Οι Misty Route μιλούν για την αδικία και τη φωνή των «ανήσυχων πνευμάτων»

Δεν είναι από τις μπάντες που χρειάζονται πολλά λόγια για να τις καταλάβεις, αρκεί να τις ακούσεις. Οι Misty Route, με το σκοτεινό και ατμοσφαιρικό τους metal και τα βαριά riffs, χτίζουν κομμάτια που εναλλάσσονται ανάμεσα στην ένταση και τη μελωδία, με στιγμές που ανοίγουν ξαφνικά και σε τραβάνε μέσα τους. Είναι ένας ήχος που κινείται συνεχώς ανάμεσα στην επιθετικότητα και τη μελωδικότητα, χωρίς να χάνει ποτέ την ενέργειά του.

Από το 2019, όταν η μπάντα άρχισε να παίρνει την τελική της μορφή, μέχρι το σημερινό Ethos, οι Misty Route έχουν περάσει από αλλαγές και εξέλιξη που τους έδωσαν πιο καθαρή ταυτότητα. Έχτισαν τον ήχο τους μέσα από δοκιμές, εμπειρίες και συνεχή δημιουργία, φτάνοντας σε ένα αποτέλεσμα πιο ώριμο και συμπαγές, αλλά πάντα ζωντανό και έντονο.

Πώς γεννήθηκαν οι Misty Route το 2019 και τι σας ένωσε μουσικά από την αρχή;

Η πρώιμη μορφή των Misty Route πρωτοσυντάχθηκε το 2018 όταν ο Νίκος, πρώην κιθαρίστας της μπάντας έφερε σε επαφή τον Λευτέρη Σατσάκη και τον Γιώργο Κονόμη με σκοπό το να παίζουμε διασκευές οι τρεις μας και να τζαμάρουμε στον ελεύθερο μας χρόνο, χωρίς κάποιο πλάνο για το που θα οδηγήσει αυτό. Γρήγορα δέσαμε μουσικά και σαν παρέα, και η κατεύθυνση μας στράφηκε στη σύνθεση δικού μας υλικού, καθώς βλέπαμε ότι ταίριαζε πολύ η αισθητική μας στη μουσική. Ύστερα από μερικές μικροαλλαγές στα πρόσωπα της ομάδας, μέχρι να επιτευχθεί η σταθερότητα και οι κοινές φιλοδοξίες για το μέλλον, καταλήξαμε το 2019 στην πρώτη επίσημη δομή του power trio με τον Κώστα Μπακόπουλο πίσω από τα τύμπανα, τον Λευτέρη σε ρόλο κιθάρας και φωνής και τον Γιώργο στο ρόλο του μπάσου.

Φτάνοντας στο σήμερα, παρατηρούμε ότι δυστυχώς για την ανθρωπότητα αυτοί οι στίχοι παραμένουν ακόμα άκρως επίκαιροι, βλέποντας πολιτικούς ηγέτες να δρουν με φασιστικές πρακτικές και να θυσιάζουν τις ζωές αμάχων για να μοιράσουν ένα κόσμο που δεν τους ανήκει.

Τότε δόθηκε και το όνομα Misty Route στο σχήμα και ξεκίνησαν όλα. Με την προαναφερθείσα σύνθεση γράψαμε μάλιστα το ντεμπούτο άλμπουμ μας, Without A Trace, το 2021. Το 2023 οι μουσικοί μας δρόμοι χώρισαν με τον Κώστα και τη θέση του στα τύμπανα διαδέχθηκε ο Κωνσταντίνος Καλούδης, παρέα με τον οποίο ολοκληρώσαμε τη δημιουργία του Ethos και την κυκλοφορία του τον Μάρτιο του 2026.

Το σκοτεινό, ατμοσφαιρικό στοιχείο είναι πολύ έντονο στη μουσική σας. Από πού αντλείτε αυτή την αισθητική;

Η σκοτεινή αισθητική και η ατμοσφαιρικότητα μαζί με τις κλιμακούμενες γκρούβες και τα λυτρωτικά μέταλ ξεσπάσματα, είναι στοιχεία που ανήκουν στα ακούσματα και των τριών μας, και από την αρχή της σύστασης της μπάντας αποτελούν το στόχο της μπάντας, όσον αφορά το που θέλει να κατευθυνθεί ηχητικά. Η έμπνευση για αυτή την αισθητική προέρχεται ως ένα μεγάλο βαθμό από τα ακούσματα μας, και ακολούθως ο τρόπος που ερμηνεύεται και υλοποιείται, προέρχεται από προσωπικά βιώματα του καθενός αλλά και από τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο γύρω μας.

