Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2015, 15:14

in.gr » Ψυχαγωγία

Ελένη Αράπογλου: Από το πανηγύρι του σχολείου στις μουσικές σκηνές της Νέας Υόρκης

Η μουσική της εκφράζει τη ζωντάνια της ψυχής, με κύριο στοιχείο τον αυτοσχεδιασμό. Από πολύ μικρή τραγουδούσε στο αυτοκίνητο με τη δίδυμη αδερφή της, αλλά και έδινε δυναμικά το «παρών» στο πανηγύρι του σχολείου της και στη χορωδία . Η 25χρονη Ελένη Αράπογλου είναι μια νέα παρουσία στο μουσικό χώρο. Ο ενθουσιασμός και η ρομαντική διάθεση συνοδεύουν τα τραγούδια που επιλέγει να ερμηνεύσει, ενώ μιλώντας στο in.gr για τα πρώτα της μουσικά ερεθίσματα, θυμάται να ακούει classics της soul και blues. Μια ανάσα πριν παρουσιάσει την επίσημη ιστοσελίδα της από τη Νέα Υόρκη, η Ελένη αποκαλύπτει τα μελλοντικά της σχέδια και την ιστορία της στη μουσική.



Πότε και πώς ξεκίνησε η ενασχόλησή σου με τη μουσική;
Από πολύ μικρή μου άρεσε να τραγουδάω, μόνη μου, ή με την αδελφή μου στο αυτοκίνητο. Ήμασταν τρελό ντουέτο. Αλλά σε κοινό ξεκίνησα να τραγουδάω στη μπουάτ στο πανηγύρι του σχολείου μας και στη χορωδία. Παράλληλα με τις σπουδές μου στην Βοστώνη τραγουδούσα με την ορχήστρα τζαζ του πανεπιστημίου με την οποία κάναμε και tour στη Λατινική Αμερική και στην Ευρώπη, και από τότε είχα αποφασίσει ότι θα ασχοληθώ επαγγελματικά με το τραγούδι.

Στο σχολείο είχε αναγνωριστεί η κλίση σου;
Στο σχολείο ασχολιόμουν περισσότερο με τον χορό και τον αθλητισμό, αλλά βαθιά μέσα μου ήξερα πως μια μέρα θα πειραματιστώ με τη μουσική και τη θεατρική σκηνή.

Ποια ήταν τα πρώτα μουσικά σου ερεθίσματα;
Θυμάμαι πολύ καθαρά να ακούω classics της soul και blues μουσικής που έπαιζε ο πατέρας μου τις Κυριακές στο σπίτι, όλα τα βινίλια, το ένα μετά το άλλο. Ειδικά το Otis Reading. Aκούγαμε και κλασσική μουσική! Κι ενώ μικρή δεν με συγκινούσε τόσο, τώρα την λατρεύω.

Τι μουσική άκουγες στην εφηβεία σου;
Άκουγα πολύ pop και RnB. Μου άρεσε ο ξένος στίχος και η έμφαση στον ρυθμό και στο groove.. Άκουγα πολύ μουσική που με έκανε να χορεύω. Ακόμη και πιο ατμοσφαιρικά τραγούδια χωρίς λόγια που με ενέπνεαν να χορογραφήσω.



Ποιο είδος προτιμάς τώρα και ποιους ξένους καλλιτέχνες θαυμάζεις;
Δεν θα μπορέσω ποτέ μου να απαντήσω σ'αυτή την ερώτηση γιατί μου αρέσουν πολλά είδη μουσικής. Κάποια από αυτά είναι η jazz, neosoul, η bossa nova, η reggae, η έντεχνη και η παραδοσιακή μουσική της χώρας μας αλλά και της Μέσης Ανατολής, της Ινδίας, της Ανδαλουσίας… Κάποια ονόματα καλλιτεχνών που θαυμάζω είναι η Billy Holiday, ο Camaron de la Isla, η Liz Wright, ο James Brown, η Pina Bausch, η Cesaria Evora, η Elis Regina, ο Keith Jarrett.

Η μουσική πότε πήρε πιο επαγγελματική κλίση για σενα;
Στη διάρκεια των σπουδών μου στο Berklee College of Music.

Έτρεφες δισταγμούς στην αρχή;
Όχι, καθόλου. Μόνο ενθουσιασμό μου προκαλούσε!



Πώς θα χαρακτήριζες τη μουσική σου;
Ένα φάσμα από ήχους και ρεπερτόριο που διαφέρει πολύ μεταξύ του, που εκφράζει την απλότητα και την ζωντάνια της ψυχής, μέσα από πολλές γλώσσες και κύριο στοιχείο τον αυτοσχεδιασμό, στο στούντιο και στην σκηνή.

