Ένας από τους πιο αγαπημένους κωμικούς ηθοποιούς που μετρά πάνω από 60 χρόνια προσφοράς στο θέατρο και τον κινηματογράφο.

Το όνομά του έχει συνδεθεί με μεγάλες κινηματογραφικές επιτυχίες: Στα θρυλικά μιούζικαλ του Γιάννη Δαλιανίδη ως αγαπημένο της Ρένας Βλαχοπούλου , στην ταινία «Γοργόνες και Μάγκες» τουτέστιν καφετζή,  ως ψυχίατρο στην ταινία «Η γυναίκα μου τρελάθηκε» να επικαλείται διαρκώς τον περίφημο καθηγητή «Μüller»

 

Γεννήθηκε το 1927 στο Αιτωλικό στο Μεσσολόγγι. Ο πατέρας του ήταν δικαστικός στον Άρειο Πάγο και η μητέρα του νοικοκυρά.

Στην οικογένεια του φαίνεται να υπήρχε διάχυτο το καλλιτεχνικό στοιχείο, καθώς ο αδελφός του Γιώργος Βογιατζής ήταν ζωγράφος, η θεία του Βαρβάρα Λειβαδά ήταν ποιήτρια και ο συνονόματος ξάδερφος του Γιάννης Βογιατζής τραγουδιστής.

Όταν ο νεαρός Γιάννης δήλωσε ότι θέλει να γίνει ηθοποιός ο πατέρα του, έφερε αμέσως αντιρρήσεις, ωστόσο η μητέρα του κατάφερε να τον μεταπείσει.

Έτσι σπούδασε στη Δραματική σχολή του Βασιλικού Θεάτρου «Πήγα στο Εθνικό και βρήκα τον Τάκη Χορν. Αν εσείς μου πείτε ότι έχω τα προσόντα να γίνω ηθοποιός, θα γίνω. Αλλά ακόμα κι αν μου πείτε όχι, εγώ πάλι θα γίνω, του είπα. Ε!, τότε, να γίνεις!, μου απάντησε» όπως αφηγείται ο ίδιος.

Αμέσως μετά την αποφοίτησή του κάνει το ντεμπούτο του στο θέατρο στο έργο του Ουίλιαμ Σαίξπηρ «Ο έμπορος της Βενετίας» στο θέατρο Διονυσία.

Στον κινηματογράφο εμφανίζεται πρώτη φορά το 1957 στην ταινία της Φίνος Φίλμ «Λατέρνα, Φτώχεια και Γαρύφαλλο» και από τότε ακολούθησε λαμπρή καριέρα έχοντας παίξει σε περίπου 65 ταινίες κυρίως κωμωδίες.

 

Από τους χαρακτήρες που υποδύθηκε ο πιο δημοφιλής ήταν ο Μικές, που το κοινό γνώρισε μέσα από τη ραδιοφωνική εκπομπή «Το Ημερολόγιο ενός Θυρωρού». Η χαρακτηριστική ατάκα «Σας χαιρέτησα; Δεν σας χαιρέτησα. Χαίρετε, τι κάνετε, καλά ευχαριστώ» ενέπνευσε τον Γιάννη Δαλιανίδη να γυρίσει το 1966, μια ταινία στην Φίνος Φίλμ, πάνω στην προσωπικότητα του Μικέ, με τίτλο «Ο Μικές Παντρεύεται», η οποία στέφθηκε από μεγάλη επιτυχία.

Σήμερα στα 91 του χρόνια αν και έχει συνταξιοδοτηθεί, παραμένει ενεργός στο θέατρο γιατί όπως λέει «Έχω ανάγκη να βρίσκομαι στη σκηνή. Μου δίνει ζωή. Έτσι λυτρώνομαι. Δεν κάνω θέατρο για τα χρήματα ούτε για να ικανοποιήσω τον εγωισμό μου, αλλά για να εκτονωθώ».