Διαβάστε επίσης την αποκλειστική συνέντευξη της συμπρωταγωνίστριάς του, Αλέξα Ντάβαλος. Δείτε το βίντεο.

Μετά τους «300», άλλη μια ταινία με επικό περιεχόμενο που αναδύεται από την ελληνική μυθολογία. «Η Τιτανομαχία», με ένα επιπλέον χαρακτηριστικό – μια και είναι τρισδιάστατη – ζωντανεύει στη μεγάλη οθόνη μυθικούς ήρωες και θεούς. Το αποτέλεσμα είναι θεαματικότατο και καθηλωτικό.

Η καριέρα σας είναι μια καριέρα γεμάτη αντιθέσεις. Γνωστές κοινωνικές ταινίες, ταινίες Τζέιμς Μποντ…σε αυτή την καμπή της καριέρας σας, πώς είναι να παίζετε σε μια τόσο «πολύκροτη» ταινία;

Τέτοιες ταινίες έβλεπα, όταν ήμουν παιδί. Δεν ονειρευόμουν απλά να είμαι στην ταινία, αυτό που κάνεις είναι να φαντασιώνεσαι τον εαυτό σου μέσα σε αυτή, σαν να ήσουν ένας από τους χαρακτήρες. Έτσι, τώρα, στα 44 μου, «σαλτάρω» στο κενό και σκοτώνω γιγάντιους σκορπιούς. Είναι απίστευτο!

Τι εκπαίδευση χρειάζεται λοιπόν ένας 44χρονος για να καταφέρει να «σαλτάρει» στον αέρα πάνω σε ένα δράκο;

Κοίταξε, ξεκινάει λίγο νωρίτερα όλο αυτό. Τρέχεις κάθε μέρα και κάνεις και μερικά πους απς. Εγώ ήμουν γυμναστής παλιά. Τα έκανα όλα αυτά από παιδί για πολλά χρόνια, χορεύω κιόλας, οπότε, έχω μια αρκετά καλή αίσθηση του πώς είναι να στριφογυρνάς στον αέρα και να προσγειώνεσαι χωρίς πολλούς τραυματισμούς. Μου ήρθε κάπως βολικό!

Στο σκορπιό ανέβαινες σε έναν αναρτήρα που κινούνταν όπως ένα αφηνιασμένο, άγριο άλογο.

Ναι, εγώ ήμουν ο τυχερός! Τι εννοώ…όλοι οι υπόλοιποι ηθοποιοί πολεμούσαν κάτι πράσινα μπαλάκια του τένις ενώ εγώ είχα έναν πραγματικό αναρτήρα, ένα μηχανικό ταύρο. Ίσως λίγο μεγαλύτερο. Έτσι, για δύο – τρεις μέρες η ζωή μου κρεμόταν από αυτό! Αλλά τα κατάφερα.

Πώς είναι να δουλεύεις με τον Λουί Λετεριέ; Πώς τα συνδύασε όλα και κατάφερε να σας κάνει όλους μαζί μια μαχητική ομάδα;

Ο Λουίς βρίσκεται παντού. Είναι ένας από τους πιο βασικούς λόγους που παίζουμε σε αυτήν την ταινία. Το διαπιστώνω από άλλους φίλους που παίζουν, απ΄ τον τρόπο που μας μιλούσε, όταν κάναμε τις συναντήσεις μας. Ξαφνικά πετάγεται και αρχίζει να υποδύεται τον Kraken. Ή…κάνει τις Μάγισσες, σου εξηγεί παραστατικά, πώς είναι ο ρόλος…Και είναι τόσο εφευρετικός και τόσο δραστήριος που γίνεται εντελώς πειστικός. Επομένως αυτός είναι…αυτός ήταν ο συνεκτικός μας κρίκος.

Ποια ήταν η αγαπημένη σου σκηνή , στα γυρίσματα;

Α, πάρα πολλές. Οι σκηνές με τις μάχες του σκορπιού ήταν φοβερές. Τρεις υπέροχες εβδομάδες στην έρημο. Και πολλή, σκληρή δουλειά φυσικά. Επίσης νομίζω η σκηνή μάχης με τον Σαμ, όπου τον μαθαίνω, πώς να χρησιμοποιεί το σπαθί του. Πιστεύω ότι αυτή η σκηνή βγήκε πολύ καλή. Και την καθυστερήσαμε λίγο, οπότε είχαμε περίπου δέκα λεπτά για να την κάνουμε σε ένα υπαίθριο πάρκινγκ αυτοκινήτων, νομίζω όμως βγήκε πραγματικά καλή.

Πώς σου φάνηκε η συνεργασία με τον Σαμ Γουόρθινγκτον; Πριν από ένα χρόνο θα έλεγες «ποιος Σαμ; » και τώρα είναι ο κύριος Άβαταρ.

Έλα ντε. Ποιος Σαμ; Θέλω να πω, είναι απλά ο Σαμ. Είναι απλά ένας ηθοποιός που είναι πραγματικά αφοσιωμένος στη δουλειά του και ακολουθεί πιστά το σενάριο και τους συμπρωταγωνιστές του και είναι ένας καλός φίλος. Είναι χαρισματικός, μεγάλο ταλέντο. Δεν θα μπορούσε να είναι καλύτερος.

Πραγματικά, το cast είναι εκπληκτικό. Μια απίστευτη ομάδα συντελεστών παγκοσμίως. Πώς ήταν το κλίμα στα γυρίσματα; Γεμάτη δημιουργικότητα φαντάζομαι…

Ακριβώς έτσι. Θέλω να πω, είμαστε πολλοί άνθρωποι με διαφορετική καταγωγή και «σκοτωνόμαστε» μεταξύ μας, για το ποιος έχει την καλύτερη προφορά στα ελληνικά …Τελικά αποδείχθηκε πως την είχα εγώ. Ο καθένας είναι μόνος του κατά κάποιο τρόπο αλλά με όλα αυτά γίναμε μια ομάδα…πολύ σύντομα. Και αυτή ήταν μια αίσθηση που υπήρχε από την αρχή. Μας πήρε βέβαια μια δυο ωρίτσες αλλά μετά από αυτό ήταν σαν να γνωριζόμαστε χρόνια.

Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση στο ρόλο σου ως Δράκος;

Βασικά, δεν είναι και ο πιο χαρούμενος χαρακτήρας στον κόσμο, κι εμείς κάναμε πολύ πλάκα εντός κι εκτός των γυρισμάτων. Ενώ λοιπόν οι άλλοι μπορούσαν να αφήσουν αυτή τη διάθεση να βγει στη σκηνή τους, εγώ έπρεπε να είμαι συγκρατημένος , οπότε αυτή ήταν μια πρόκληση.

Επιμέλεια – Μετάφραση Τζένη Παπαγεωργίου