Χυμώδης, φινετσάτη και με αστική αύρα, η Ίλυα Λιβυκού ήταν μια επιβλητική γυναικεία παρουσία, που ξεχώρισε στο χώρο της υποκριτικής τις μεταπολεμικές δεκαετίες.

Τη θυμόμαστε κυρίως μέσα από ρόλους στο πλευρό του Βασίλη Λογοθετίδη, δίνοντας σπουδαίες ερμηνείες τόσο στο θέατρο αλλά και τον κινηματογράφο.

Η Αμαλία Χατζάκη όπως ήταν το φυσικό της όνομα γεννήθηκε στην Κρήτη το 1919. Αμέσως μετά το Γυμνάσιο παντρεύεται τν δικηγόρο Αγησίλαο Κοζύρη, με τον οποίο θα αποκτήσει σύντομα τρία παιδιά (κόρη της είναι η ηθοποιός Χρύσα Κοζύρη).

Μαζί με την οικογένειά της μετακομίζει στην Αθήνα με σκοπό να σπουδάσει στη Νομική Σχολή Αθηνών. Σύντομα η υποκριτική θα κλέψει την καρδιά της και γι’ αυτό αποφασίζει να γραφτεί κρυφά στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και αποφοιτεί με άριστα.

Το 1948 συνεργάζεται με το θίασο της κυρίας Κατερίνας και του Βασίλη Λογοθετίδη, με τον οποίο όχι μόνο και έμελλε να καθιερωθούν ως κινηματογραφικό και θεατρικό ζευγάρι, αλλά έγιναν και πραγματικό ζευγάρι στη ζωή.

Η Λιβυκού τότε είχε ήδη πάρει διαζύγιο από τον σύζυγό της και μεγάλωνε μόνη τα τρία παιδιά που είχε αποκτήσει από το γάμο της, δύο κορίτσια και ένα αγόρι.

Με το Λογοθετίδη έζησαν έναν μεγάλο έρωτα, ο οποίος όμως δεν κατέληξε ποτέ σε γάμο.

Δίπλα στον Λογοθετίδη στο πλατό και τη σκηνή αναδεικνύεται σε αστέρι, υποδυόμενη την σύζυγο ή την εξαδέλφη, ή την προδομένη από τις κοινωνικές συμβάσεις αρραβωνιασμένη κοπέλα.

Στον κινηματογράφο για πρώτη φορά εμφανίστηκε το 1948 στην ταινία του Αλέκου Σακελλάριου «Οι Γερμανοί ξανάρχονται». Για να επακολουθήσει μια πλατιά κινηματογραφική συμμετοχή σε 45 περίπου ταινίες ιδίως κωμικού χαρακτήρα, των Καραγιάννη, Γεωργιάδη, Σκουλούδη και άλλων δημιουργών. Χαρακτηριστικές από αυτές τις ταινίες είναι : «Σάντα Τσικίτα» (1953), «Δεσποινίες ετών 39» (1954), «Ένα βότσαλο στην λίμνη» (1952), «Η κάλπικη λίρα» (1955), «Ο ζηλιαρόγατος» (1956), «Ούτε γάτα ούτε ζημιά» (1955), «Δελησταύρου και υιός» (1957), βεβαίως η μνημειώδης ταινία «Ένας ήρωας με παντούφλες» (1958) κ.α.

Η μεγάλη στιγμή για την ηθοποιό θα έλθει το 1965, όπου και αποσπά το βραβείο του πρώτου γυναικείου ρόλου στην ταινία του Μανόλη Σκουλούδη «Ένας ντελικανής», στο υψηλού καλλιτεχνικού κύρους τότε Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Και στο θέατρο όμως η παρουσία της υπήρξε εξίσου σημαντική. Απο το 1963 , θα συνεργαστεί με κορυφάιους θυάσους της εποχής: Μάνου Κατράκη, Έλσας Βεργή, Ρένας Βλαχοπούλου, Γωγώς Σαπουτζάκη κ.α. Στο αρχαίο θέατρο, η Ίλυα Λιβυκού θα αφήσει το αποτύπωμά της, υποδυόμενη την Λυσιστράτη στην ομώνυμη παράσταση του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος.

 

Η επιτυχία στην επαγγελματική ζωή δεν ακολούθησε και την προσωπική ζωή. Η μοίρα επεφύλασε ένα πολύ πικρό ποτήρι για τη Λιβυκού. Το 1986 αποχωρίζεται την κόρη της Εύα, η οποία έχασε τη μάχη με τον καρκίνο. Από τότε η ηθοποιός πέφτει σε βαθιά μελαγχολία.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής της τη βρίσκουν μόνη σε ένα διαμέρισμα στην Κυψέλη. Το 2002 προσβάλεται από εγκεφαλικό επεισοδίο και φεύγει και η ίδια  από τη ζωή. Θα κηδευτεί πλάι στην αγαπημένη της κόρη στο κοιμητήριο Καισαριανής.