Πού να ήξεραν οι Ισπανοί τι παρενέργειες θα προκαλούσαν στην άλλη άκρη της Ευρώπης οι βουλευτικές εκλογές τους της προηγούμενης Κυριακής. Ούτε την εποχή που η χώρα τους ήταν μία κραταιά αυτοκρατορία δεν θα συνέβαινε κάτι τέτοιο.

Φάνηκε όμως ότι κάποιοι περίμεναν τα αποτελέσματα με μεγαλύτερη αγωνία και από τους ίδιους τους πολιτικούς παράγοντες της Ισπανίας.

Όπως για παράδειγμα ο Τσίπρας, ο Παπαδημούλης και οι υπεύθυνοι των κομματικών τους μέσων προπαγάνδας.

Είδαν λοιπόν τα αποτελέσματα και θεώρησαν πως ό,τι συμβαίνει στην Ισπανία έχει αντιστοίχιση στην Ελλάδα. Ίσως επειδή είχαν ξεπατικώσει τις μπαρούφες των Podemos κάποια στιγμή και είδαν ότι η κοροϊδία έπιασε να πίστεψαν ότι θα πιάνει για πάντα. Τι σημασία έχει το ότι παραπομπή στον ΣΥΡΙΖΑ δεν εντοπίζεται πουθενά στα εκλογικά αποτελέσματα της Ισπανίας, παρά μόνο στην περιθωριοποίηση των Podemos; Ελα ντε…

Έσπευσαν λοιπόν να πανηγυρίσουν την καθαρή μεν, αλλά ξέπνοη νίκη του Σοσιαλιστικού κόμματος και του Πέδρο Σάντσες. Αποφάνθηκαν ότι κέρδισε το «προοδευτικό μέτωπο», ότι ηττήθηκε η ακροδεξιά και ότι δι’ αυτού του τρόπου ξεκινά ένα πολιτικό ρεύμα, που θα μετατραπεί σε τσουνάμι και θα σαρώσει ολόκληρη την Μεσόγειο, ενδεχομένως και την Κεντρική και την Ανατολική Ευρώπη.

Δεν είδαν όλοι αυτοί ότι για πρώτη φορά από την πτώση της δικτατορίας του Φράνκο οι φασίστες μπαίνουν στην ισπανική Βουλή, ούτε άκουσαν ότι οι πρώτοι διδάξαντες την πολιτική σπέκουλα της «αγανάκτησης», οι Podemos ήλθαν στα κυβικά τους και κάθησαν σε μία γωνίτσα του πολιτικού σκηνικού.

Πανηγύρισαν οι ΣΥΡΙΖΑίοι την εκλογική νίκη των Σοσιαλιστών, ενώ καμία κίνηση δεν κάνουν να συνταχθούν μαζί τους στις ευρωεκλογές με έμπρακτες αποδείξεις καλής διάθεσης, όπως θα ήταν η υποστήριξη της υποψηφιότητας του Φρανς Τίμερμανς για την προεδρία της Επιτροπής.

Υπήρξαν και οι άλλοι που πανηγύρισαν, όπως μερικοί στο Ποτάμι. Ενθουσιάστηκαν με την εκλογική ενίσχυση των Ciudadanos, το οποίο θεωρούν αδελφό κόμμα στον χώρο του φιλελεύθερου Κέντρου. Νομίζουν ότι αυτό συνέβη επειδή ήταν μοιραία και νομοτελειακή εξέλιξη. Δεν βλέπουν ότι η ενίσχυση αυτή οφείλεται κυρίως στο ότι το «αδελφό κόμμα», δεν προσπάθησε να νταραβεριστεί με τους μεν ή με τους δε, πεδίο στο οποίο διακρίθηκε το Ποτάμι επί μακρόν και κυρίως στο πρώτο διάστημα της διακυβέρνησης Τσίπρα.

Υπάρχουν και οι άλλοι, στο ΚΙΝΑΛ ή στην ΝΔ, οι οποίοι εκδηλώθηκαν κάπως πιο μετρημένα είναι η αλήθεια, απλώς αντέδρασαν στις ανοησίες του ΣΥΡΙΖΑ. Κάπως έτσι, η Ελλάδα ίσως να είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο στην οποία ένα εκλογικό αποτέλεσμα στο εξωτερικό γίνεται αντικείμενο εσωτερικής πολιτικής σύγκρουσης με όρους τηλεοπτικού πρωινάδικου.

Όλα αυτά που είδαμε και ακούσαμε δύο ημέρες τώρα, πιθανώς να είναι μία πρόγευση για όσα θα πρέπει να αναμένουμε ως ερμηνείες και σχόλια στις δικές μας εκλογικές αναμετρήσεις. Ο καθένας θα λέει ό,τι του καπνίσει, όσο ξεκάθαρη κι αν είναι η εικόνα.

Το «προοδευτικό» τσουνάμι που ονειρεύονται κάποιοι, θα εκδηλωθεί μάλλον ως τσουνάμι ανοησίας.

Και εκεί θα φανεί ποια είναι η διαφορά και πόσο μεγάλη η απόσταση της Ελλάδας από την Ισπανία και την υπόλοιπη Ευρώπη.

Το μόνο κρίσιμο είναι αν η απόσταση αυτή υπάρχει περίπτωση να μειωθεί ή αν θα αρχίσουμε να κουνάμε τα μαντήλια.

Γράψτε το σχόλιό σας

Ακολουθήστε το in.grστο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο in.gr