Στο Μόναχο των μπρέτζελ και των Χριστουγεννιάτικων αγορών
Αν υπάρχει μια λέξη που να περιγράφει την πόλη του Μονάχου αυτή είναι... αυτοκρατορική. Τεράστιοι δρόμοι, μεγάλα πεζοδρόμια, κτίρια-υπερπαραγωγές. Το Μόναχο δεν ξεχνάει το βαυαρικό και... ένδοξο παρελθόν του. Και δε σε αφήνει και σένα να το ξεχάσεις.
Αν υπάρχει μια λέξη που να περιγράφει την πόλη του Μονάχου αυτή είναι… αυτοκρατορική. Τεράστιοι δρόμοι, μεγάλα πεζοδρόμια, κτίρια-υπερπαραγωγές. Το Μόναχο δεν ξεχνάει το βαυαρικό και… ένδοξο παρελθόν του. Και δε σε αφήνει και σένα να το ξεχάσεις.
Αλλά από την άλλη το Μόναχο είναι και μια πόλη που έχει δεκάδες πράγματα να κάνει κανείς. Στο Μόναχο οι εποχές κυλούν όπως μας περιέγραφαν στο σχολείο: το φθινόπωρο τα φύλλα κιτρινίζουν και πέφτουν, το χειμώνα έρχονται τα χιόνια, την άνοιξη τα πάντα πρασινίζουν και το καλοκαίρι ο καιρός είναι τόσο καλός που όλοι βγαίνουν στα πάρκα να λιαστούν.
Δεν μπορείς παρά να αναγνωρίσεις ότι η ζωή στο Μόναχο κυλά σαν καλοκουρδισμένο ρολόι: εκεί δεν έχει απεργίες και δεν κλείνουν οι δρόμοι από τις διαδηλώσεις, εκεί το λεωφορείο περνάει το λεπτό που αναμένεται να περάσει και αν πας στη στάση μισό λεπτό αργότερα… το έχεις χάσει.
Τι έχει λοιπόν να δει κανείς το Μόναχο τα Χριστούγεννα;
Αν πάει κάποιος πριν τις 25 Δεκεμβρίου θα μπορέσει να απολαύσει τις χριστουγεννιάτικες αγορές σε όλο τους το μεγαλείο (τις λεγόμενες Weinachtsmarkte στις περισσότερες πλατείες της πόλης), όπου θα κάνει τα ψώνια του, θα δοκιμάσει βαυαρικά πιάτα (όπως πάντα η Γερμανία είναι μια μεγάλη κουζίνα) και θα πιεί Gluewein (ζεστό κρασί με μυρωδικά). Κατά τα άλλα θα απολαύσει βόλτες στους δρόμους της πόλης (πανέμορφη η Maximillianstrasse, όπως και η Leopoldstrasse), θα επισκεφθεί τα μουσεία (οπωσδήποτε το Deutsches Museum μουσείο τεχνολογίας και φυσικών επιστημών, όπου θα δει υπόγειες στοές, την ιστορία της υαλουργίας και της τυπογραφίας, τμήματα για ναυπηγική και αεροπλοΐα και εργαστήριο DNA – ανάμεσα στα δεκάδες άλλα – καθώς και τις τρεις πινακοθήκες-έργα τέχνης).
Κατά τα άλλα μπορεί κανείς να μάθει περισσότερα για το βασιλικό παρελθόν: μπορεί να κάνει μια βόλτα στο Residenz είναι οι βασιλικές κατοικίες στο Μόναχο και τα δωμάτια έχουν παραμείνει όπως στην εποχή του Λουδοβίκου, να επισκεφθεί το πολυτελές Cuville Theater, ενώ για τους λάτρεις του ποδοσφαίρου υπάρχει το εντυπωσιακό στάδιο Allianz Arena. Και φυσικά τα πάρκα: οι Αγγλικοί Κήποι και το Ολυμπιακό Πάρκο είναι ανάμεσα στα δύο must-see αξιοθέατα του Μονάχου.
Στην κεντρική πλατεία, το γοτθικό δημαρχείο αποτελεί πόλο έλξης πολλών τουριστών που ξεροσταλιάζουν κάτω από το ρολόι περιμένοντας την ώρα να πάει 11:00 ή 12:00 (τον χειμώνα) για να δουν τα ανθρωπάκια να χορεύουν. Η εκκλησία του Αγίου Πέτρου εκεί κοντά προσφέρει πανοραμική θέα σε όλο το Μόναχο.
Ακόμα και αν το Μόναχο δεν σου αρέσει σαν πόλη – που δεν μπορώ να πω ότι ξετρελάθηκα – έχει μια ζωή που όλοι θα τη ζήλευαν. Μπαρ, καφέ, μπυραρίες, τζαζ σκηνές, θέατρο, όπερα, σινεμά… το Μόναχο δεν είναι μια πόλη βαρετή.
Τα δύο πανεπιστήμια που συγκεντρώνουν εκατοντάδες ξένους φοιτητές συμβάλλουν σε αυτό.
Θα πρότεινα μια βόλτα στη συνοικία Schwabig (το δικό μας… Κολωνάκι), καθώς και οπωσδήποτε μια επίσκεψη στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Νταχάου (ένα 20λεπτο περίπου από το Μόναχο). Η εμπειρία είναι μοναδική και η ενέργεια που εκπέμπει αυτός ο τόπος μπορεί να μην είναι ευχάριστη, είναι όμως σίγουρα επιβλητική.
