Tα 12 χρόνια του Γ’ Ράιχ, μεταξύ 1933 και 1945, θεωρούνται μία από τις πιο εξαντλητικά μελετημένες ιστορικές εποχές. Οταν όμως το 2015 ο Νόρμαν Ολερ, δημοσιογράφος και συγγραφέας, όχι ιστορικός, εξέδωσε τα βιβλίο του «Der totale Rausch: Drogen im Dritten Reich» σήκωσε το πέπλο από μια άγνωστη ως τότε πτυχή των χρόνων του ναζισμού: την ευρύτατα διαδεδομένη εμπορία και κατανάλωση ναρκωτικών.

Με τις ευλογίες της φαρμακευτικής βιομηχανίας και του καθεστώτος, το σκεύασμα Pervitin πωλούνταν ελεύθερα σε όλους ως το 1941 ως τονωτικό, χορηγήθηκε σε μεγάλες ποσότητες από τη Βέρμαχτ στους στρατιώτες στις αρχές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και αναμείχθηκε σε ιατρικά κοκτέιλ που ο ίδιος ο Χίτλερ λάμβανε με μορφή «θαυματουργών ενέσεων» από τον προσωπικό του γιατρό.

Χάρη στην αγγλική του μετάφραση το έργο διαβάστηκε ευρύτατα και ο 48χρονος Ολερ δίχασε την ιστορική κοινότητα: άλλοι τον επέκριναν για γενικεύσεις και υπεραπλουστεύσεις, άλλοι επαίνεσαν την αφηγηματική του ικανότητα και την πρωτοτυπία του υλικού. Ο ίδιος ωστόσο φρόντισε να ξεκαθαρίσει εξαρχής ότι τα ναρκωτικά «ενδυνάμωσαν μόνο αυτό που υπήρχε ως προδιάθεση» στον ναζισμό και ο Χίτλερ «παρέμενε συνεχώς κύριος του μυαλού του».

Διαβάστε περισσότερα εδώ