«Αποστολή εξετελέσθη» έγραψε στο αγαπημένο του Twitter ο Ντόναλντ Τραμπ  μετά την επίθεση με πυραύλους από ΗΠΑ, Βρετανία και Γαλλία σε τρεις εγκαταστάσεις στη Συρία.  Μα αυτός ο πρόεδρος δεν μπορεί να κάνει τίποτα καλά; Η συγκεκριμένη φράση στη χώρα του είναι ανέκδοτο αφότου την χρησιμοποίησε πριν 15 χρόνια ο τότε πρόεδρος Τζορτζ Μπους πάνω στο αεροπλανοφόρο Λίνκολν, όταν είχε βιαστεί να μιλήσει πρόωρα για επιτυχία στον πόλεμο του Ιράκ.

Όμως εκτός από την περίεργη επιλογή λέξεων, η φράση του αμερικανού προέδρου προκαλεί την ουσιαστική ερώτηση για τη Συρία: Ποια ακριβώς είναι η αποστολή;  Αν είναι να βοηθήσει τους Σύρους αμάχους γιατί δεν ανοίγει τα σύνορά του να δεχθεί Σύρους πρόσφυγες που κατακλύζουν τον κόσμο ή γιατί αποφάσισε να περικόψει όλα τα προγράμματα βοήθειας προς τους πρόσφυγες;

Αν είναι να περιορίσει τα χημικά γιατί δεν μας ενημερώνει τι έγινε με εκείνη την περίφημη κατάσχεση του χημικού οπλοστασίου της Συρίας πριν 5 χρόνια που, ακόμα, δεν γνωρίζουμε που και εάν καταστράφηκαν.  Τι κι αν καταστράφηκαν τρεις εγκαταστάσεις για να τηρηθούν κάποια προσχήματα; Στη σημερινή συγκυρία, δυστυχώς η πρόσβαση σε χημικά όπλα δεν είναι τόσο δύσκολη.

Με τα λόγια του μετά την επίθεση ο Τραμπ έδειξε ότι η χώρα του θα είναι παρούσα σ τη Συρία, αν και πριν λίγο καιρό ανακοίνωσε την απόσυρση των αμερικανικών στρατιωτών που συμμετέχουν στην διεθνή δύναμη η οποία πολεμά τους τζιχαντιστές. Αρα μένει φεύγοντας ή το αντίστροφο; Η επίθεση τα ξημερώματα του Σαββάτου δεν μας έκανε πιο σοφούς.

Αντίθετα, έδειξε ότι ο Τραμπ ξεπέρασε την προεδρική του εξουσία ως αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ καθώς δεν εξασφάλισε την έγκριση του Κογκρέσου για το χτύπημα, πριν.

Ούτως ή άλλως η επίθεση του Σαββάτου είχε σχεδιασθεί ως χτύπημα «μία και έξω» και δεν υπάρχουν σχέδια για άλλες επιθέσεις αυτή τη στιγμή, εκτός αν ο Ασαντ κάνει ξανά χρήση χημικών. Παρ’ ότι πριν το χτύπημα υπήρχαν συζητήσεις για τον κίνδυνο να οδηγηθούμε σε παγκόσμιο πόλεμο, φαίνεται ότι απέχουμε (ευτυχώς) πολύ ακόμα από ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Ποια είναι η αποστολή, λοιπόν; Η αντιμετώπιση του Ισλαμικού Κράτους που όμως θα αφήσει πίσω μια Συρία βαθιά διχασμένη; Η απομάκρυνση από την εξουσία του Ασαντ, που όμως έχει τη σθεναρή στήριξη Ρωσίας και Ιράν;

Η προώθηση κάποιων από τους ηγέτες της αντιπολίτευσης στην εξουσία – κάτι που δεν έγινε εφικτό ούτε στο Ιράκ ούτε στη Λιβύη;  Μήπως θα ήταν  καλύτερο αντί για Τόμαχοκ η κυβέρνηση Τραμπ να βοηθήσει τα εκατομμύρια εκτοπισμένους Σύρους με όποιον τρόπο μπορεί; Τελικά, Ντόναλντ, ποια είναι η αποστολή που επετεύχθη;