Ποια συγκροτήματα ή καλλιτέχνες σας έχουν επηρεάσει περισσότερο

Ο καθένας μας έχει διαφορετικά ακούσματα, που όμως σε κάποιο βαθμό συγκλίνουν. Συγκροτήματα που με διάφορους τρόπους θεωρούμε ότι εμφανίζονται στη μουσική μας και είναι κοινές επιρροές, είναι ενδεικτικά οι Opeth, Tool, Metallica, Deftones, Alice in Chains, Katatonia, Godsmack, Gojira, Mastodon και Lamb of God.

Πώς εξελίχθηκε ο ήχος σας στο άλμπουμ Ethos σε σχέση με προηγούμενες δουλειές;

Μετά την δημιουργία του ντεμπούτου μας, ζυμώθηκε σε μεγαλύτερο βαθμό, το όραμα για το που θέλουμε να κινηθούμε ηχητικά. Παράλληλα αποκτήσαμε περισσότερα εφόδια και εμπειρία για το πως θα το επιτύχουμε αυτό. Επιπλέον, η προσθήκη του Κωνσταντίνου στα τύμπανα, έπαιξε μείζων ρόλο, στο να ενσωματούσαμε πιο πολλά μέταλ στοιχεία στις συνθέσεις μας. Τέλος, καθοριστική σημασία στην εξέλιξη του ήχου, διετέλεσε η συνεργασία με τον Γιώργο Προκοπίου (Mother of Millions, Poem) στην μίξη του άλμπουμ, ο οποίος αντιλήφθηκε πλήρως το όραμα και την αισθητική μας και πρόσθεσε και τον δικό του χαρακτήρα στο τελικό αποτέλεσμα.

Υπήρξε κάποιο κομμάτι του δίσκου που σας δυσκόλεψε ιδιαίτερα στη δημιουργία του;

Το Last Night’s Dream, μας δυσκόλεψε αρκετά. Είχε γραφτεί με αρκετά διαφορετική δομή με τον πρώτο μας ντράμερ, ενώ πρόσθετε ιδιαίτερη δυσκολία το γεγονός ότι έχει πολλά μακροσκελή κουπλέ. Για να σπάσουμε την επαναληψιμότητα και να φέρουμε το τραγούδι στα μέτρα της μπάντας, χρειάστηκε αρκετή προσπάθεια καθώς το σενάριο του να αφαιρέσουμε στίχους για να επιτευχθεί ήταν αδιανόητο, καθώς νιώθαμε ότι έπρεπε όλοι να ειπωθούν. Σημαντική ήταν και η βοήθεια του Κωσταντίνου σε αυτό καθώς η προσθήκη των τυμπάνων του, το μετέτρεψε σε κάτι εντελώς διαφορετικό.

Στο κομμάτι “Hail” μιλάτε για επιλογές, ήττες και προσωπική υπερηφάνεια. Πόσο αυτοβιογραφικοί είναι οι στίχοι σας;

Το Hail γράφτηκε με σκοπό να λειτουργήσει σαν ύμνος για τους συνανθρώπους μας, που αγωνίζονται στη ζωή και αποτίει φόρο τιμής σε αυτούς που δεν το βάζουν κάτω, είτε για τους ίδιους, είτε για τους άλλους. Το ρεφρέν συνοψίζει την προσπάθεια αυτή με στόχο να εκπροσωπήσει ανθρώπους που δεν έχουν φωνή, αλλά για αυτούς η διαρκής αυτή προσπάθεια αποτελεί πραγματικότητα, γι’ αυτό και η επιλογή του πρώτου ενικού. Αν και η έμπνευση πηγάζει από προσωπικό μόχθο που μπορεί να έχουμε καταβάλει στη ζωή μας οι ίδιοι, οπότε κατά αυτή την έννοια είναι αυτοβιογραφικοί, δε θεωρούμε ότι έχουμε την αποκλειστικότητα σε αυτό τον μόχθο, αλλά είναι κάτι που αντιπροσωπεύει την πλειοψηφία των συνανθρώπων μας.