Οι γονείς σου είχαν δισταγμούς γι’αυτήν την επιλογή ή από την αρχή σε στήριξαν;
Βλέποντας την αγάπη και αφοσίωσή μου στη μουσική, με υποστήριζαν απόλυτα! Και τους είμαι πολύ ευγνώμων γι'αυτό.

Ποιο αντικείμενο αφορούσαν οι σπουδές σου; Λειτούργησαν συμπληρωματικά με τη μουσική;
Ναι, σπούδαζα ιστορία της τέχνης και αρχαιολογία για ένα χρόνο στο SOAS στο Λονδίνο και στη συνέχεια μεταγράφηκα στο Tufts στην Βοστώνη όπου σπούδασα θέατρο και χορό, με έμφαση στην σκηνοθεσία και τη χορογραφία. Τραγουδώντας με την ορχήστρα της τζαζ και με άλλα πιο funk γκρουπ γύρω από το Πανεπιστήμιο, οδηγήθηκα στο να συγκεντρωθώ στο τραγούδι για τις μεταπτυχιακές μου σπουδές. Στο Berklee οι σπουδές μου ήταν απόλυτα σχετικές με τη μουσικη. Εκεί όλη σου η ζωή γίνεται ... η μουσική!

Αυτή τη στιγμή με τι ακριβώς ασχολείσαι, ποιες είναι εμφανίσεις που έχεις πραγματοποιήσει και ποια τα μελλοντικά σου σχέδια;
Τώρα είμαι στην Νέα Υόρκη, και σε λίγες μέρες θα παρουσιάσω την official ιστοσελίδα μου με καινούργια μουσική που ηχογραφήσαμε τον περασμένο Σεπτέμβριο. Προετοιμάζομαι για διάφορες μουσικές και θεατρικές εμφανίσεις στην Νέα Υόρκη και Βοστώνη, και το καλοκαίρι στο Εκουαδόρ! Με τη δικιά μου μπάντα αλλά και με projects άλλων καλλιτεχνών με τους οποίους συνεργάζομαι. Τα τελευταία χρόνια εδώ στην Αμερική είχα την ευκαιρία να τραγουδήσω με τον Alejandro Sanz στα Latin Grammys, να παίξω με το τρίο μου στην Μαδρίτη προς τιμήν των φλαμένκο μαέστρων Jose Merce και Pepe Habichuela, και να ανοίξω την συναυλία των The Roots με την μπάντα μου στην Βοστώνη. Με βάση τώρα την Νέα Υόρκη ανυπομονώ να κάνω τις μελλοντικές ιδέες μου πραγματικότητα.

Κατά τη γνώμη σου τι πρέπει να διαθέτει ένας μουσικός;
Να νιώθει την ανάγκη να επικοινωνήσει μέσα από τη φωνή ή το όργανό του/της, να το αγαπάει, και να μπορεί να διατηρεί μια ισορροπία ανάμεσα στον ενθουσιασμό και στην υπομονή που χρειάζεται, ειδικά αυτόν τον καιρό.

Στην Ελλάδα μπορεί, πιστεύεις, κανείς να εκπληρώσει τα καλλιτεχνικά του όνειρα;
Ναι, βέβαια. Παντού μπορείς να τα εκπληρώσεις. Έχει σημασία όμως τι ψάχνεις, τι ήχους θέλεις γύρω σου… Γιατί ο περίγυρος σου επηρεάζει και το έργο σου απόλυτα.

Προσανατολίζεσαι προς μια μουσική καριέρα στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό;
Για την ώρα, στο εξωτερικό, αφού και ο κύκλος των μουσικών με τον οποίο συνεργάζομαι είναι βασισμένος εδώ, στην Αμερική. Θα ήθελα όμως πολύ να έρθω στην Ελλάδα και να κάνω κάποιες παραστάσεις φέτος το καλοκαίρι, με τους εξαιρετικούς μουσικούς που είχα την τιμή να γνωρίσω και να παίξουμε μαζί τα περασμένα Χριστούγεννα στην Αθήνα.

Υπάρχει κάτι που να σε φοβίζει στο μουσικό χώρο;
Η αβεβαιότητα της καθημερινής ζωής ενός μουσικού, ενός performer. Αλλά μέρα με την μέρα μαθαίνεις πώς να το χειρίζεσαι με κέφι. Στο κάτω κάτω, είναι τρομερή ευτυχία για κάποιον να ασχολείται με την μουσική ως επάγγελμα.

Συνέντευξη: Ελισάβετ Σταμοπούλου
Τι παίζει τώρα Ταινίες της ημέρας
Multimedia