Αναδρομική έκθεση του Ανδρέα Βουρλούμη από το Μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας
Αναδρομική έκθεση του Ανδρέα Βουρλούμη διοργανώνει το ΜΙΕΤ. Στην έκθεση, που εγκαινιάζεται στις 27 Απριλίου, θα παρουσιαστούν αποκλειστικά έργα σε χαρτί, καθώς και σημειωματάρια του ζωγράφου, όπου καταγράφονται όψεις της καθημερινής ζωής.
38
Αναδρομική έκθεση του Ανδρέα Βουρλούμη διοργανώνει το Μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας. Στην έκθεση, που εγκαινιάζεται στις 27 Απριλίου και θα διαρκέσει έως τις 27 Ιουνίου, θα παρουσιαστούν αποκλειστικά έργα σε χαρτί (ακουαρέλες, παστέλ, σχέδια κλπ), στην πλειονότητά τους μικρών διαστάσεων, καθώς και σημειωματάρια του ζωγράφου, στα οποία καταγράφονται όψεις της καθημερινής ζωής.
Σε αυτά κύρια θέματα αποτελούν η θέα από το σπίτι του ζωγράφου ή από το εργαστήριό του, προσφιλή τοπία (όπως της Αίγινας), σκηνές του δρόμου, περαστικοί διαβάτες, πρόσωπα οικείων και φίλων.
Ο Ανδρέας Βουρλούμης γεννήθηκε στην Πάτρα το 1910. Ήταν ο τρίτος γιος εύπορης οικογένειας εμπόρων. Το 1918 η οικογένεια εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα. Από πολύ μικρός ο Ανδρέας Βουρλούμης άρχισε να ζωγραφίζει. Με την ενθάρρυνση του πατέρα του, σε ηλικία 12 ετών έκανε ιδιαίτερα μαθήματα ζωγραφικής. Αυτή ήταν και η μόνη συστηματική μαθητεία του στη ζωγραφική.
Από το 1928 έως το 1932 σπούδασε Χημεία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Για την περίοδο εκείνη λέει ο ίδιος: «Δεν ζωγράφιζα τότε, αλλά πάντοτε το μικρόβιο με παρακολουθούσε. Και τα μπουκαλάκια της Χημείας ήταν ένα ερεθισμός αισθητικός». Όταν τελείωσε τις σπουδές του, πήγε για δύο χρόνια στο Παρίσι, χρόνια καθοριστικά για τις μελλοντικές του επιλογές και την αφοσίωσή του στη ζωγραφική.
Όπως σημειώνει ο ίδιος, «…πήγα στο Παρίσι να δω αν έχω ταλέντο… Δεν πήγα σε καμιά σχολή, πήγαινα στις γκαλερί, πήγαινα πολύ στα μουσεία, κάθε μέρα στο Λούβρο, σχεδιάζα και έκανα μερικά καλά έργα». Αργότερα σκεπτόταν να πάει στο Μόναχο για σπουδές, αλλά η γνωριμία του με τη σύζυγό του Υπατία και η δημιουργία οικογένειας τον κράτησαν στην Αθήνα.
Τη δεκαετία του 40 μαθήτευσε κοντά στον Φώτη Κόντογλου. Η βυζαντινή ζωγραφική και η επιρροή της στη νεοελληνική ζωγραφική τον ενδιέφεραν ιδιαίτερα και ο ίδιος φιλοτέχνησε ένα σημαντικό αριθμό φορητών εικόνων. Ως χημικός εργάστηκε μόνο για λίγα χρόνια, από το 1947 μέχρι το 1953.
Σε όλη του τη ζωή δεν σταμάτησε ποτέ να ασχολείται με τη ζωγραφική. Κρατούσε πάντα ένα μικρό μπλοκ στην τσέπη του και αποτύπωνε το απλό και το καθημερινό, οτιδήποτε τον γοήτευε και τον συγκινούσε από το άμεσο και το οικείο του περιβάλλον: τη θέα από το σπίτι του, τους περαστικούς, την οικογένεια του, τα καθημερινά έπιπλα και αντικείμενα, στιγμιότυπα της καθημερινής ζωής.
Ζωγράφισε ακόμη νεκρές φύσεις, γυμνά, τοπία εμπνευσμένα από τις εκδρομές του και το αγαπημένο του νησί, την Αίγινα, και αρκετές προσωπογραφίες που αποτελούν σημαντικά δείγματα της τέχνης του. Το 1990 οργανώθηκε αναδρομική έκθεση του έργου του στην Εθνική Πιθνακοθήκη και το 1999 από το Μουσείο Μπενάκη. Την ίδια χρονιά πέθανε στην Αθήνα.
Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ
- ΣΥΡΙΖΑ: Άβολες αλήθειες για τις επιδόσεις Μητσοτάκη στο ζήτημα του κόστους ζωής των Ελλήνων από το ΙΝΕ-ΓΣΕΕ
- «Κανείς δεν επικοινώνησε με τη Λόρα» λέει η μητέρα της – Συνεχίζεται η αναζήτηση της 16χρονης
- Φοινικούντα: «Τη ζωή του φοβόταν» – Νέα στοιχεία για το διπλό φονικό
- Warriors: Μια δυναστεία στο λυκόφως
- Γαλλία: Το 84% των Γάλλων θεωρούν ότι ο Ντόναλντ Τραμπ είναι επικίνδυνος για την παγκόσμια ειρήνη
- Νταβός: Ο Θοδωρής Κυριακού στην ομιλία του προέδρου των ΗΠΑ – Οι προσκεκλημένοι από τη χώρα μας





