Οι ταλαντώσεις που προκαλεί η εκτίναξη τεράστιων ποσοτήτων αερίου εξαπλώνονται στο άστρο «ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που ολόκληρη η Γη δονείται για εβδομάδες έπειτα από έναν μεγάλο σεισμό» σχολιάζουν στο Nature.com οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Ααρχους.

Το γεγονός ότι τα εξωτερικά στρώματα του Ήλιου ταλαντώνονται είναι γνωστό εδώ και καιρό, και μάλιστα υπάρχει για τη μελέτη τους ο κλάδος της Ηλιοσεισμολογίας. Οι ταλαντώσεις αυτές γενικά οφείλονται στην μετακίνηση διάπυρου υλικού ανάμεσα στα διαφορετικά στρώματα του άστρου.

Ωστόσο η υπόθεση των ηλιακών σεισμών, ενός διαφορετικού φαινομένου που είχε προταθεί για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1970, παρέμενε ως σήμερα ανεπιβεβαίωτη.

Εκλάμψεις

Ο Κρίστοφερ Κάροφ και ο Χανς Κιέλντσεν χρησιμοποίησαν δεδομένα των δορυφόρων SOHO και GOES που παρατηρούν τον Ήλιο. Εστιάστηκαν στις περιοχές της ηλιακής επιφάνειας όπου εκδηλώνονται εκλάμψεις, πίδακες που στέλνουν γιγάντιες ποσότητες πλάσματος στο Διάστημα.

Οι ηλιακές εκλάμψεις είναι ιδιαίτερα συχνές γύρω από τις ηλιακές κηλίδες και μάλιστα ακολουθούν τον ίδιο 11ετή κύκλο δραστηριότητας.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι δονήσεις υψηλής συχνότητας ολόκληρου του Ήλιου ήταν εντονότερες όταν οι εκλάμψεις βρίσκονταν σε έξαρση.

Καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι οι δονήσεις από τις εκλάμψεις διαδίδονται στο άστρο, περίπου όπως εξαπλώνονται οι κυματισμοί γύρω από μια πέτρα που πέφτει στο νερό.

Οι δονήσεις δεν καταγράφηκαν άμεσα αλλά έγιναν αντιληπτές ως στιγμιαίες μετατοπίσεις στο μήκος κύματος της ακτινοβολίας που εκπέμπει ο Ήλιος.

Παρουσιάζοντας τα συμπεράσματά τους στο Astrophysical Journal Letters, οι αστροφυσικοί προτείνουν ότι η ίδια μέθοδος θα μπορούσε να εφαρμοστεί για να αναγνωριστούν για πρώτη φορά εκλάμψεις και κηλίδες και σε άλλα άστρα.

Newsroom ΔΟΛ