Μετά το ρύζι, το καλαμπόκι και τη σόγια, οι γενετιστές κατάφεραν να ξεπεράσουν τα σημαντικά εμπόδια και προσδιόρισαν το μεγαλύτερο μέρος της γενετικής αλληλουχίας του σιταριού.

Το γονιδίωμα, ελεύθερα προσβάσιμο στο Διαδίκτυο για τους επιστήμονες σε όλο τον κόσμο, είναι η τελευταία εξέλιξη στην ιστορία της γεωργίας, που ξεκίνησε πιθανότατα με τα σιτηρά πριν από περίπου 10.000 χρόνια.

Το γονιδίωμα του σιταριού θα διευκόλυνε τη δημιουργία ανθεκτικότερων και αποδοτικότερων ποικιλιών, όχι μόνο με μεθόδους γενετικής μηχανικής αλλά και με την παραδοσιακή μέθοδο των διασταυρώσεων:

Μέχρι σήμερα, οι γεωπόνοι έπρεπε να διασταυρώνουν τις καλύτερες ποικιλίες και να ελπίζουν ότι οι απόγονοι θα είχαν τα επιθυμητά χαρακτηριστικά. Χάρη στο νέο γενετικό χάρτη, θα μπορούν στο μέλλον να προβλέπουν τα αποτελέσματα και να μην περιμένουν χρόνια μέχρι να πετύχουν το στόχο τους.

Μεταξύ άλλων, η αλληλουχία θα μπορούσε να βοηθήσει τους καλλιεργητές να αντιμετωπίσουν ένα νέο εχθρό των σιτηρών, τη μεταλλαγμένη μορφή μιας ασθένειας που ονομάζεται μαύρη σκωρίαση. Ο μεταλλαγμένος έχει ήδη καταστρέψει το 80% των καλλιεργειών στην Κένυα και απειλεί να εξαπλωθεί από την Αφρική στην Ασία και σε άλλες περιοχές του κόσμου.

«Ελπίζουμε ότι τα οφέλη αυτής της εργασίας θα αρχίσουν να εμφανίζονται τα επόμενα πέντε χρόνια» δήλωσε ο Νιλ Χολ, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας στο Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ.

Δυσκολίες

Η ομάδα του Δρ Χολ προσδιόρισε το 95% της γενετικής αλληλουχίας μιας ποικιλίας σιταριού που ονομάζεται Chinese Spring σειρά 42.

Η ποικιλία αυτή δεν καλλιεργείται σε εμπορική κλίμακα, είναι όμως το στάνταρτ πειραματόφυτο για τους ερευνητές που μελετούν το σιτάρι.

Υπήρχαν αρκετές σημαντικές δυσκολίες που εμπόδιζαν μέχρι σήμερα τον προσδιορισμό της γενετικής αλληλουχίας. Η σημαντικότερη είναι ένα γενετικό χαρακτηριστικό αρκετών φυτών που ονομάζεται πολυπλοειδία:

Σε αντίθεση με τον άνθρωπο, που έχει πάντα δύο αντίγραφα κάθε χρωμοσώματος (ένα από τον πατέρα και ένα από την μητέρα), το σιτάρι μπορεί να έχει δύο, τέσσερα ή έξι αντίγραφα κάθε χρωμοσώματος.

Η ποικιλία Chinese Spring έχει έξι αντίγραφα κάθε γονιδίου και το γονιδίωμά της είναι πέντε φορές μεγαλύτερο από το ανθρώπινο.

Επιπλέον, το σιτάρι έχει περίπλοκα γενετικά χαρακτηριστικά καθώς πιστεύεται ότι προέρχεται από τρία διαφορετικά είδη άγριων σιτηρών.

Το γεγονός ότι η αλληλουχία του Chinese Spring διαφέρει σημαντικά από τα γονιδιώματα άλλων ποικιλιών σημαίνει ότι οι επιστήμονες έχουν ακόμα αρκετή πορεία να διανύσουν μέχρι να κατανοήσουν πλήρως το πολύτιμο δημητριακό.

Το γονιδίωμα του ρυζιού δημοσιεύτηκε το 2005, του αραβόσιτου το 2009 και της σόγιας νωρίτερα φέτος.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,Associated Press

Γράψτε το σχόλιό σας