Η φράση «The choices I’ve made, the battles I’ve lost» επαναλαμβάνεται έντονα. Είναι μια δήλωση αποδοχής ή αντίστασης;

Όλοι μας έχουμε κληθεί να πάρουμε δύσκολες αποφάσεις στη ζωή μας, σωστές ή λανθασμένες και να διαλέξουμε ενδεχομένως δύσκολους δρόμους. Κατά μία έννοια είναι δήλωση αποδοχής της πραγματικότητας. Οι λανθασμένες, ή καλύτερα, οι αποφάσεις που πήραμε και είναι μη ευνοϊκές ή δύσκολες, είναι αυτό που είναι, και δεν αλλάζουν, χωρίς όμως να σημαίνει ότι ορίζουν το μέλλον μας. Επομένως η φράση «The choices I’ve made, the battles I’ve lost» είναι μια δήλωση αποδοχής της πραγματικότητας, αλλά όχι με την έννοια της υποταγής, ενώ ταυτόχρονα υποδηλώνει την συνεχή προσπάθεια και αντίσταση σε κάτι που μπορεί να θεωρείται μοιραίο ή προδιαγεγραμμένο για εμάς.

Το “Hail” φαίνεται να δίνει φωνή σε «seekers of truth» και «fighters of justice». Έχει κοινωνικοπολιτική διάσταση για εσάς;

Οι συγκεκριμένοι στίχοι αναφέρονται σε καθημερινούς απλούς ανθρώπους που ανιδιοτελώς προσπαθούν να καταπολεμήσουν την κοινωνική αδικία, σε όλους αυτούς που αποκαλούμε «ανήσυχα πνεύματα». Χαρακτηρίζονται συχνά ως αφανείς ήρωες, ενώ δεν είναι σπάνιο να αντιμετωπίζουν την αποδοκιμασία της υπόλοιπης κοινωνίας ή και τη φίμωση από τα ΜΜΕ και τη στοχοποίηση από τις εκάστοτε κυβερνήσεις. Με τους στίχους αυτούς, θέλουμε να αναγνωρίσουμε αυτό τον αγώνα, οπότε ναι, έχει κοινωνικοπολιτική διάσταση.

Το “Dictator” έχει ξεκάθαρο πολιτικό τόνο. Τι σας ενέπνευσε να γράψετε αυτό το κομμάτι;

Οι στίχοι του «Dictator», είναι γραμμένοι από τον πρώτο μας ντράμερ, Κωστα Μπακόπουλο και ήταν εμπευσμένοι από την Ρώσικη εισβολή στην Ουκρανία το 2022. Το γεγονός ότι διεξάγεται πόλεμος μεταξύ χωρών που βρίσκονται στην Ευρώπη, μας θύμισε ότι η ειρήνη που βιώνουμε είναι πιο εύθραυστη από ότι φανταζόμαστε. Φτάνοντας στο σήμερα, παρατηρούμε ότι δυστυχώς για την ανθρωπότητα αυτοί οι στίχοι παραμένουν ακόμα άκρως επίκαιροι, βλέποντας πολιτικούς ηγέτες να δρουν με φασιστικές πρακτικές και να θυσιάζουν τις ζωές αμάχων για να μοιράσουν ένα κόσμο που δεν τους ανήκει.

Τι θα θέλατε να νιώσει ή να σκεφτεί κάποιος ακούγοντας τη μουσική σας;

Θα θέλαμε κάποιος που ακούει την μουσική μας να προβληματιστεί με τους στίχους μας ή και να ταυτιστεί με αυτούς. Θα θέλαμε η μουσική μας να δημιουργήσει εικόνες στον ακροατή, να τον ταξιδέψει και να λειτουργήσει σαν ερέθισμα που θα τον κάνει να βιώσει συναίσθηματα, που δεν μπορεί βίωσει με άλλο τρόπο.

Ποιο είναι το επόμενο βήμα για τους Misty Route;

Στόχος είναι να προωθήσουμε το νέο μας άλμπουμ όσο το δυνατόν γίνεται, καθώς και να μεγαλώσουμε το live αποτύπωμα μας φέρνοντας τη μουσική μας σε περισσότερα stages της Αθήνας και της επαρχίας.