Τη δεκαετία του ’70 ήτανε, που ένα σύνθημα αναγραφόταν, με μαρκαδόρους, σε τηλεφωνικούς θαλάμους, στις δημόσιες τουαλέτες, σε τοίχους πανεπιστημιακών σχολών, έξω από τα γήπεδα της Αθήνας. «Κατς – σικέ – απάτη όλα». Ποτέ κανείς δεν έμαθε ποιος, ποιοι κρύβονταν πίσω από αυτό το ανώνυμο σύνθημα. Η καταγγελία είχε να κάνει με τους αγώνες κατς στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας. Με θηριώδεις, αιμοβόρους και ενίοτε μασκοφόρους παλαιστές. Μέσα σε σιδερένια κλουβιά μέχρι τελικής πτώσεως. Με το φιλοθέαμον κοινό να αλαλάζει στις εξέδρες. Σήμερα, μισό αιώνα μετά, οι τρόποι επικοινωνίας έχουν πλέον αλλάξει. Το «σικέ – απάτη όλα» ωστόσο δεν έπαψε να κυριαρχεί. Τα ποδοσφαιρικά παιχνίδια τα στήνουνε οι μπουκ και οι μάνατζερ κι ο κόσμος χάνει τα λεφτά του. Τα πρωταθλήματα μοιράζονται. Σήμερα εγώ, αύριο εσύ. Στα ψέματα τσακώνονται οι παράγοντες. Κανονισμένα είναι όλα.

 

Πέναλτι

Οι θεωρίες συνωμοσίας άλλωστε έχουν τη γοητεία τους. Ο Ελβις Πρίσλεϊ που δεν πέθανε ποτέ. Το Τρίγωνο των Βερμούδων που καταπίνει πλοία και αεροπλάνα. Η προσεδάφιση στη Σελήνη που δεν έγινε ποτέ. Οι από αέρος ψεκασμοί ήταν το γερό χαρτί των Ανεξάρτητων Ελλήνων προκειμένου να εισέλθουν στη Βουλή και να συγκυβερνήσουν με τον ΣΥΡΙΖΑ. Κατ’ αυτή την έννοια είναι πολύ πιθανό να δούμε τους τοίχους στη Θεσσαλονίκη να γεμίζουν από συνθήματα. Τσάμπιονς Λιγκ – σικέ – απάτη όλα. #uefamafia. Να το ξαναδούμε λοιπόν πάλι τώρα που κατακάθισε ο κουρνιαχτός. ΟΚ, δεν συμβαίνει συχνά να καταλογίζονται τρία πέναλτι εις βάρος μιας ομάδας. Και δεν ήταν μόνο αυτό. Ηταν η γενικότερη συμπεριφορά του άγγλου διαιτητή Γρεγκ Πάουσον. Που πήγαινε κόντρα τον ΠΑΟΚ μέχρι τα τελευταία δευτερόλεπτα των καθυστερήσεων. Εύλογες οι αντιδράσεις. Για μπάλα πρόκειται. Δεν είναι η Σκάλα του Μιλάνου.

 

Αντιδράσεις

Δεν θέλεις και πολύ να ξεπεράσεις τα όρια. Να ξεφύγεις. Οπως ο έλληνας δημοσιογράφος που συνελήφθη, κρατήθηκε κι αφέθηκε ελεύθερος ύστερα από ενέργειες της ΠΑΕ ΠΑΟΚ. Κατανοητές οι αντιδράσεις προπονητή και ποδοσφαιριστών. Το να ζητάει η ΠΑΕ με ανάρτησή της στο official site την αυστηρή τιμωρία του διαιτητή υπερβαίνει κατά πολύ τα εσκαμμένα. Λες κι έχει ανακοινωθεί ποτέ από την UEFA επιβολή ποινής σε διαιτητή για πλημμελή άσκηση των καθηκόντων του. Για να περάσουμε στο επόμενο στάδιο. Της #uefamafia και του σικέ – απάτη όλα. Στην ακραία υπερβολή. Στη θεωρία συνωμοσίας. Οτι ο άγγλος διαιτητής ήταν στημένος. Για να περάσει ντε και καλά στα πλέι οφ ο Αγιαξ. Με ηθικό αυτουργό τον γενικό γραμματέα της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας ποδοσφαίρου Θόδωρο Θεοδωρίδη! Κι εντάξει. Πολλά έχουνε δει τα μάτια μας στις διεθνείς διοργανώσεις. Τα μεγάλα ψάρια να τρώνε τα μικρά.

 

Ισοπέδωση

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρόκειται για κανόνα. Για ντιρεκτίβα. Που ξεκινάει, μάλιστα, από τον τρίτο προκριματικό γύρο. Αν είναι έτσι όμως, πώς έγινε πέρυσι ο Αγιαξ να πετάξει έξω από τους 8 ολόκληρη Ρεάλ; Και στη συνέχεια τη Γιουβέντους. Ποδοσφαιρικά μεγέθη με πολύ μεγαλύτερο ειδικό βάρος σε ό,τι έχει να κάνει με την εμπορικότητά τους. Την παγκόσμια τηλεθέαση. Αν λοιπόν όλα είναι τακτοποιημένα, πώς έγινε στους δύο τελικούς των ευρωπαϊκών Κυπέλλων φέτος να βρεθούν τέσσερις εγγλέζικες ομάδες; Ούτε μία από Ισπανία, Γερμανία. Είναι μάταιο να ψάχνεις να βρεις την απόλυτη δικαιοσύνη. Πού έχει εφαρμογή στην κοινωνία το 50-50 για να έχεις την απαίτηση να ισχύει στο ποδόσφαιρο; Εχουν όλοι ίδιες ευκαιρίες και ίση αντιμετώπιση; Αλλο αυτό κι άλλο η ισοπέδωση. Να μετατρέπεται το ποδόσφαιρο, και σε τέτοιο επίπεδο μάλιστα, σε κατς – σικέ – απάτη όλα.