Τρεις ώρες περίπου από το Μόναχο βρίσκονται τα κάστρα Neuschwanstein και Hohenschwangau, σε μία λίμνη κάτω από τις βαυαρικές Άλπεις. Το πρώτο ήταν δημιούργημα του Λουδοβίκου Β’, το οποίο χρειάστηκε 17 ολόκληρα χρόνια να κατασκευαστεί και το οποίο ο εμπνευστής του δεν κατάφερε ποτέ να ευχαριστηθεί γιατί πέθανε (δολοφονήθηκε/αυτοκτόνησε επιλέξτε όποια λέξη σας ταιριάζει). Το τοπίο είναι απλά παραμυθένιο!
Παρά τις αντιρρήσεις μου (είναι δυνατόν να υπάρχει τόση αυτοματοποίηση στο Μόναχο που να μη βρίσκεις υπάλληλο στα τρένα να σε εξυπηρετήσει ή οι ανακοινώσεις να γίνονται μόνο στα γερμανικά;;;) οφείλω να πω ότι η πόλη έχει φτιάξει το δικό της τουριστικό προφίλ και το πουλάει πανέξυπνα.
Και όσο και αν προτιμώ το… χαλαρό και ζωντανό Αμβούργο, δεν μπορώ παρά να παραδεχτώ ότι ένας τουρίστας μπορεί να περάσει πραγματικά καλά στο Μόναχο. Και να φάει και όσα Μπρέτσελ τραβά η ψυχή του.
Στο Μόναχο μάς ξεναγεί με την πέννα της και το φωτογραφικό της φακό η συνάδελφος Αγγελική Στελλάκη, η οποία μάς έχει χαρίσει επίσης κείμενά της για τοΑμβούργοκαι τοΝότινγχαμ.
Παρά τις αποκαλύψεις του in για τον τρόπο που νομιμοποίησε τις παρακολουθήσεις προσώπων, μεταξύ των οποίων πολιτικοί, δικαστικός και δημοσιογράφος, ο επί της ουσίας εμπλεκόμενος στην υπόθεση, Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κων. Τζαβέλλας παραμένει στη θέση του
Αν όμως υπάρχουν κάποιοι που αντιλαμβάνονται και υπερασπίζονται α λα καρτ τη δικαιοσύνη, είναι οι κυβερνώντες που προ εβδομάδος, έκαναν επίθεση στον θεσμό και στους εκπροσώπους της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας επειδή ακριβώς έκανε τη δουλειά της.
Η χώρα έχει ανάγκη μια συγκροτημένη εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης που να εκπροσωπεί την κοινωνική πλειοψηφία. Το μανιφέστο του Ινστιτούτου Τσίπρα συνεισφέρει στον αναγκαίο διάλογο θέτοντας τη βάση.
Η παρουσία του πρωθυπουργού στα εγκαίνια ενός ιδιωτικού πανεπιστημίου χρηματοδοτημένου από το fund CVC απλώς επιβεβαίωσε ότι αυτή η κυβέρνηση μόνο να εξυπηρετεί ιδιωτικά συμφέροντα ξέρει
Ολοένα και πιο πολύ συνειδητοποιούν οι πολίτες τι ακριβώς σημαίνει «επιτελικό κράτος» Μητσοτάκη και παντοκρατορία της «παρέας του Μαξίμου». Και τείνει περισσότερο προς μια συμμορία που λυμαίνεται το κράτος παρά σε «χρηστή διακυβέρνηση»
Οι εκ νέου διχαστικοί τόνοι του Ντόναλντ Τραμπ μετά την ένοπλη επίθεση στο Δείπνο της Ένωσης Ανταποκριτών του Λευκού Οίκου και η προεκλογική αναζωπύρωση της δημόσιας συζήτησης περί πολιτικής βίας
Η απόφαση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κ. Τζαβέλλα να μην ανασύρει από το αρχείο την υπόθεση των υποκλοπών αποτελεί σοβαρή θεσμική εκτροπή και βαρύ πλήγμα στο κράτος δικαίου
Η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε πολυκρίση και αυτό που χρειάζεται δεν είναι απλώς αλλαγή κυβέρνησης, αλλά αλλαγή πολιτικής, νοοτροπίας και κατεύθυνσης. Μια σύγχρονη επανάσταση.
Όσο οι επιθέσεις των κεντρικών στελεχών προς την Λάουρα Κοβέσι πληθαίνουν… τόσο η εκτίμηση πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ο εμπνευστής αυτής της συντονισμένης επίθεσης πληθαίνουν. Θα διαφοροποιηθεί ο πρωθυπουργός ή μέσα από την σιωπηρή ανοχή θα ανάψει το πράσινο φως για περεταίρω κλιμάκωση;
Η μόνη δυνατότητα μονομερούς αποδέσμευσης κράτους μέλους από ενωσιακό νομοθέτημα, έστω και στο πλαίσιο ενισχυμένης συνεργασίας, παραμένει η αποχώρησή του από την ΕΕ εν συνόλω.
«Είναι αποκαρδιωτικό να βλέπουμε τις υποδομές που έχουμε φροντίσει και που συντηρούμε να καταστρέφονται από τέτοιες ασυνείδητες πράξεις» τόνισε μεταξύ άλλων ο Δήμαρχος Ελληνικού-Αργυρούπολης.
«Αναγκαίο να υπάρξει επικοινωνία όχι μόνο Τσίπρα- Φάμελλου, αλλά όλες οι πλευρές με όλες τις πλευρές που ενδιαφέρονται για την επόμενη μέρα. Καθοριστικό να γίνει μία συσπείρωση δυνάμεων στον ευρύτερο χώρο, ιδίως τώρα που το ΠΑΣΟΚ ακολουθεί μια γραμμή περιχαράκωσης», λέει ο Κώστας Ζαχαριάδης