Χωριό χτισμένο στις νοτιοδυτικές πλαγιές του Μαινάλου, σε υψόμετρο 700, το Ελληνικό, κομμάτι της Γορτυνίας (άλλοτε επαρχίας και νυν δήμου της Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας), βρίσκεται περί το μέσον της διαδρομής από την Καρίταινα προς τη Στεμνίτσα.

Το χωριό, με την αλλοτινή ονομασία του, Μουλάτσι, απαντά πρώτη φορά σε οθωμανικές πηγές στις αρχές του 16ου αιώνα.

Οι κάτοικοι του χωριού, το οποίο αναφέρεται περί το 1700 και από ενετούς περιηγητές, έλαβαν μέρος στον αγώνα της ανεξαρτησίας.

Μάλιστα, στα Γενικά Αρχεία του Κράτους και σε άλλες ιστορικές πηγές αναφέρονται μουλατσιώτες αγωνιστές που πολέμησαν για την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού.

Το χωριό, που αριθμούσε περισσότερους από 800 κατοίκους στις αρχές του 20ού αιώνα, μετονομάστηκε σε Ελληνικό το 1927 (την ονομασία αυτή φέρει τοπωνύμιο σε μικρή απόσταση βορείως του χωριού, όπου εντοπίστηκαν λείψανα αρχαίας οχύρωσης ή ναού).

Πολλοί κάτοικοι του Ελληνικού μετανάστευσαν στο α’ μισό του 20ού αιώνα στις ΗΠΑ και στην Αυστραλία, ενώ στην πληθυσμιακή συρρίκνωση του χωριού συντέλεσε και το ισχυρό ρεύμα μετακίνησης προς τα αστικά κέντρα της χώρας μας κατά τη δεκαετία του 1960.

Τα αξιοθέατα του Ελληνικού

Στην κεντρική πλατεία της Αγίας Τριάδος βρίσκονται το κτίριο του πρώην δημοτικού σχολείου (διώροφο διδακτήριο) και το ηρώο πεσόντων του χωριού.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και ένα ακόμα διδακτήριο, η Μαυράκειος Επαγγελματική Σχολή, που θεμελιώθηκε το 1965 χάρη σε δωρεά του Ιωάννη Μαυράκου, απόδημου κατοίκου του Ελληνικού στις ΗΠΑ και ευεργέτη του χωριού.

Στο Εκκλησιαστικό Μουσείο του Ελληνικού εκτίθενται αξιόλογες εικόνες και παλαιά εκκλησιαστικά είδη.

Τα θρησκευτικά μνημεία του χωριού

Εντός του χωριού βρίσκονται οι ναοί του Προφήτη Ηλία (η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 1932), του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου (ιδρύθηκε το 18ο αιώνα στο άκρο του συνοικισμού Κονιαρέικα) και του Αγίου Δημητρίου.

Στο άκρο του χωριού βρίσκεται η μονή του Αγίου Νικοδήμου, που ιδρύθηκε το 1975.

Στην ευρύτερη περιοχή του Ελληνικού είναι χτισμένα αρκετά ξωκλήσια (Παναγίας, Αγίου Γεωργίου, Αγίου Θεοδώρου, Αγίου Αθανασίου, Αγίου Νεκταρίου και Μεταμόρφωσης).

Το φαράγγι του Λούσιου

Το Ελληνικό αποτελεί ιδανική αφετηρία για εξορμήσεις στο περίφημο φαράγγι του ποταμού Λούσιου.

Σύμφωνα με τη μυθολογία, στον ποταμό αυτόν έλουσαν (εξ ου και το όνομά του) τον μικρό Δία οι Νύμφες, όταν τους τον παρέδωσε η Ρέα, για να τον προστατεύσει από τον Κρόνο.

Στο φαράγγι του Λούσιου, πάνω σε απόκρημνους βράχους, είναι χτισμένη η ξακουστή μονή του Τιμίου Προδρόμου.

Ιδρύθηκε κατά πάσαν πιθανότητα στα τέλη του 16ου αιώνα. Το καθολικό της φέρει αξιόλογες εικόνες. Η μονή διαθέτει σημαντική βιβλιοθήκη και εργαστήριο αγιογραφίας.

Εξάλλου, στις όχθες του Λούσιου βρισκόταν μια από τις σημαντικότερες αρκαδικές πόλεις, η Γόρτυς.

Σώζονται ερείπια του οχυρωματικού περιβόλου, θεμέλια σπιτιών και λουτρών, λείψανα ιερών (σημαντικότερο ήταν αυτό του Aσκληπιού).

Κοντά στην αρχαία Γόρτυνα βρίσκονται το βυζαντινό εκκλησάκι του Aγίου Aνδρέα και η γέφυρα του Λούσιου.

Την υπέροχη θέα στο φαράγγι του Λούσιου μπορούν να απολαύσουν όσοι επισκέπτονται το εκκλησάκι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα, που είναι χτισμένο στην προεξοχή ενός βράχου, πλησίον της μονής του Τιμίου Προδρόμου.

*Οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται στο παρόν άρθρο προέρχονται από τις σελίδες Elliniko Arkadias και Μουλάτσι αγάπη μου στο Facebook.

Γράψτε το σχόλιό σας

Ακολουθήστε το στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο