Στην πρώτη κοινή τους συνέντευξη σας κουμπάρες και φίλες, η Μαρία Μπεκατώρου και η Υβόννη Μπόσνιακ, μίλησαν για όλα!

Τι θυμάστε από το πρώτο «χαίρω πολύ»;

Μαρία Μπεκατώρου: Ήταν το 2013 στην εκπομπή Τα Καρντάσιανς, όπου θα είχαμε καλεσμένη την Υβόννη. Αυτή θα ήταν η πρώτη της τηλεοπτική συνέντευξη.

Υβόννη Μπόσνιακ: Μέχρι τότε, ο κόσμος δεν ήξερε αν μιλάω ελληνικά. Δεν είχα ξαναμιλήσει μπροστά σε κάμερα, οι συνεντεύξεις με άγχωναν. Κάτι που συμβαίνει ακόμη. Εκεί, ήταν σαν να με διάλεξε η Μαρία. «Αυτή θα γίνει κολλητή μου».

Μαρία Μπεκατώρου: Δεν ξέρω πώς, αλλά ήξερα από την πρώτη στιγμή ότι θα είμαστε φίλες ζωής. Αγαπηθήκαμε με την πρώτη ματιά. Ήταν καρμικό!

Υ.Μ.: Κι εγώ έτσι ένιωσα! Σαν να μου έδωσαν μια λευκή κόλλα και έγραψα τι θα συμβεί μετέπειτα στις ζωές μας. Το «μετά» είναι ότι πλέον εκτός από φίλες, είμαστε κουμπάρες και οικογένεια!

Μαρία Μπεκατώρου: Ύστερα από εκείνη την εκπομπή, χαθήκαμε για ένα διάστημα περίπου δύο μηνών και ξαναβρεθήκαμε σε ένα πάρτι που έκανε η Υβόννη για την παρουσίαση των ρούχων της. Και από τότε παραμένουμε αχώριστες.

Διοργανώνετε ladies nights; Έχετε κάποιο στέκι;

Υ.Μ.: Βρήκες ανθρώπους να το ρωτήσεις αυτό! Δεν προλαβαίνουμε να βγούμε έξω, γιατί ο ελεύθερος χρόνος μας είναι ελάχιστος.

Μαρία Μπεκατώρου: Αλλά δεν μας αρέσει κιόλας! Προτιμούμε να καθόμαστε η μία στο σπίτι της άλλης, με τις πιτζάμες μας και να συζητάμε διάφορα. Το στέκι μας είναι εκεί όπου κάθε φορά τραγουδά ο Ρέμος. (γέλια) Άντε να βγούμε όλοι μαζί καμιά φορά για φαγητό ή σε κανέναν παιδότοπο, λόγω του παιδιού της Υβόννης και του Αντώνη.

 

Στο τηλέφωνο, όμως, μιλάτε καθημερινά;

Υ.Μ.: Μπορεί να κάνουμε και μια εβδομάδα να μιλήσουμε.

Μ.Μ.: Όχι Υβόννη, τα παραλές! Άντε να μην τηλεφωνηθούμε για δυο-τρεις μέρες κι αυτό διότι δεν έχουμε την εξάρτηση του τηλεφώνου. Όχι παραπάνω, όμως. Από την άλλη, μπορεί να υπάρξει μέρα που να μιλάμε στο τηλέφωνο κάθε μία ώρα.

Τι περιλαμβάνουν αυτές οι κουβέντες;

Μ.Μ.: Τα πάντα! Το τι μαγειρέψαμε σήμερα, για την Ελένη (σ.σ. την 4χρονη κόρη της Υβόννης Μπόσνιακ και του Αντώνη Ρέμου), τα προσωπικά μας, τους άντρες μας, τα επαγγελματικά μας. Η αλήθεια είναι πως δεν έχουμε πολύ ελεύθερο χρόνο, αλλά στην πρώτη ευκαιρία θα πάρω τον καφέ μου και θα κατέβω προς τη Γλυφάδα για να καθίσουμε μαζί στο ατελιέ της.

Υ.Μ.: Κυρίως η Μαρία έρχεται, γιατί εγώ λόγω παιδιού δεν μπορώ να μετακινηθώ εύκολα.

 

Πώς έχει γραμμένη η μία την άλλη στο κινητό;

Υ.Μ.: Εγώ την έχω «Μαράκι μου».

Μ.Μ.: Κι εγώ «Υβόννη μου». Κοίτα, έχω βάλει να βγαίνει και η φωτογραφία σου κάθε φορά που με καλείς. Ξέρεις από πού είναι αυτή η λήψη; Από το φαρμακείο! Να, αυτή είναι μια ωραία διασκέδασή μας! Στον ελεύθερο χρόνο μας πηγαίνουμε στα φαρμακεία!

Στον δρόμο, όταν σας συναντούν μαζί, τι σας λένε συνήθως;

Υ.Μ.: Αντί να μας πειράξουν οι άλλοι, πειραζόμαστε εμείς μεταξύ μας. Βασικά εγώ τη Μαρία, επειδή είναι μια σταλίτσα άνθρωπος. Τη λέω «κοντούλα». Βέβαια, όταν βγαίνουμε έξω, η Μαρία γίνεται αμέσως τρία μέτρα. Ψηλώνει μέχρι τον ουρανό. Γιατί είναι τέτοια η αύρα της και το χαμόγελό της.

Μ.Μ.: Εγώ δεν την πειράζω!

Υ.Μ.: Λες ψέματα, με πειράζεις συνέχεια για τα ελληνικά μου. (γέλια)

Μ.Μ.: Α, αυτό ναι! Η Υβόννη πετάει συνέχεια παράξενες λέξεις που δεν υπάρχουν στα ελληνικά κι εγώ με τον Αντώνη της τις καταγράφουμε και ετοιμάζουμε προσεχώς λεξικό!

Όπως;

Υ.Μ.: Είπα, για παράδειγμα, πρόσφατα «η υπερπατούσα μου με πονάει πολύ σήμερα». Τι άλλα έχω πει;

Μ.Μ.: Άστο, δεν σε συμφέρει να τα πω δημόσια! Έχεις πει πολλά! Τα πιο ωραία μαργαριτάρια, βέβαια, βγαίνουν όταν είναι τσιτωμένη. Εκεί λέει τα απίθανα!

Υ.Μ.: Με πειράζουν μαζί με τον άντρα μου. Τηλεφωνιούνται και λένε «Έλα, κουμπάρα, άκου τι πέταξε μόλις τώρα».

Δύσκολες στιγμές που να επισφράγισαν τη φιλία σας υπήρξαν;

Μ.Μ.: Ναι, πολλές δύσκολες στιγμές, που θα κρατήσουμε για εμάς. Ξέρουμε πολύ καλά γιατί αγαπιόμαστε.

Υ.Μ.: Δεν έχουμε να αποδείξουμε τίποτα σε κανέναν για τη φιλία αυτή. Ήταν γραφτό να είμαστε φίλες.

Μ.Μ.: Επίσης, θέλω να πω ότι πέρα από την Υβόννη, ο Αντώνης Ρέμος στις δύσκολες στιγμές μου είναι πάντα εκεί. Τις καλύτερες συμβουλές μου τις έχει δώσει εκείνος. Έχει μια τεράστια αγκαλιά ο Αντώνης της που με σκεπάζει.

Πες μου μια καλή συμβουλή που σου έχει δώσει.

Μ.Μ.: «Να κοιτάξεις τη ζωή σου».

Υ.Μ.: Πόσο απλό και πόσο βαθύ. Είναι σοφός ο Αντώνης.

Μ.Μ.: Εγώ του έχω πει κάτι του Αντώνη της και το πιστεύω: «Έχω εσένα και δεν θα χαθώ ποτέ».

Υ.Μ.: Για τη Μαρία πάντα είχαν προτεραιότητα οι άλλοι. Δεν μπορούσε να πει «όχι», να στεναχωρήσει κάποιον. Αυτό εννοούσε ο Αντώνης όταν της είπε «Να κοιτάξεις τη ζωή σου». Να σταματήσει να βάζει τη δική της ζωή σε δεύτερη μοίρα.

Μ.Μ.: Ναι, έχω καταλάβει πια ότι πρέπει να κοιτάω λίγο και μένα.

Υπάρχει κάτι στο οποίο να διαφέρετε εσείς οι δύο;

Μ.Μ.: Δεν διαφέρουμε σε τίποτα. Α! Βασικά μόνο σε ένα πράγμα: Εγώ είμαι πιο ευσυγκίνητη. Κλαίω πιο εύκολα.

Υ.Μ.: Α, ναι, το επιβεβαιώνω κι εγώ. Παρότι η Μαρία είναι φίλη μου, κουμπάρα μου και οικογένειά μου, όταν έχω ένα σοβαρό πρόβλημα, δεν την παίρνω τηλέφωνο. Τα παίρνει όλα κατάκαρδα και νιώθω ότι τη στεναχωρώ.

Μ.Μ.: Και η Υβόννη δεν είναι πολύ ψύχραιμη τη στιγμή του προβλήματος, αλλά αμέσως μετά κουνάει το κεφάλι της και επανέρχεται στην πραγματικότητα. Εγώ για να συνέλθω, θέλω χρόνο. Αρρωσταίνω. Καμιά φορά μετά τα βάζω και με τον εαυτό μου. Και ξέρεις τι λένε, ε; Ότι όλα αυτά μεγαλώνοντας διογκώνονται.

Υ.Μ.: Είσαι γλυκιά ακόμη και τότε, όμως.

Κοινά όνειρα για το μέλλον κάνετε;

Μ.Μ.: Έχουμε μια φιλία ζωής. Από εκεί και πέρα, η Υβόννη θα είναι πάντα πιο ώριμη από μένα, θα έχουμε την Ελένη μας, θα πηγαίνουμε τις βόλτες μας κ.ο.κ. Πρώτα ο Θεός, γιατί εκείνος ορίζει τα μελλούμενα, πιστεύω ότι κάποια στιγμή θα μένουμε και όλοι μαζί στο ίδιο σπίτι.

Αρκετά σουηδικό αυτό…

Υ.Μ.: Θα θέλαμε να έχουμε κάτι σαν συγκρότημα κατοικιών, με κοινό σαλόνι και κήπο στη μέση και να είμαστε όλοι μαζί. Και να κάνουμε μπάρμπεκιου τις Κυριακές!