Πέμπτη 02 Νοεμβρίου 2017, 23:15

in.gr » Ψυχαγωγία » Θέατρο -Χορός

Ο Περικλής Μουστάκης μιλά στο in.gr για θέματα φυσικής

Δε χρειάζονται πολλές γνώσεις φυσικής για να αναλύσει κανείς το έργο του Σάιμον Στήβενς Ηeisenberg. H αρχή της απροσδιοριστίας που διατυπώθηκε το 1927 από τον μεγάλο φυσικό, λέει ότι είναι αδύνατον να προσδιοριστεί ταυτόχρονα και με ακρίβεια η θέση και η ορμή ενός σωματίου.

Ωστόσο ο Στήβενς, παλιός γνώριμος του Θεάτρου του Νέου Κόσμου, ενδιαφέρεται όχι τόσο για την κβαντομηχανική καθαυτή αλλά για το πώς μπορείς να παρατηρήσεις αυτή την αρχή στις ανθρώπινες σχέσεις. Πιστεύει ότι η αντίληψή μας για τους ανθρώπους αλλάζει ανάλογα με το τι ξέρουμε γι’ αυτούς, τι βλέπουμε και από ποια σκοπιά το βλέπουμε. Ο Στήβενς αγαπά τις εκπλήξεις και ξέρει ότι οι άνθρωποι μας επιφυλάσσουν πολλές.

Τα πρόσωπα στο Ηeisenberg είναι ο Άλεξ και η Τζόρτζι. Και γνωρίζονται όταν η Τζόρτζι βλέπει τον Άλεξ σ’ ένα σιδηροδρομικό σταθμό, πάει πίσω από το παγκάκι που κάθεται και του σκάει ένα φιλί στο σβέρκο. Άνθρωποι τόσο διαφορετικοί όσο μπορεί να φανταστεί κανείς: Η Τζόρτζι, Αμερικάνα που ζει στο Λονδίνο, είναι πληθωρική και η αλήθεια της είναι γεμάτη ψέματα. Μιλάει πολύ, γελάει, βρίζει, διεκδικεί. Έχει ένα γιο 19 χρονών, που εδώ και δυο χρόνια έφυγε στην Αμερική κι έριξε μαύρη πέτρα πίσω του. Ο Άλεξ, Ιρλανδός, είναι λιγομίλητος, κρατάει μια ζωή ημερολόγιο, αγαπάει τη μουσική, είναι περιπατητής, πενθεί ακόμα την πρώτη του αγάπη, διατηρεί ένα χασάπικο που δεν πάει καλά. Είναι κι δυο τους μόνοι. Εκείνη σαραντάρα, εκείνος πάνω από 70.

Λίγες μέρες πριν ανέβει η παράσταση στην Κεντρική Σκηνή του Θεάτρου του Νέου Κόσμου ο Περικλής Μουστάκης βρήκε χρόνο να μας εξηγήσει με ποιο τρόπο ο θεατής θα αντιληφθεί στην αρχή της απροσιοριστίας αλλά και αν κατά βάση πρόκειται για ένα αισιόδοξο έργο.

Το έργο με ποιόν τρόπο αναφέρεται στην περίφημη αρχή της απροσδιοριστίας την οποία διατύπωσε ο Χάινζενμπεργκ;
Το έργο αναφέρεται στη συνάντηση δύο ανθρώπων, ενός άντρα και μιας γυναίκας οι οποίοι προέρχονται και από διαφορετικούς γεωγραφικούς χώρους αλλά και από διαφορετικούς ψυχικούς χώρους. Δηλαδή, αναφέρεται στην ετερότητα δύο ανθρώπων οι οποίοι τυχαίως συναντιούνται και η ανέλιξη αυτής της σχέσης τους είναι αβέβαιη, δεν μπορεί να προσδιοριστεί ακριβώς όπως είναι και η αρχή της απροσδιοριστίας του Χάινζενμπεργκ. Δεν μπορούμε να εξακριβώσουμε με ακρίβεια ούτε θεωρητικά, ούτε πρακτικά την πορεία του σωματίου και την ακριβή του θέση. Είναι μία σχέση, η οποία όπως συμβαίνει στον έρωτα δεν μπορεί να δει κανείς εκ των προτέρων το αποτέλεσμα που θα έχει.

Τι είναι εκείνο που κατά την γνώμη σας κάνει την Τζόρτζι να αρχίζει να ασχολείται με τον Άλεξ;
Ο διαφορετικός χαρακτήρας του Άλεξ που είναι ένας άνθρωπος μοναχικός, από πολύ μικρός έχει συνειδητοποιήσει την έννοια του θανάτου γιατί από πολύ μικρός έχει χάσει την αδερφή του σε πολύ μικρή ηλικία. Είναι ένας άνθρωπος που ζει εντελώς μόνος κι έχει ένα χασάπικο το οποίο δεν έχει καθόλου κόσμο. Το μόνο που κάνει είναι να παρατηρεί και να χαζεύει τον κόσμο πίσω από την βιτρίνα. Δεν ζει εν κοινωνία κι έχει μεγάλη σχέση με τη μουσική καθώς ακούει όλα τα είδη της μουσικής. Η Τζόρτζι ελκύεται από την ιστορία του Άλεξ, λόγω της ηλικίας του είναι πολύ κοντά στον θάνατο και μάλιστα είναι συμφιλιωμένος με αυτή την ιδέα, έχει πολλά βιώματα κι επειδή είναι ένας πολύ γενναιόδωρος άνθρωπος. Επίσης, γοητεύεται από την λογιστική λογική του Άλεξ στα πράγματα και τον βοηθάει λόγω της γενναιοδωρίας του, να ανοιχτεί και γεωγραφικά. Αν και δεν έχει βγει ποτέ από το Λονδίνο, καθώς ήρθε από την Ιρλανδία σε πολύ μικρή ηλικία με τους γονείς του, αποφασίζει να βοηθήσει την Τζόρτζι και να ταξιδέψει μαζί της στην Αμερική.

Πιστεύετε πως η περιπλοκότητα που διέπει τις ανθρώπινες σχέσεις μπορεί να ερμηνευθεί με βάση την φυσική και τους νόμους της;
Αν και δεν είμαι φυσικός, πιστεύω πως κάποια πράγματα έχουν αντιστοιχίες. Όπως, και η ίδια η θεωρία του Χάινζενμπεργκ περί απροσδιοριστίας, που βέβαια στον κόσμο μας δεν είναι αντιληπτή εν πρώτοις, αλλά σίγουρα υπάρχει μια αντιστοιχία.

Το «Heinsenberg» είναι κατά βάση ένα αισιόδοξο εργο;
Σαφέστατα είναι ένα έργο τρομακτικά αισιόδοξο εν τη πικρία του. Είναι ένα έργο χαρμολύπης, γιατί αντιμετωπίζεται το εδώ και τώρα με την έννοια της συγχρονικότητας, όπου συμπτύσσεται στη στιγμή, όπου σ’ αυτή τη στιγμή καλείσαι να κάνεις ένα μεγάλο άλμα. Είναι μία στιγμή αποκαλυπτική που σου αλλάζει η ζωή και ο χρόνος συμπτύσσεται το παρελθόν και το μέλλον στο τώρα. Αυτό έχει σχέση με την αίσθηση της αιωνιότητας κι αυτό ισχύει από ένα σημείο και μετά και για τα δύο άτομα.

Νατάσα Μαστοράκου
Τι παίζει τώρα Ταινίες της ημέρας