Συνέντευξη στην Τζωρτζίνα Ντούτση

Ο Γιώργος Νταλάρας και η Μαρία Φαραντούρη συμπράττουν για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε δυο μεγάλες συναυλίες αλληλεγγύης στο θέατρο Πάλλας, με τη συνοδεία της Συμφωνικής Ορχήστρας του Δήμου Αθηναίων υπό τη διεύθυνση του αρχιμουσικού Λουκά Καρυτινού. Οι δυο καλλιτέχνες συμμετέχουν αφιλοκερδώς, ενώ και μέρος των εσόδων από τις συναυλίες θα διατεθεί στο Κέντρο Υποδοχής & Αλληλεγγύης Δήμου Αθηναίων (Κ.Υ.Α.Δ.Α.) για την υποστήριξη προσφύγων και αστέγων.
Ο Γιώργος Νταλάρας δηλώνει χαρακτηριστικά στο in.gr για την πρωτοβουλία αυτή:
«Τη θεωρούμε μια αυτονόητη κίνηση και η Μαρία και εγώ. Ιδιαίτερα αυτή τη δύσκολη εποχή, είναι και υποχρέωσή μας…».

Στις 25 και 26/01 συναντάτε τη Μαρία Φαραντούρη για δυο μεγάλες συναυλίες στο Θέατρο Παλλάς, μαζί με τη Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου Αθηναίων. Θα θέλαμε να μας μιλήσετε για αυτές τις δυο μεγάλες βραδιές στο Παλλάς.
«Ήταν μια πρόταση του Δημάρχου και του Αντιδημάρχου Πολιτισμού που την αποδεχτήκαμε η Μαρία και εγώ με πολύ χαρά. Με την Μαρία έχω παίξει αυτό το πρόγραμμα με τεράστια αποδοχή στο εξωτερικό. Ελπίζουμε ν’ αρέσει και στο κοινό που θα παρακολουθήσει τις δύο παραστάσεις στο Παλλάς, υπό τη διεύθυνση του διεθνούς μαέστρου Λουκά Καρυτινού με τον οποίον έχουμε συνεργαστεί πολλές φορές. Έχουμε μαζί μας τέσσερις εξαιρετικούς σολίστες μουσικούς, Γιώργο Παπαχριστούδη πιάνο, Μανώλη Καραντίνη και Κωνσταντίνο Γεδίκη μπουζούκι, Βασίλη Κετεντζόγλου κιθάρα και φυσικά την Συμφωνική του Δήμου Αθηναίων. Θα τραγουδήσουμε με την Μαρία εξαιρετικά τραγούδια ελλήνων αλλά και ξένων συνθετών, ενορχηστρωμένων για συμφωνική ορχήστρα. Είναι παράξενο, αλλά πέρα από τις συναυλίες του Μίκη, στις οποίες έχουμε συνυπάρξει με την Μαρία, είναι η πρώτη κοινή μας συναυλία στην Ελλάδα μετά από τόσα χρόνια…»

Σε ποιον ανήκει η ιδέα, εκτός από μέρος των εσόδων των δυο συναυλιών, να διατεθούν και οι αμοιβές σας στο Κέντρο Υποδοχής & Αλληλεγγύης του Δήμου Αθηναίων για την υποστήριξη προσφύγων και αστέγων; Είναι μια κίνηση από μέρους σας, την οποία θεωρείτε χρέος σας ως πολίτης και ως καλλιτέχνης;
«Τη θεωρούμε μια αυτονόητη κίνηση και η Μαρία και εγώ. Ιδιαίτερα αυτή τη δύσκολη εποχή, είναι και υποχρέωσή μας. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι να συνηθίσουμε την αδικία, τον πόνο και να μην αντιδρούμε».

