Δευτέρα 05 Ιουνίου 2017, 15:04

in.gr » Ψυχαγωγία » Εικαστικά

Λουίζα Γκουλιαμάκη: Δεν με συγκινεί η μάχη αλλά ο κόσμος

Ελισάβετ Σταμοπούλου
Γυρνά τον κόσμο επιτελώντας μια σημαντική αποστολή. Χωρίς δισταγμό και φόβο καταγράφει  σημαντικά κομμάτια της ιστορίας αναδεικνύοντας ένα βαθιά ανθρώπινο στοιχείο. Η Λουίζα Γκουλιαμάκη συγκαταλέγεται στους φωτορεπόρτερ εκείνους που μίλησαν με τους πρωταγωνιστές μιας πρωτοφανούς κρίσης, της προσφυγικής.

Ορισμένα από τα στιγμιότυπα που απαθανάτισε φιλοξενούνται στην έκθεση «Μια άλλη ζωή: Ανθρώπινες ροές / Άγνωστες Οδύσσειες» η οποία, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, βρίσκεται στον Χώρο Α της Πειραιώς 260. Η έκθεση επιχειρεί να φωτίσει και να συνοψίσει γνωστές και άγνωστες, τωρινές και παλαιότερες πτυχές του προσφυγικού ζητήματος.

Η Λουίζα, που γεννήθηκε στην Πολωνία, είναι από την πλευρά του πατέρα της Ελληνίδα και σπούδασε στη χώρα μας φωτογραφία, κάλυψε από το 1997 ως το 2000 την κρίση στα Βαλκάνια και τις συγκρούσεις στο Κόσοβο. Για την τελευταία της δουλειά, μάλιστα, βραβεύθηκε.

Συνηθίζει να μην μετατοπίζεται από την πρώτη γραμμή των εξελίξεων, μεταφέροντας την ιστορία μέσα από εικόνες που κάνουν το γύρο του Διαδικτύου και συγκλονίζουν.

Έχει γνωρίσει και βοηθήσει πρόσφυγες σε Λέσβο, Χίο, Κω, Ειδομένη, τότε που οι χιλιάδες ροές έδειχναν ότι η Ευρώπη βρισκόταν απέναντι σε μια πρωτοφανή μετακίνηση πληθυσμών χωρίς να είναι προετοιμασμένη να αντιμετωπίσει το σοβαρό ζήτημα και πριν καν υπογραφεί η συμφωνία ανάμεσα σε ΕΕ και Τουρκία.

Μιλώντας στο in.gr για τη διαδρομή της, το πρώτο πράγμα που ανασύρει από τη μνήμη της η Λουίζα είναι οι σκηνές που αντίκρισε στην Ειδομένη, σε μια περιοχή όπου εισέβαλε η απελπισία και το αδιέξοδο μετά την εξάντληση των ορίων ανοχής.

Ακολούθησε πρόσφυγες στο ταξίδι τους μέχρι τα ουγγρικά σύνορα, γνωρίζοντας το βάσανο της αναμονής.

Στην Ειδομένη, το μαρτύριο ακολουθούσε κλιμακούμενη πορεία αφού οι πρόσφυγες δεν λάμβαναν επαρκή ενημέρωση και οι ώρες έμοιαζαν ατελείωτες δίπλα στις γραμμές του τρένου.

«Όταν έκλεισαν τα σύνορα ξεκίνησαν οι αντιδράσεις και οι συμπλοκές. Οι αστυνομικοί έριξαν δακρυγόνα και τα παιδιά με ήδη επιβαρυμένο ιστορικό υγείας βρίσκονταν εκείνη την ώρα στην μπροστινή γραμμή» θυμάται η Λουίζα που έζησε δίπλα σε ανθρώπους με προβλήματα υγείας, γνωρίζοντας τον πόνο οικογενειών.

Δεν ξεχνά τις στιγμές που βίωσε όταν πρόσφυγες διαμαρτυρόμενοι με συνθήματα και πανό πραγματοποίησαν τη δική τους διαμαρτυρία στις σιδηροδρομικές γραμμές μπροστά στην ουδέτερη ζώνη Ελλάδας-ΠΓΔΜ.

Ο ευάλωτος πληθυσμός, τα παιδιά, αναζητούσαν απελπισμένα το παιχνίδι, περιμένοντας επί ώρες στην υγρασία.

«Οι πρόσφυγες αισθάνονταν ότι ζούσαν σαν ζώα. Αρκετοί από αυτούς ήταν μορφωμένοι, κάτοχοι πτυχίων. Στην Ειδομένη οι σκηνές που στήθηκαν δεν μπορούσαν να προστατέψουν τους πρόσφυγες τους κρύους μήνες Φεβρουαρίου και Μαρτίου» επισημαίνει η Λουίζα.

Από την προσφυγική κρίση περνά στη βία που έπληξε την Ουκρανία, με την αιματοχυσία στους δρόμους και τις καμπάνες πολέμου να ηχούν δυνατά.

Βρέθηκε στο Κίεβο την περίοδο που έπεσε από την εξουσία ο πρώην Πρόεδρος Βίκτορ Γιανουκόβιτς. Οι ημέρες που ακολούθησαν θύμιζαν σκηνικό πολέμου, τη στιγμή που ο αριθμός των θυμάτων ήταν ανησυχητικό υψηλός.

«Δεν περιμέναμε ότι θα υπάρξουν πυροβολισμοί» αναφέρει η Λουίζα, η οποία έχει βραβευτεί για την κάλυψη των συγκρούσεων στο Κόσοβο.

«Έχω βρεθεί ανάμεσα σε διασταυρούμενα πυρά. Σίγουρα φοβάσαι, όμως δεν αισθάνθηκα να φτάνει το τέλος. Σε όλες τις κρίσεις οι πρόσφυγες με απασχόλησαν περισσότερο. Δεν με συγκίνησε τόσο η μάχη όσο ο κόσμος, ο άμαχος πληθυσμός» καταλήγει, ενώ δεν ξεχνά τις συμπλοκές στην Αθήνα εξαιτίας των οποίων τραυματίστηκε.
Τι παίζει τώρα Ταινίες της ημέρας
Multimedia