Τους λόγους για τους οποίους κατεβαίνει υποψήφιος ευρωβουλευτής με το Ποτάμι, αναλύει ο δικηγόρος Βασίλης Σωτηρόπουλος. Σε συνέντευξή του στο in.gr ο κ. Σωτηρόπουλος μιλά και για τη συμφωνία των Πρεσπών. «Αν το Ποτάμι ήταν ΣΥΡΙΖΑ, θα είχε πάρει υπουργεία.  Όπως πήρε ο Καμμένος, ο Κουβέλης, η Παπακώστα, η Κουντουρά, η Χρυσοβελώνη, ο Κουίκ, ο Μωραϊτης, ο Τόλκας, ακόμη και ο Θεοχαρόπουλος της πάλαι ποτέ ΔΗΜΑΡ! Αυτό είναι που διαχωρίζει το Ποτάμι από όλους τους ευκαιριακούς πολιτικούς που για μία καρέκλα αλλάζουν την ψήφο τους».

Αναλυτικά η συνέντευξη έχει ως εξής:

 

Κύριε Σωτηρόπουλε, είναι η πρώτη φορά που σας βλέπουμε υποψήφιο σε εκλογική διαδικασία. Στο παρελθόν όμως, ως Συμπαραστάτης του Πολίτη και της Επιχείρησης είχατε δηλώσει ότι δεν σας ενδιαφέρει να ασχοληθείτε με την πολιτική κι ότι ο ρόλος σας ήταν υπερκομματικός και ανεξάρτητος. Τι είναι αυτό που άλλαξε;

 

Αυτή είναι η ερώτηση που περίμενα σε όλη την προεκλογική περίοδο, οφείλω να ομολογήσω. Το ξέρω ότι φαίνεται αντιφατικό, από ανεξάρτητη αρχή να είμαι ξαφνικά υποψήφιος ευρωβουλευτής με το Ποτάμι. Υπάρχουν δύο βασικοί λόγοι, όμως, που επέβαλαν αυτή την αλλαγή στάσης. Ο πρώτος λόγος είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ υποτίθεται ότι είχε στηρίξει την λειτουργια του Συμπαραστάτη του Δημότη, ξαφνικά ως κυβέρνηση και χωρίς καμία διαβούλευση μας κατάργησε μέσα σε μια νύχτα! Αυτό, ιστορικά το έχει ξανακάνει μόνο ο Μπερλουσκόνι στην Ιταλία: ένα πρωϊ ξύπνησε η Ιταλία και είχαν καταργηθεί όλοι οι Συνήγοροι του Δημότη.

Ο δεύτερος λόγος είναι το ίδιο το Ποτάμι. Ένα κόμμα εντελώς διαφορετικό από τα άλλα, που είναι πάρα πολύ κοντά στην δική μου ατζέντα, δηλαδή την ατζέντα των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Αυτό το κόμμα κινδυνεύει να βρεθεί εκτός Ευρωβουλής, ενώ μετά την ανεξαρτητοποίησή του από το ΚΙΝΑΛ απέδειξε πολλές φορές ότι είναι μια διακριτή φωνή που πρέπει να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να συνεχίσει να υπάρχει. Η υποψηφιότητά μου είναι η απάντηση σε αυτά τα δύο.

 

Δεν είναι όμως λίγο μονοθεματική η υποψηφιότητά σας, όταν ασχολείστε μόνο με τα ανθρώπινα δικαιώματα;

 

Το ίδιο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν ασχολείται, ξέρετε, με όλα τα θέματα. Εχει ένα περιορισμένο εύρος δραστηριοτήτων όπως και η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι η λεγόμενη “επικουρικότητά” του σε σχέση με τα εθνικά κοινοβούλια, την Βουλή που μπορεί να τα ψηφίσει όλα. Τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι ένας παράγοντας που αφορά όλα τα νομοσχέδια που ψηφίζει η Ευρωβουλή, δηλαδή πριν ψηφιστεί κάτι εξετάζεται αν τηρεί τα ανθρώπινα δικαιώματα. Υπάρχει ειδική κοινοβουλευτική επιτροή, η LIBE, από ευρωβουλευτές που κάνουν αυτή τη δουλειά. Επομένως είναι ταυτόχρονα και στενό, αλλά και ευρύ.

