Ο Ιώβ είναι ένα από τα ιστορικά πρόσωπα των Ισραηλιτών και πρωταγωνιστής στο ομώνυμο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης.

Αν και δίκαιος, υπέστη τα πάνδεινα από το Θεό ως δοκιμασία πίστης, αλλά δε λύγισε.

Η Χριστιανική Εκκλησία, που είδε στο πρόσωπο του Ιώβ τον τύπο του πάσχοντος Ιησού Χριστού, τον τιμά ως άγιο και εορτάζει τη μνήμη του στις 6 Μαΐου.

Την ημέρα αυτή γιορτάζουν όσοι φέρουν το όνομα Ιώβ.

Ο Ιώβ, που δεν ήταν Ισραηλίτης, αλλά Σημίτης, έζησε πριν από τους μεγάλους πατριάρχες των Εβραίων, προτού καν γεννηθεί ο Μωυσής.

Ήταν πολύ πλούσιος και πολύ ευτυχισμένος, επειδή, εκτός από τα άλλα υλικά αγαθά, είχε και την αγάπη και την προστασία του Θεού χάρη στη μεγάλη ευσέβεια και καλοσύνη του.

Όμως, τα πράγματα άλλαξαν απότομα για τον Ιώβ, όταν ο Θεός, με την παρέμβαση του διαβόλου, θέλησε να τον δοκιμάσει για την πίστη του.

Εντελώς ξαφνικά χάθηκαν τα κοπάδια του, καταστράφηκαν τα κτήματά του και από πλούσιος βρέθηκε να στερείται κι αυτό το ψωμί.

Και η δυστυχία του δεν είχε τέλος.

Το ένα μετά το άλλο, πέθαναν όλα τα παιδιά του και ο ίδιος προσεβλήθη από μια φοβερή αρρώστια, όμοια με λέπρα.

Όλο το σώμα του γέμισε έλκη και αναγκάστηκε να φύγει έξω από την πόλη.

Ζούσε εγκαταλελειμμένος σε έναν κοπρώνα, απαίσιος στην εμφάνιση και στερημένος από τα πάντα.

Για να μετριάσει τους πόνους και την οδυνηρή φαγούρα των ελκών του έξυνε συνεχώς το σώμα του με ένα σκληρό όστρακο.

Την απελπιστική αυτήν κατάσταση υπομένει, χωρίς διαμαρτυρία, επί χρόνια.

Δε λυγίζει, παρά μόνο για να αναθεματίσει και να καταραστεί τον εαυτό του και την ημέρα όπου γεννήθηκε.

Τότε τον επισκέπτονται τρεις φίλοι του.

Στη συζήτηση που ανοίγουν μαζί του, τη δυστυχία και την αθλιότητά του θέλουν να την αποδώσουν σε παλαιά του αμαρτήματα, που ο Θεός τιμωρεί με τον τρόπο αυτόν.

Ο Ιώβ διαμαρτύρεται.

Τους τονίζει ότι είναι εντελώς αθώος και ότι έχει πίστη στο Θεό, που η σοφία και οι θελήσεις του δεν είναι γνωστές στους ανθρώπους.

Ακριβώς τη στιγμή εκείνη ακούγεται μέσα από τα σύννεφα, που σκέπαζαν τον ουρανό, η φωνή του Θεού, που επιβεβαιώνει τα λόγια του Ιώβ.

Γλιτώνει τότε από τη βασανιστική αρρώστιά του και σε μικρό χρόνο δημιουργεί νέα οικογένεια με επτά γιους και τρεις θυγατέρες.

Ακόμη, αποκτά διπλάσια πλούτη από εκείνα που είχε πριν, και νέα, μεγαλύτερη ευτυχία.

Το Βιβλίο του Ιώβ, στο οποίο εξιστορούνται τα παθήματά του και οι συνομιλίες με τους τρεις φίλους του, γράφτηκε από άγνωστο συγγραφέα μεταξύ του 7ου και του 4ου αιώνα π.Χ. και θεωρείται ένα από τα σπουδαιότερα βιβλία όχι μόνο της Παλαιάς Διαθήκης αλλά και της παγκόσμιας φιλολογίας.

Αποτελείται από 42 κεφάλαια και συνδυάζει την επική πεζογραφία με τη λυρική και τη διδακτική ποίηση.

Εν ολίγοις, στο βιβλίο αυτό εξετάζεται το αιώνιο πρόβλημα της θεοδικίας, αλλά και το πρόβλημα των κακοπαθημάτων του ανθρώπου.

Τα θέματα αυτά απασχόλησαν και τους αρχαίους έλληνες συγγραφείς («Προμηθεύς Δεσμώτης» του Αισχύλου, «Οιδίπους Τύραννος» του Σοφοκλή).

Ευρέως γνωστές εκφράσεις της καθημερινότητας που σχετίζονται με τις δοκιμασίες του Ιώβ είναι οι ακόλουθες: τα πάθη του Ιώβ, δηλαδή εξαιρετικά σκληρές και συνεχείς δοκιμασίες, και ιώβειος υπομονή, δηλαδή ανεξάντλητη υπομονή και καρτερικότητα.

(Πηγή πληροφοριών: sansimera.gr)

Γράψτε το σχόλιό σας

Ακολουθήστε το in.grστο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο in.gr