Στις 26 Απριλίου 1825, κατόπιν επιτυχούς αποβατικής επιχείρησης που διεξήγαγε, ο Ιμπραήμ κατέλαβε τη βραχονησίδα Σφακτηρία στην είσοδο του κόλπου του Ναβαρίνου και προξένησε βαρύτατες απώλειες στους υπερασπιστές της.

Ήταν ένα σημαντικό επεισόδιο στη μακρά πορεία της Επανάστασης του 1821, που συντέλεσε στην αφύπνιση των επαναστατημένων Ελλήνων, καθώς εκείνη την περίοδο ήταν απασχολημένοι με τις εμφύλιες διαμάχες τους.

Μετά τη νίκη του στο Κρεμμύδι (7 Απριλίου 1825) ο Ιμπραήμ πασάς στράφηκε κατά της Σφακτηρίας, της απόκρημνης βραχονησίδας που εκτείνεται σαν φυσικός κυματοθραύστης μπροστά στον κόλπο του Ναβαρίνου.

Στόχος του αιγύπτιου στρατηλάτη ήταν η κατάληψή της, κάτι που θα διευκόλυνε τις επιχειρήσεις του κατά του Παλαιόκαστρου και του Νιόκαστρου, των δύο φρουρίων της Πύλου.

Οι Έλληνες είχαν προνοήσει να οχυρώσουν τη Σφακτηρία με 1.000 άνδρες και οκτώ κανόνια, ενώ το νησί προστάτευαν τρία σπετσιώτικα πλοία και ο «Άρης» του υδραίου Αναστασίου Τσαμαδού.

Την οργάνωση της άμυνας είχε αναλάβει αυτοπροσώπως ο υπουργός Πολέμου Αναγνωσταράς (Χρήστος Παπαγεωργίου το πραγματικό του όνομα).

Στο νησί βρίσκονταν ακόμη ο απεσταλμένος του Εκτελεστικού (κυβέρνησης) Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος και οι φιλέλληνες Σανταρόζα και Γκρασέ.

Η επίθεση των Αιγυπτίων άρχισε το μεσημέρι της 26ης Απριλίου, αρχικά με σφοδρό κανονιοβολισμό της Σφακτηρίας και στη συνέχεια με αποβατική επιχείρηση κατά κύματα τριών χιλιάδων πεζοναυτών, των οποίων ηγούνταν γάλλοι αξιωματικοί.

Οι υπερασπιστές της Σφακτηρίας ανταπέδωσαν τα πυρά, αλλά δεν μπόρεσαν να αντέξουν στην υπέρτερη εχθρική δύναμη.

Η μάχη ήταν άνιση και γρήγορα ο Ιμπραήμ πέτυχε το σκοπό του και έγινε κύριος της Σφακτηρίας.

Οι υπερασπιστές της Σφακτηρίας είχαν μεγάλες απώλειες: 350 νεκρούς, ανάμεσά τους ο Αναγνωσταράς, ο Αναστάσιος Τσαμαδός και ο ιταλός φιλέλληνας κόμης Σανταρόζα, καθώς και 200 αιχμαλώτους.

Οι υπόλοιποι κατόρθωσαν να διασωθούν κολυμπώντας στην απέναντι ακτή.

Ο Μαυροκορδάτος σώθηκε την τελευταία στιγμή με το πλοίο «Άρης», που, αν και «λαβωμένο», κατόρθωσε να διαφύγει από τα εχθρικά πολεμικά και να ανοιχθεί στο πέλαγος.

Όταν η είδηση της πτώσης της Σφακτηρίας έφθασε στην έδρα της επαναστατικής κυβέρνησης στο Ναύπλιο, όλοι έμειναν κεραυνόπληκτοι.

«Κανενός πρόσωπον δεν έβλεπες να γελά, όλοι σκυθρωποί και οι πέτρες και αυτές ελυπούντο. Χίλιες υποψίες απαρνούσαν εις καθενός τον νουν και το μέλλον όλοι το έβλεπον ως κινδυνώδες» γράφει στα απομνημονεύματά του ο αγωνιστής Νικόλαος Κασομούλης.

Οι συνέπειες της καταστροφής στη Σφακτηρία δεν άργησαν να φανούν.

Στις 30 Απριλίου παραδόθηκε η φρουρά του Παλαιόκαστρου και στις 11 Μαΐου η φρουρά του Νιόκαστρου.

Το λιμάνι της Πύλου έγινε ο κυριότερος σταθμός ανεφοδιασμού των Αιγυπτίων του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο.

Το μέλλον της Ελληνικής Επανάστασης διαγραφόταν πλέον ζοφερό.

(Πηγή πληροφοριών: sansimera.gr)

Γράψτε το σχόλιό σας

Ακολουθήστε το in.grστο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο in.gr