 

Ναι αλλά δεν πρέπει να μας μιλήσετε και για το περιβάλλον, την οικονομία και τα θέματα ελληνικού ενδιαφέροντος όπως η Κοινή Αγροτική Πολιτική;

 

Γι’ αυτό είμαι Ποτάμι, το οποίο ακολουθεί το σύνολο της ατζέντας Μακρόν που είναι ο μόνος ευρωπαίος ηγέτης αυτή τη στιγμή που έχει κατεβάσει για τις Ευρωεκλογές ένα πακέτο προτάσεων για όλα αυτά που λέτε. Και το Ποτάμι είναι το Ελληνικό κόμμα που συντάσσεται με αυτό το πακέτο. Ειδικά για το περιβάλλον, εμείς πιστεύουμε ότι το θέμα είναι κυρίως οικονομικό: πρέπει να αποφασίσουμε ότι θα δώσουμε πάρα πολλά λεφτά ως Ευρώπη για να αντιμετωπίσουμε την κλιματική αλλαγή. Η πρόταση λοιπόν του Μακρόν είναι η Ε.Ε. να ιδρύσει μια Ευρωπαϊκή Τράπεζα Κλίματος, ώστε να συγκεντρώσει εκεί τα κονδύλια που χρειάζονται για τις σχετικές επενδύσεις που αφορούν το περιβάλλον και την κλιματική αλλαγή. Αυτό από μόνο του είναι μια τεράστια πρόταση για την οικονομία. Για τα θέματα ελληνικού ενδιαφέροντος, αλλά και την Κοινή Αγροτική Πολιτική, θα σας πω ότι η Ε.Ε. έχει πλέον έναν νέο, πολύ ειδικό ρόλο: να εποπτεύσει την εφαρμογή της Συμφωνίας των Πρεσπών όσον αφορά τις επωνυμίες των εμπορικών προϊόντων, τα οποία είναι κυρίως γεωργικά. Εκεί πρέπει να είμαστε παρόντες για να προστατεύσουμε τα εμπορικά σήματα των μακεδονικών προϊόντων της Ελληνικής μακεδονίας και να παρακολουθήσουμε την δίκαιη χρήση των επωνυμιών που θα αφορούν προϊόντα της Βόρειας Μακεδονίας. Άλλωστε, αυτό το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα ξεκινήσει τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Βόρεια Μακεδονία και θα είμαστε εκεί για να γίνουν πάντοτε με αυστηρή τήρηση των συμφωνημένων στις Πρέσπες.

 

Τώρα, σοβαρά, εξακολουθείτε να υπερασπίζεστε τις Πρέσπες; Μήπως είστε ΣΥΡΙΖΑ;

 

Αν το Ποτάμι ήταν ΣΥΡΙΖΑ, θα είχε πάρει υπουργεία.  Όπως πήρε ο Καμμένος, ο Κουβέλης, η Παπακώστα, η Κουντουρά, η Χρυσοβελώνη, ο Κουίκ, ο Μωραϊτης, ο Τόλκας, ακόμη και ο Θεοχαρόπουλος της πάλαι ποτέ ΔΗΜΑΡ! Αυτό είναι που διαχωρίζει το Ποτάμι από όλους τους ευκαιριακούς πολιτικούς που για μία καρέκλα αλλάζουν την ψήφο τους, χωρίς να ενδιαφέρονται για το ακροατήριό τους. Ότι δηλαδή το Ποτάμι ψηφίζει μόνο επειδή πιστεύει ότι ένα νομοσχέδιο είναι σωστό, χωρίς να διεκδικεί ανταλλάγματα. Αν ήθελα λοιπόν, να είμαι ΣΥΡΙΖΑ, να είστε βέβαιη ότι θα ήμουν ήδη.

