρόνια πριν, φεύγει από τη ζωή αφήνοντας πίσω του ένα τεράστιο έργο και τραγούδια ύμνους.

Στον τελευταίο δίσκο που κυκλοφόρησαν οι Queen το 1991 “Innuendo” ο Μέρκιουρι ήταν ήδη πολύ καταβεβλημένος. Το “The show must go on” είναι ένα τραγούδι για αυτόν και αν και κανείς δεν πίστευε ότι θα καταφέρει να το ερμηνεύσει στην επώδυνη κατάσταση που βρισκόταν εκείνος μπήκε στο στούντιο και έδωσε πολύ παραπάνω από ότι το σώμα του μπορούσε. Η ερμηνεία του στο τραγούδι θα αφήσει εποχή και στη συναυλία προς τιμήν που πραγματοποιήθηκε το 1992 θα παιχτεί πρώτο, με τον Έλτον Τζον στα φωνητικά και τον Τόνι Αϊόμι στην κιθάρα.

Από το 1973 και το πρώτο τους άλμπουμ μέχρι το 1991 οι Queen ακολουθούν μια αξιοζήλευτη καριέρα. Τραγούδια τους γίνεται αμέσως νούμερο 1 και το “Bohemian Rhapsody” αποκτά τεράστια δημοσιότητα πριν καν κυκλοφορήσει εξαιτίας του ραδιοφωνικού παραγωγού Kenny Everett που το παίζει στην εκπομπή του με μανία.

Το τραγούδια που παντρεύει το ροκ με την όπερα φέρνει τον δίσκο “A night at the opera” σε χιλιάδες σπίτια σε όλο τον κόσμο και το ίδιο για εννέα εβδομάδες το 1975 στο Νο1 στα charts της Αγγλίας και άλλες έξι το 1991 μετά το θάνατο του Μέρκιουρι. Ανάμεσα στις πολλές διακρίσεις που έχει κατακτήσει το συγκεκριμένο τραγούδι ξεχωρίζει η ανακήρυξή του σε τραγούδι της χιλιετίας από το Guiness Book of Records. Η πρωώθηση του “Bohemian Rhapsody” συνοδεύτηκε από το πρώτο στην ιστορία σκηνοθετημένο βιντεοκλίπ.

Και από τότε οι επιτυχίες διαδέχονταν η μία την άλλη. Τραγούδια που άφησαν το δικό τους στίγμα στην ιστορία της μουσικής, ξεχωριστός ήχος κιθάρας από τον Μπράιν Μέι αλλά κυρίως αυτή η ιδιαίτερη φωνή του Μέρκιουρι και το αξεπέραστο στιλ που έκανε θρύλο. Με μια γεμάτη ζωή, που είχε σε πρώτη προτεραιότητα τη μουσική και τον έρωτα, μέχρι το τέλος.