Ακόμα κι αν αντιμετωπίσει κανείς τον Αγγελο Αναστασιάδη με κριτήρια που έχουν να κάνουν περισσότερο με τη θεολογία και λιγότερο με την προπονητική και πάλι δεν μπορεί παρά να έχει άλυτες απορίες για πολλές από τις αποφάσεις του. «Οταν συμβαίνει μια τέτοια ήττα, με αυτόν τον τρόπο, καταλαβαίνουμε ότι είμαστε μόνοι μας εκεί, δεν υπάρχει κανένας.

Εμείς και ο Θεός. Οταν πάμε καλά, όλοι θα μας χειροκροτήσουν. Αν πάμε άσχημα, θα μας βρίσουν. Πρέπει να ζητήσουμε βοήθεια από «ψηλά» και ό,τι πει ο Θεός. Είναι πολύ απλά τα πράγματα» είπε ο κόουτς στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου που διοργανώθηκε, όχι για να κάνει κάποιο κήρυγμα, αλλά για να μιλήσει για το ματς με την Αρμενία. Ομολογώ ότι την προσέγγιση την καταλαβαίνω: η αναζήτηση της βοήθειας του Θεού είναι για κάθε πιστό ένα είδος μονόδρομου – τι νόημα έχει να πιστεύεις στον Θεό, αν δεν του ζητάς να βάλει το χέρι του στα δύσκολα; Αλλά για μια στιγμή. Τι άραγε είναι δύσκολο;

Το ματς με τους Ιταλούς ή το ματς με τους Αρμένιους; Θέλω να πω ότι αν έχουμε κάποια προνομιακή σχέση με τον Θεό, ώστε να μας βοηθήσει τιμωρώντας για κάποιον μυστήριο λόγο τους αντιπάλους μας, τότε γιατί δεν του ζητήσαμε τη βοήθεια στο προηγούμενο ματς, όπου πραγματικά χρειαζόταν ένα θαύμα; Κι αν το κάναμε πριν από το ματς με την Ιταλία και ο Υψιστος δεν μας βοήθησε, γιατί να το κάνει αύριο;

 

Μεγάλη

Στη συνέντευξη του Αναστασιάδη ήταν παρόντες και αρμένιοι δημοσιογράφοι. Εχω μεγάλη απορία για το τι θα γράψουν οι άνθρωποι στα μέσα που δουλεύουν στην πατρίδα τους. Και πώς θα περιγράψουν την Εθνική μας ακούγοντας τον προπονητή της να επικαλείται ως λύση την παρέμβαση του Πανάγαθου. Αν μη τι άλλο η θεαματικότητα των συνεντεύξεων Τύπου είναι μεγαλύτερη από αυτή των παιχνιδιών της Εθνικής μας: για τους αρμένιους δημοσιογράφους η συνέντευξη αυτή πρέπει να είναι εμπειρία ζωής…

 

Μέσα

Είπε επίσης ο κόουτς ότι μπορεί να υπάρξει και κάτι ευεργετικό από την ήττα με την Ιταλία. «Εχω μια αισιοδοξία και είμαι χαρούμενος όταν μας βρίζουν. Μπαίνουν μέσα τα κεφάλια. Φοβάμαι όταν με χειροκροτούν. Ενας λόγος που αισιοδοξώ, είναι αυτός» εξήγησε. Να το δεχθώ. Γιατί όμως δεν μας το έλεγε πριν από το ματς με τους Ιταλούς, ώστε να μην περιμένουμε ένα θετικό αποτέλεσμα που στη λογική του Αναστασιάδη θα ήταν επικίνδυνο αφού θα προκαλούσε χειροκροτήματα; Τέλος, πολύ φοβάμαι πως αν ο στόχος της Εθνικής μας είναι να παίζει για να τη βρίζουν, θα το καταφέρει εύκολα. Μόνο που σε αυτή την περίπτωση αποκλείεται να προκριθεί…

 

Τρόπος

Εντάξει, κάνω λίγο πλάκα, γιατί άλλωστε όλα αυτά δεν είναι δυνατόν να τα πάρει κανείς στα σοβαρά. Καταλαβαίνω όμως γιατί λέγονται: είναι ο τρόπος του Αναστασιάδη για να υπερασπιστεί την ομάδα αλλά και τις επιλογές του. Σε τέτοιου τύπου δηλώσεις κατέφευγε πάντα: σαν χθες φώναζε «θάνατος» στις συνεντεύξεις Τύπου όταν ήταν στον πάγκο του ΠΑΟ και μιλούσε για «την Παναγιά» μετά το τέλος των ματς της ομάδας του στις κάμερες της NOVA. Ο Αναστασιάδης είναι απολύτως συνεπής και σε ό,τι έχει να κάνει με τους τρόπους και σε ό,τι σχετίζεται με τις δηλώσεις. Τίποτα από όσα κάνει δεν είναι πρωτόγνωρα. Το παράξενο είναι ότι αυτό η εγχώρια κριτική δεν το λαμβάνει στα υπόψιν της.