Ο ελληνικός λαός παλεύει με τα κύματα -μεταφορικά- την ίδια στιγμή που οι πρόσφυγες που καταφθάνουν στην Ελλάδα και την Ευρώπη συνολικά, παλεύουν με τα κύματα, κυριολεκτικά. Αλλά και την ίδια ώρα, που πολλοί Έλληνες νιώθουν πρόσφυγες στην ίδια τους την πατρίδα. Ανθρωπιστική κρίση, προσφυγική κρίση, απόγνωση… χωρίς τέλος; Υπάρχει η διάθεση να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα αυτά; Και ποιο είναι το σχόλιό σας για τη στάση του ελληνικού λαού;
«Σε δύο εβδομάδες από τώρα παίζω στην Μυτιλήνη τιμώντας αυτούς τους απλούς ανθρώπους που άνοιξαν τα σπίτια τους και τις καρδιές τους στο προσφυγικό δράμα. Θα είναι εκεί εθελοντικές οργανώσεις για το προσφυγικό από όλη την Ευρώπη, συμμετέχει ο Δήμος Λέσβου καθώς και η διεθνή οργάνωση Κοινωνία Πολιτισμού για την Ειρήνη. Οι άνθρωποι αυτοί μέσα στην οικονομική κρίση υπερβαίνουν το δικό τους πρόβλημα και στέκουν αλληλέγγυοι μ’ όλες τους τις δυνάμεις. Είναι παράδειγμα προς μίμηση για τους πολιτικούς, όχι μόνο της χώρας αλλά και όλης της Ευρώπης, η οποία ακολουθώντας δυστυχώς το νεοφιλελεύθερο μοντέλο, εθελοτυφλεί στο προσφυγικό, λες και είναι αμέτοχη με τις πολιτικές που ακολούθησε κατά τη διάρκεια των πολέμων που οδήγησαν στην έξαρση του προβλήματος».

Θα σας πάω αρκετά χρόνια πίσω, στην «Προσμονή», το πρώτο σας 45αράκι και στις μέρες μας τόσο επίκαιρο, για να δανειστώ το στίχο «Πότε θα ’ρθει μια χαραυγή η γη να τραγουδήσει, να αγκαλιάζονται οι λαοί σ’ Ανατολή και Δύση» και βλέπουμε ότι 50 χρόνια μετά σχεδόν, το χάσμα μεταξύ των λαών σ’ Ανατολή και Δύση έχει μεγαλώσει ακόμα περισσότερο…
«Το χάσμα δεν έχει απλώς μεγαλώσει, έχει γίνει φονικό και έχει αιματοκυλήσει τον κόσμο. Ο φανατισμός από τη μία και τα μεγάλα συμφέροντα τα οποία είναι οι πραγματικοί υπαίτιοι των μεγάλων πολέμων αυτές τις τελευταίες δεκαετίες, επώασαν το αυγό του φιδιού. Τώρα κοιτάνε όλοι έντρομοι το χάος, τις σφαγές, την καταστροφή, τον πόνο. Αυτό όμως δυστυχώς δεν οφείλεται μόνο στο φανατισμό, αλλά και στις πολιτικές δράσεις ή απραξίες των λεγόμενων πολιτισμένων λαών».

Τα τελευταία χρόνια ο ελληνικός λαός βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση της Προσμονής. Προσμένει την αλλαγή προς το καλύτερο. Φτάνει μόνο να προσμένει να έρθει η αλλαγή ή πρέπει να την φέρει ο ίδιος;
«Ο λαός πικράθηκε και εξαπατήθηκε πολλές φορές. Τώρα περνάει την περίοδο της μεγάλης απογοήτευσης και της απόγνωσης. Δεν έχει οράματα, δεν έχει ίσως και ηγέτες, σύμβολα, που θα τον συνεγείρουν. Όμως παλεύει. Από τους συνταξιούχους που μοιράζουν την πενιχρή σύνταξη τους με τα άνεργα παιδιά τους και τα εγγόνια τους, ενώ τα ίδια τα νέα παιδιά αναζητούν την τύχη τους εκτός Ελλάδας. Είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα και απαισιόδοξα. Δεν μπορούμε όμως να χάσουμε την ελπίδα μας. Ο καθένας με την ελάχιστη ή μεγαλύτερη δύναμη, πρέπει να συνεισφέρει όσο μπορεί. Κυρίως πρέπει να καταπολεμήσουμε την αφασία, τη διχόνοια και τον κοινωνικό αυτοματισμό, που ήταν πάντα ένα αποτέλεσμα των καθημαγμένων οικονομικά και ηθικά λαών. Μου έλεγε η μάνα μου ότι μετά από μια περίοδο κοινωνικής ευκολίας, έρχεται πάντα η κρίση και το κυνηγητό… Για αυτό πρέπει να είμαστε «ετοιμοπόλεμοι» στα δύσκολα. Και πάνω απ’ όλα αλληλέγγυοι…»

