Γνώρισα τη Μαρία Παπαγεωργίου πριν από δέκα χρόνια. Τότε που έκανε τα πρώτα της δειλά βήματα στη μουσική και ονειρευόταν μελωδίες που θα αλλάξουν τον κόσμο.

Με το «Όμορφοι και ηττημένοι» στις αποσκευές της, αλλά και τη διασκευή του «Πασατέμπου» για τις ανάγκες του Retropolis η Μαρία Παπαγεωργίου διεκδικούσε επάξια μια θέση στο μουσικό μας μέλλον. Και την πήρε.

Από το 2013 το αερικό της νέας γενιάς τραγουδοποιών εμφανίζεται στο Σταυρό του Νότου, αλλά και σε άλλες σκηνές της χώρας και μοιράζεται μουσικά μυστικά με τους θαμώνες.

Στον ίδιο χώρο της Φραντζή, εκεί που ενηλικιώθηκε καλλιτεχνικά, η Μαρία επιστρέφει για λίγες Παρασκευές και όπως λέει η ίδια: «Εγώ γεννήθηκα για να ζήσω 3 Δευτέρες και έρχομαι μετά από 75 παραστάσεις να γιορτάσω τα 7 χρόνια μου σε 4 Παρασκευές»

Τι έχει αλλάξει από το 2013 μέχρι σήμερα;

Ο Σταυρός του Νότου παραμένει για εφτά συνεχόμενα έτη το δεύτερο σπίτι μου και ο βασικός χώρος όπου ανταμώνουμε με τους ακροατές μας. Εκεί βλέπω τη Μαρία να μεγαλώνει, με ό,τι κι αν συνεπάγεται αυτό.  Βλέπω τα χέρια μου πάνω στην κιθάρα να αλλάζουν, την έκφραση του προσώπου μου πιο ήρεμη πια. Μεσολάβησε ένα συλλεκτικό βινύλιο, ένας ολοκληρωμένος καινούργιος δίσκος, ένας ακόμα δίσκος με ζωντανές ηχογραφήσεις από τον Σταυρό  του Νότου και η συνεργασία μου με τον Μίκη Θεοδωράκη. Και τώρα, πάλι εκεί, με παλιούς και νέους συνεργάτες, παρουσιάζουμε τα καινούρια κομμάτια  μπροστά σε μια οικογένεια ακροατών που μεγαλώνει και αυτή μαζί μας.

Πόσο διαφορετικά αντιμετωπίζει η Μαρία τη μουσική;

Προσπαθώ να στέκομαι σοβαρά απέναντί της, αλλά όσο περνάει ο καιρός να έχω όλο και πιο παιδική σχέση με αυτή και να απολαμβάνω το παιχνίδι. Πάντα ήθελα να κατακτήσω μία σιγουριά μέσα από αυτό που κάνω, αλλά τώρα είμαι σε ένα στάδιο που μόλις δω ότι κάτι πετυχαίνει, προσπαθώ αμέσως να το ανατρέψω για να δοκιμάσω τη Μαρία σε ένα παρακάτω βήμα. Αυτή η διαδικασία, όσο βασανιστική και αν είναι στην αρχή, μετά μου δίνει μεγάλο αίσθημα κάθαρσης και εξέλιξης.

Τι από αυτά που ονειρευόσουν έγινε πραγματικότητα μέσα σε αυτά τα επτά χρόνια;

Κατάφερα να παρουσιάζω ό,τι επιθυμούσα χωρίς συμβιβασμούς και υποχωρήσεις. Παίζοντας κάθε Δευτέρα εκεί, είχα την τύχη να έρθουν με ακούσουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι που θαύμαζα από μικρή και το παιδί μέσα μου ένιωθε ευτυχισμένο. Εξέφρασα ανοιχτά το θέμα που είχα με τις κρίσεις πανικού εκδίδοντας ένα βιβλίο και είδα μετά από καιρό τη Μαρία όπως την ονειρευόμουν: να ανεβαίνει στη σκηνή χωρίς να φοβάται! Χρόνο με το χρόνο το παζλ των συνεργατών μου συμπληρώθηκε με τον πιο ιδανικό τρόπο.

Τι θα δούμε στο πρόγραμμα στο Σταυρό;

Εκτός από την παρουσίαση των καινούργιων τραγουδιών,  ο Σταυρός του Νότου είναι το σημείο όπου η Μαρία  αγαπά να τραγουδάει Bjork και Ane Brun, να διασκευάζει Αγγελάκα και Φοίβο Δεληβοριά, να κάνει στάσεις στην μέχρι τώρα δισκογραφία της και να πιάνει το νταούλι για να ταξιδέψει μέχρι την Κάρπαθο!

Τι ύφος έχει η νέα σου δουλειά;

Πρόκειται για εφτά τραγούδια του Σταύρου Ρουμελιώτη, που είναι είναι ο βασικός συνεργάτης μου από το 2013 και ιδρυτικό μέλος της μπάντας Usurum. Ενορχηστρωτικά κινούμαστε σε πιο δυτικό ήχο αυτή τη φορά και στιχουργικά συνεχίζω να έχω τις ίδιες ανησυχίες.

Γράψτε το σχόλιο σας