Ο τρόπος με τον οποίο ο ιός του AIDS καταστρέφει τους νευρώνες είναι «εξαιρετικά ασυνήθιστος» αναφέρει ο Ρότζερ Πόμερανς, μέλος της ερευνητικής ομάδας στο Πανεπιστήμιο Thomas Jefferson στη Φιλαδέλφεια. Ο HIV δεν προκαλεί φλεγμονή του εγκεφάλου ή αύξηση των λευκών αιμοσφαιρίων, όπως η μηνιγγίτιδα και ο έρπης.

Όπως αναφέρει την Τρίτη το BBC, η μέχρι σήμερα επικρατούσα θεωρία ήταν ότι ο ιός καταστρέφει τα εγκεφαλικά κύτταρα έμμεσα, προσβάλλοντας αμυντικά κύτταρα που ονομάζονται μακροφάγα, τα οποία με τη σειρά τους εκκρίνουν κυτταροτοξικές ουσίες, κυτοκίνες και χημοκίνες.

Ωστόσο το φαινόμενο του κυταρικού θανάτου στον εγκέφαλο δεν είχε διαλευκανθεί επαρκως και συνέχιζε να προβληματίσει τους επιστήμονες.

Όπως αναφέρουν σε δημοσίευσή τους στο έγκριτο Proceedings of the National Academy of Sciences, οι ερευνητές εξέτασαν εγκεφαλικά κύτταρα και Τ-λεμφοκύτταρα (αμυντικά κύτταρα στο αίμα) μολυσμένα με τον HIV. Ο ιός αφαιρέθηκε τεχνητά από ορισμένα από αυτά τα κύτταρα.

Όταν ο ιός ήταν παρών, τα Τ-λεμφοκύτταρα σκότωναν τους νευρώνες. Αντίθετα, όταν από τα Τ-λεμφοκύτταρα είχε απομακρυνθεί ο HIV και οι πρωτεΐνες του, οι νευρώνες επιζούσαν. «Από τη στιγμή που ιός είχε απομακρυνθεί, τίποτα από τα Τ-κύτταρα δεν σκότωνε τους νευρώνες» αναφέρει ο Δρ Πόμερανς.

Οι ερευνητές κατάφεραν μάλιστα να προσδιορίσουν δύο βιοχημικούς μηχανισμούς που οδηγούσαν σε κυτταρικό θάνατο. «Πιστεύουμε ότι είναι κυρίως ο ιός και οι ιικές πρωτεΐνες που προκαλούν τον νευρωνικό κυτταρικό θάνατο, και ίσως γνωρίζουμε τα ακριβή μονοπάτια που εμπλέκονται» σχολιάζει ο Πόμερανς.

Με άλλα πειράματα διαπιστώθηκε επίσης ότι οι κυτοκίνες και οι χημοκίνες ήταν παρούσες σε χαμηλά επίπεδα και θα μπορούσαν να προκαλέσουν βλάβες στον εγκέφαλο.

Παλαιότερες έρευνες έχουν δείξει ότι οι ασθενείς που ακολουθούν την αντιρετροϊική θεραπεία HAART έχουν μικρότερη πιθανότητα να παρουσιάσουν άνοια λόγω του HIV.

Newsroom ΔΟΛ