 

Πιστόλι

Γράφτηκαν πάρα πολλά για την ήττα από την Ιταλία και τα αρνητικά ρεκόρ που η Εθνική μας κατέρριψε σε αυτό το αξέχαστο ματς. Ομως μου έκανε τεράστια εντύπωση η προσπάθεια να φορτωθούν όλα στον Αναστασιάδη, λες και ο άνθρωπος ανέλαβε την Εθνική με το έτσι το θέλω! Ούτε απαίτησε να προσληφθεί ο Αναστασιάδης, ούτε διοικεί αυτός την ομοσπονδία, ούτε έβαλε το πιστόλι στον κρόταφο όσων αποφάσισαν να του δώσουν την Εθνική. Ο άνθρωπος είχε δεδομένα κουσούρια και γνωστές αρετές. Αν τα κουσούρια του είναι τέτοια, ώστε να μην του επιτρέπουν να δουλέψει στην Εθνική, αυτά θα έπρεπε να συνεκτιμηθούν πριν τον φωνάξουν να αναλάβει. Τι περίμεναν δηλαδή; Να σταματήσει ο Αναστασιάδης να μιλάει για τον Θεό και την Παναγιά; Ή να πάψει να ζητάει από τους παίκτες του να προσευχηθούν έπειτα από κάθε ήττα; «Ανοιχτό βιβλίο» είναι ο Αγγελος κι αυτός είναι και ο λόγος που προσωπικά τον συμπαθώ. Φυσικά και θα του κάνω κριτική όταν εμφανίζει μια ομάδα με σέντερ φορ τον Φορτούνη και κόφτη τον Σιόβα, αλλά όχι και να του χρεώσουμε όλες τις ευθύνες για να βγάλουμε λάδι όσους στην Εθνική τον έφεραν. Είναι και άνανδρο και άδικο.

Αγιο Ορος

Το πρόβλημα του Αναστασιάδη δυστυχώς φοβάμαι πως δεν είναι ούτε οι δηλώσεις του, ούτε η συμπεριφορά: με ανάλογα λόγια και ανάλογες πράξεις έκανε καριέρα και σε πολλές ομάδες αγαπήθηκε – αν όχι και σε όλες. Το κακό στην προκειμένη περίπτωση είναι ότι όλα αυτά πρέπει να μοιάζουν πολύ παράξενα στους ίδιους τους παίκτες της τωρινής Εθνικής, που νομίζω ότι προτιμούν τη Μύκονο από το Αγιο Ορος. Ο Αναστασιάδης αγαπήθηκε από παιδιά που τον καταλάβαιναν κουβαλώντας ανάλογες αντιλήψεις: ο Λυμπερόπουλος, ο Ζαγοράκης, ο Μπασινάς και άλλοι πολλοί που ως παίκτες έπιναν κάποτε νερό στο όνομά του, καταλάβαιναν τις θρησκευτικές του ανησυχίες και συμφωνούσαν και μαζί του. Αλλά πολύ φοβάμαι πως οι τωρινοί τον κοιτάζουν με περιέργεια – κι όχι άδικα.

 

Σάμαρης

Προχθές, για παράδειγμα, ο τρόπος που μίλησε ο Αναστασιάδης και ο τρόπος που μίλησε ο Ανδρέας Σάμαρης δείχνουν δυο ανθρώπους από άλλες εποχές. Ενώ ο Αναστασιάδης μιλούσε για την ανάγκη επίκλησης της βοήθειας του Θεού και αναλάμβανε ευθύνες για την ήττα, (ευθύνες που ποτέ δεν εξήγησε), ο Σάμαρης έδωσε τις δικές του εξηγήσεις, μιλώντας μια γλώσσα που δεν έχει μεγάλη σχέση με αυτή του Αγγελου. «Δεν νομίζω ότι η πνευματική προετοιμασία ενός ποδοσφαιριστή μπορεί να έρθει από κάποιον τρίτο. Ο καθένας μας προετοιμάζει τον εαυτό του ξεχωριστά και όλοι μαζί συζητάμε πώς πρέπει να μπούμε στο παιχνίδι. Ομως αυτό στα τελευταία δυο επίσημα παιχνίδια δεν έχει δουλέψει και δεν σας κρύβω ότι συζητήθηκε χθες. Είναι κάτι που θα αλλάξει με την Αρμενία. Αυτό είναι κατά την άποψή μου δεδομένο» είπε ο ποδοσφαιριστής, δηλώνοντας πως όλοι θέλουν να δείξουν στο ματς με την Αρμενία πως με την εμφάνιση που έκαναν με τους Ιταλούς αδίκησαν τον εαυτό τους.

Τρισάγιο

Ομολογώ ότι τα λόγια του Σάμαρη με κάνουν περισσότερο αισιόδοξο για το ματς με τους μάλλον αδύναμους Αρμένιους. Αν αντιδράσουν οι παίκτες θα το κερδίσουν. Και μετά ο Αναστασιάδης μπορεί να διαβάσει και τρισάγιο, αν θέλει…