Είστε ένας ερμηνευτής με μακρά πορεία πίσω του, ένας μουσικός πολιτικοποιημένος, ένας καλλιτέχνης που έχει ερμηνεύσει τραγούδια που αφορούσαν την κοινωνία. Σήμερα, που η εποχή «σηκώνει» το πολιτικό τραγούδι, ποιος είναι ο λόγος που δεν το βλέπουμε να «ανθίζει»; Είναι θέμα δημιουργών, είναι θέμα ωριμότητας του σύγχρονου κοινού;
«Κάθε εποχή πιστεύω ότι σηκώνει, αντέχει θα έλεγα καλύτερα, το πολιτικό και κοινωνικό τραγούδι. Γράφονται σπουδαία τραγούδια, με εξαιρετικούς στίχους από τους σύγχρονους Έλληνες τραγουδοποιούς, με πολιτικό περιεχόμενο που αφορούν κυρίως την κοινωνική μοναξιά και την απόγνωση. Ίσως δεν τα διακρίνετε πολύ εύκολα, γιατί δεν είναι συλλογικά τραγούδια, όπως αυτά της δικής μας γενιάς. Είναι όμως και η εποχή πιο μοναξιάρικη. Γράφονται όμως τραγούδια. Και επίσης δεν ξεχνιούνται και παίζονται ξανά τα παλαιότερα που άντεξαν στο χρόνο. Και τα ανακαλύπτουν και οι νέοι. Εγώ είμαι αισιόδοξος. Υπάρχει ένα αρκετά μεγάλο κομμάτι νέων ακροατών και θεατών που είναι αυστηροί στις επιλογές τους και κυνηγούν την καλή μουσική και τον καλό στίχο και τις καλές θεατρικές παραστάσεις».

Έχετε δηλώσει πως αφετηρία σας είναι η Αριστερά. Πόσο Αριστερή πιστεύετε ότι είναι η σημερινή κυβέρνηση, πώς κρίνετε τη μέχρι τώρα διακυβέρνηση της χώρας, από τον ΣΥΡΙΖΑ;
«Η αφετηρία μου και το τέλος μου. Δεν είναι ώρα για κριτική μέσα από συνεντεύξεις. Τα πράγματα είναι εξαιρετικά δύσκολα. Χρειάζεται περίσκεψη και υπομονή».

Συμφωνείτε οι καλλιτέχνες να εκφέρουν αυθόρμητα γνώμη επί παντός επιστητού (ενδεικτικά: την άποψή τους για τα πολιτικά, για το σύμφωνο συμβίωσης, για την καύση των νεκρών, για τον David Bowie, για οτιδήποτε εν ολίγοις) είτε όταν ερωτώνται από δημοσιογράφους ή με μια ανάρτησή τους στα κοινωνικά δίκτυα;
«Δεν έχει σημασία αν συμφωνώ ή διαφωνώ. Πραγματικά. Δημοκρατία έχουμε. Δεν μπορούμε να λογοκρίνουμε κανέναν και ο καθένας κρίνεται. Αν ρωτάτε τι κάνω εγώ, προσπαθώ μέσα σε αυτήν την πολυφωνία και την υπερπληροφόρηση, να μιλάω μόνο για πράγματα που ξέρω. Γενικά πάντως, η άποψη επί παντός επιστητού όπως το λέτε, θολώνει περισσότερο το ήδη θολωμένο τοπίο.

Κλείνοντας, και αφού σας ευχαριστήσω, θα ήθελα να μας πείτε δυο λόγια για τις επικείμενες εμφανίσεις σας με τον Μίλτο Πασχαλίδη, τον οποίο συναντάτε ξανά επί σκηνής.
«Έχουμε ήδη ξεκινήσει τις πρόβες μας για τις συναυλίες στον Κεραμεικό με τον Μίλτο και την Εστουδιαντίνα και περνάμε καταπληκτικά. Ελπίζω αυτήν την καλή διάθεση να την μεταφέρουμε και στον κόσμο.

entertainment.in.gr

Γράψτε το σχόλιό σας

Ακολουθήστε το στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο