Η πρώην βουλευτής της ΝΔ, Κατερίνα Μάρκου, μίλησε σε βραδινή εκπομπή για τις αμέτρητες εξωσωματικές ου υποβλήθηκε προκειμένου να γίνει μητέρα.

«Έκανα εξωσωματική κάθε τρεις μήνες»

Η Κατερίνα Μάρκου μίλησε ανοιχτά για την εμμονή της με τις εξωσωματικές και τις δυσκολίες που είχε να μείνει έγκυος: «Ήμουν 22 ετών όταν κατάλαβα ότι ήταν δύσκολο να μείνω έγκυος. Έκανα εξωσωματική κάθε τρεις μήνες. Δεν θυμάμαι πόσες έχω κάνει συνολικά. Είναι ένας φαύλος κύκλος, πιστεύεις ότι θα πετύχει, πιστεύεις στον εαυτό σου, στον γιατρό σου, κι όταν δε συμβαίνει, είναι μια ματαίωση. Λες στον εαυτό σου ότι δεν πειράζει και συνεχίζεις και κάνεις εξωσωματικές μέχρι να αποκτήσεις παιδί. Είχα εμμονή να κάνω παιδί και έκανα συνέχεια εξωσωματικές. Έπεφτα σε βαθιά θλίψη όταν η απάντηση ήταν αρνητική. Έκλεινα τα παντζούρια του σπιτιού μου και βυθιζόμουν στο σκοτάδι της ψυχής μου. Όσο σφίγγει το χρονικό περιθώριο, τόσο χάνουμε το μέτρο των εξωσωματικών.

View this post on Instagram

Την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων από το επόμενο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έθεσε ως προτεραιότητα της η υποψήφια ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Κατερίνα Μάρκου, μιλώντας στην τηλεόραση της ΕΡΤ. Με αφορμή τη σημερινή Ημέρα Μνήμης και τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού, η κ. Μάρκου κάλεσε την τουρκική κυβέρνηση να απολογηθεί. «Δεν μπορεί η Τουρκία σήμερα να θέλει να θεωρείται υπό ένταξη χώρα της ΕΕ και την ίδια στιγμή να μην αναγνωρίζει τα εγκλήματα που έχει κάνει ενάντια στους Έλληνες του Πόντου και τους Αρμένιους 100 χρόνια πριν» τόνισε. Η κ. Μάρκου χαρακτήρισε λυπηρό το γεγονός ότι μόλις 4 χώρες έχουν αναγνωρίσει επίσημα τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, σημειώνοντας ότι «είναι ενδεικτικό της χαλαρότητας και της αδιαφορίας που επικρατεί για το ευαίσθητο αυτό ζήτημα. Δείχνει το έλλειμμα εκπροσώπησης και στρατηγικού σχεδιασμού που έχουμε ως Ελλάδα για τα εθνικά μας θέματα». «Εφόσον εκλεγώ, θα θέσω ως πρωταρχική μου προτεραιότητα την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου από το επόμενο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο»δήλωσε. #KatMarkouEU

A post shared by Κατερίνα Μάρκου (@katerina.markou_) on

Είμαστε η μοναδική χώρα που δεν υπάρχει πρωτόκολλο ασθενούς. Πιστεύω ότι εγώ και άλλες γυναίκες που έχουμε μπει σε αυτή τη διαδικασία των εξωσωματικών, στην πορεία θα το βρούμε μπροστά μας. Έχουμε πάρει τόσες πολλές ορμόνες που σίγουρα τα επόμενα χρόνια κάποια αρρώστια θα μας χτυπήσει την πόρτα. Εκεί, λοιπόν, η έλλειψη νομοθετικού πλαισίου αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, όπως συμβαίνει σε όλες τις υπόλοιπες χώρες, είναι πολύ μεγάλος κίνδυνος γιατί η Πολιτεία θα αναγκαστεί να ξοδέψει χρήματα για τα νοσήλειά μας όταν θα έχουμε κάτι αργότερα».

«Πούλησα δυο διαμερίσματα για να τα καταφέρω να γίνω μητέρα»

«Η εξωσωματική για τα δεδομένα της Ελλάδας είναι μια πολύ ακριβή διαδικασία. Θα έπρεπε ο ΕΟΠΥΥ να γράφει τα φάρμακα, κάτι που δεν γίνεται. Αν πας να τα αγοράσεις από κάποιο φαρμακείο, θέλεις τουλάχιστον χίλια ευρώ. Το κόστος ήταν πάρα πολύ μεγάλο και για το λόγο αυτό πούλησα δυο διαμερίσματα για να τα καταφέρω. Καμία γυναίκα που μπαίνει στη διαδικασία της εξωσωματικής δεν σταματά να ελπίζει. Ένιωθα ότι έφταιγα εγώ που δεν μπορούσα να μείνω έγκυος. Το 2014, όταν γνώρισα τον δεύτερο σύζυγό μου και είδε πόσο επίπονη διαδικασία ήταν η εξωσωματική, μου πρότεινε να υιοθετήσουμε ένα παιδί. Εκεί πραγματικά απελευθερώθηκα. Η τελευταία μου προσπάθεια εξωσωματικής ήταν πέρυσι τον Μάιο και μετά από μια ακόμη ματαίωση με παίρνουν τηλέφωνο από το ίδρυμα γιατί είχα κάνει την αίτηση για υιοθεσία και με κάλεσαν να πάω. Ήταν μια πολύ συγκινητική στιγμή», παραδέχεται η Κατερίνα Μάρκου

 

Η υιοθεσία που της άλλαξε την ζωή

Η Κατερίνα Μάρκου συχνά επισκεπτόταν τα ιδρύματα γιατί πάντα ήθελε να αποκτήσει ένα δικό της παιδί. Στο πρόσωπο ενός μικρού εγκαταλελειμμένου αγοριού η Κατερίνα Μάρκου κατάφερε να βρει το θαύμα που έψαχνε τόσα χρόνια!

«Μετάνιωσα για τις τόσες εξωσωματικές, έπρεπε να ξεκινήσω τη διαδικασία της υιοθεσίας από τα 25 μου. Υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να γίνουμε γονείς και να νιώσουμε πλήρεις. Το πρώτο Σαββατοκύριακο που φιλοξένησα το παιδί, είχα την ελπίδα ότι θα γίνει δικό μου. Κοιτάζω το σήμερα και πραγματικά έχω να δώσω πολλά πράγματα σε αυτό το παιδί».