Ακόμα και για τα ΛΟΑΤΚΙ νομοσχέδια που ψήφισε το Ποτάμι, εμείς είμαστε αυτοί που κάνουμε την πιο αυστηρή κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ από όλους, επειδή δεν τόλμησε να νομοθετήσει τον γάμο και την τεκνοθεσία. Οι Πρέσπες είναι μια συμφωνία που όλοι καταλάβαμε πια ότι ήταν σωστή, στην Eurovision. Στο άτυπο αυτό πανηγυράκι της Ευρώπης, όλοι αποκαλούσαν μέχρι πέρσι την πΓΔΜ ως “Μακεδονία” και, ξαφνικά φέτος, είδαν ότι η χώρα λέγεται “Βόρεια Μακεδονία”. Γράφτηκαν ήδη άρθρα στον Τύπο που εξηγούν ακόμη και στον τελευταίο ανίδεο Ευρωπαίο ότι αυτό έγινε επειδή υπάρχει και η Ελληνική Μακεδονία που αντέδρασε. Ε, αυτό είναι ένα σημαντικό επίτευγμα για το οποίο είμαστε περήφανοι ως Ποτάμι.

 

Ναι, αλλά παραδώσαμε γλώσσα και εθνότητα! Δηλαδή για μία  Eurovision έπρεπε να προδώσουμε την Ιστορία μας;

 

Η μακεδονική γλώσσα ως τέτοια αναφέρεται εδώ και δεκαετίες, ακόμη και από τον παλιό πρόεδρο της Ν.Δ., τον Ευάγγελο Αβέρωφ μέσα στην Βουλή, ο οποίος έλεγε ότι κατά τη γνώμη του δεν υπάρχει μακεδονική μειονότητα στην Ελλάδα, γιατί είναι “άλλη η γλώσσα που μιλούν στην βόρεια Ελλάδα κι άλλη η μακεδονική που ομιλείται στα Σκόπια, η οποία έχει γραμματική και συντακτικό”. Ακόμη κι ο Παύλος Μελάς στις επιστολές προς την αδελφή του ελεγε ότι είχε μάθει μερικές λέξεις στα μακεδονικά. Επομένως, ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, η γλώσσα δεν αναγνωρίστηκε με τις Πρέσπες ως μακεδονική.

Για την εθνότητα το θέμα είναι πιο πολύπλοκο, ομολογουμένως. Τόσο πολύ που ακόμη και το δογματικό Κ.Κ.Ε. έχει αλλάξει δύο φορές την άποψή του για το αν υπάρχει ή όχι το μακεδονικό έθνος. Η απάντηση μπορεί να αναζητηθεί στις διαδικασίες εκείνες που ακολουθούνται για την “εθνογένεση” στα Βαλκάνια. Στην Ελλάδα, οι δεσμοί μας με την αρχαιότητα και τα αρχαία Ελληνικά μας έχουν πείσει ότι τα έθνη υπάρχουν από πάντα. Να, όμως, που η ιστορική πορεία δείχνει ότι κάποτε γεννιούνται και νέα έθνη, με τελείως διαφορετικές πολιτισμικές διεργασίες. Όταν ένας γείτονας έρχεται και μου λέει ότι από τον παππού του η οικογένειά του του έλεγε ότι είναι Μακεδόνες, εγώ το μόνο που μπορώ να προσθέσω είναι ότι η εθνολογική ταυτότητά του δεν αφορά το βασίλειο της αρχαίας Ελληνικής Μακεδονίας και τον Μέγα Αλέξανδρο. Όταν αυτός συμφωνήσει και μου πει ότι πράγματι δεν είναι Έλληνας Μακεδόνας, δεν παρέδωσα απολύτως τίποτε! Αντιθέτως, κέρδισα την ομολογία του και την δέσμευσή του να μην παραπλανά τον υπόλοιπο κόσμο. Η φιλία των λαών χτίζεται με την αλήθεια.

 

Η πρόβλεψή σας για τις Ευρωεκλογές; Είστε στο 2,5% ως Ποτάμι. Θα τα καταφέρετε;

 

Οφείλουμε να τα καταφέρουμε, για να εκφράσουμε όλους τους πολίτες που συμφωνούν με αυτή την ανάλυση που σας έκανα πιο πριν. Αυτοί οι πολίτες δεν εκφράζονται ούτε από τον ΣΥΡΙΖΑ, ούτε βέβαια από την ΝΔ, ούτε από το ΚΙΝΑΛ. Εκφράζονται από το Ποτάμι και είμαστε εδώ για να μας αναθέσουν την εκπροσώπησή τους.