Αν στη Νέα Δημοκρατία πιστεύουν ότι το πρόβλημα της υπογεννητικότητας στη χώρα μας, ένα υπαρκτό και ζωτικό πρόβλημα, μπορεί να αντιμετωπιστεί με επιδόματα που θα δίνονται για κάθε παιδί και εκπτώσεις στον ΦΠΑ των βρεφικών ειδών είναι μακριά νυχτωμένοι.

Οι λαϊκιστικές παροχολογίες τύπου «13η σύνταξη» κλπ, εκτός του ότι είναι βαθιά λαϊκιστικές, δεν πρόκειται να κάνουν τίποτα για να επιλύσουν το πρόβλημα. Απλά το κάνουν ακόμα χειρότερο, αποκρύπτοντας μέσα στον κουρνιαχτό των ατυχών δηλώσεων, τις πραγματικές αιτίες, τις ρίζες του προβλήματος.

Στην Ελλάδα το 2018 οι γεννήσεις έφτασαν τις 87.074, ενώ οι θάνατοι τους 120.886.

Οι ειδικοί υπολογίζουν ότι με αυτούς τους ρυθμούς ο πληθυσμός της χώρας μας το 2050 θα κυμαίνεται μεταξύ 8 – 10 εκατ. άτομα, με μέση ηλικία 47 – 50 έτη, ενώ τα άτομα άνω των 65 ετών θα αποτελούν ποσοστό 30 – 33% του πληθυσμού.

Χωρίς την ελάχιστη εμπιστοσύνη στο μέλλον τα νεαρά ζευγάρια δεν πρόκειται να αποφασίσουν να δημιουργήσουν πολύτεκνες οικογένειες.

Όταν στα πιο δημιουργικά χρόνια της ζωής σου είσαι παγιδευμένος ανάμεσα στην προοπτική να μεταναστεύσεις και στην ανασφάλεια της ανεργίας σε περίπτωση που μείνεις στη χώρα σου, η δημιουργία πολύτεκνης οικογένειας ακούγεται εντελώς παράλογη.

Τα επιδόματα το πολύ να πείσουν να κάνουν περισσότερα παιδιά αυτούς που ήδη κάνουν πολλά παιδιά, ίσως επειδή η ανθρώπινη ζωή γι αυτούς δεν είναι παρά ακόμα ένα κίνητρο για κάποιο επίδομα.

Το να φέρεις ένα παιδί στον κόσμο είναι μια απόφαση ζωής, την οποία οφείλει να παίρνει κανείς έχοντας ζυγίσει πολύ καλά τα υπέρ, τα κατά και κυρίως τις δυνατότητές του να μεγαλώσει σωστά αυτό το παιδί, αλλά και τις προοπτικές που θα έχει ένα παιδί μεγαλώνοντας στη χώρα που θα γεννηθεί.

Τι μέλλον υπόσχεται αυτή η χώρα στο παιδί που θα φέρω στον κόσμο;

Τι ελπίδες έχει να μεγαλώσει, να μορφωθεί και να διαπρέψει μέσα σε ένα περιβάλλον που διώχνει τους νέους και τα καλύτερα μυαλά να φύγουν στο εξωτερικό για να επιβιώσουν;

Σε ποιους βρεφονηπιακούς σταθμούς θα μπορέσω να το στείλω στα ευαίσθητα χρόνια της προσχολικής ηλικίας, προκειμένου κι εγώ να σταθώ με σιγουριά και ασφάλεια στο εργασιακό μου περιβάλλον;

Σε ποιες δομές υγείας θα αποταθώ αν ο μη γένοιτο αντιμετωπίσει προβλήματα υγείας;

Σε ποιο εκπαιδευτικό σύστημα θα μπορέσει να διακριθεί, αν το επιθυμεί, χωρίς να χρειαστεί να πτωχεύσουμε οικονομικά πληρώνοντας φροντιστήρια και ιδιαίτερα;

Αναρωτιέμαι αν υπάρχει κάποιος που μπορεί να δώσει σε ένα νεαρό ζευγάρι έναν καλό λόγο για να κάνει ένα παιδί, πόσω μάλλον δύο ή τρία ή τέσσερα;

Αν ο μοναδικός λόγος είναι ένα εφάπαξ επίδομα και κάτι ψίθυροι για το αφορολόγητο τότε δεν βλέπω πολλά ζευγάρια να το αποφασίζουν.

Η υπογεννητικότητα είναι ένα μείζον πρόβλημα που απαιτεί πιο σοβαρή αντιμετώπιση και κυρίως πιο σοβαρό σχεδιασμό.

Είναι έτοιμοι στη Νέα Δημοκρατία για σοβαρούς σχεδιασμούς;