Τι ακριβώς συνέβη και οι ελληνορωσικές σχέσεις έφθασαν ξαφνικά (;) στο χειρότερό τους σημείο; Τη στιγμή μάλιστα που έως τώρα η ελληνική διπλωματία είχε αποφύγει να ακολουθήσει τον δρόμο άλλων ευρωπαϊκών κυβερνήσεων και δεν είχε πάρει μέρος στην αλυσίδα απελάσεων και άλλων διπλωματικών αντιμέτρων στα οποία κατέφυγαν, ιδίως μετά το ξέσπασμα της μυστηριώδους υπόθεσης Σκριπάλ…

Ενα από τα πουλάκια που κατοικοεδρεύουν στην οδό Ηρώδου Αττικού (και παρακολουθούν τα πάντα στα δύο μέγαρα, αλλά και στα γύρω σπίτια) μου είπαν, αναφέρει ο «Βηματοδότης»,  ότι η επιδείνωση των ελληνορωσικών σχέσεων δεν έγινε ξαφνικά, αλλά άρχισε πριν από δύο χρόνια και από τότε κλιμακώνεται σταδιακά λόγω της δράσης του Ιβάν Σαββίδη στα ελληνικά δρώμενα και κυρίως στο ονοματολογικό της Μακεδονίας. Υπήρξαν βεβαίως και πιέσεις (διπλωματικά στο Μαξίμου τις ονομάζουν «συμβουλές») από αμερικανικής πλευράς για τη μείωση της επιρροής Σαββίδη στο λιμάνι Θεσσαλονίκης, στα ΜΜΕ και βεβαίως στα εθνικά θέματα. Και ποιος θεωρείται ότι ήταν ο άνθρωπος των Ρώσων στην Ελλάδα; Μα ο Ιβάν.

Και όμως η Μόσχα ενημερώθηκε, αλλά κώφευσε

Αν ο Ιβάν ήταν η αιτία, ποια ήταν η αφορμή; Ηταν, όπως με πληροφορούν, το ότι η δράση των τεσσάρων ρώσων διπλωματών (οι δύο θα απελαθούν και στους άλλους δύο θα απαγορευθεί η είσοδος στη χώρα) είχε γίνει εδώ και δύο χρόνια γνωστή, και έγιναν μάλιστα και οι σχετικές συστάσεις, ενώ μόλις την περασμένη Παρασκευή το υπουργείο Εξωτερικών ενημέρωσε τη Μόσχα ζητώντας της να αποσύρει τους δύο διπλωμάτες, γιατί διαφορετικά θα αναγκαστεί να τους απελάσει. Η Μόσχα όμως δεν απάντησε ποτέ. Εκανε πως δεν κατάλαβε τίποτα. Τι είδους όμως ενέργειες έκαναν που ενόχλησαν την ελληνική πλευρά;

Επεδίωκαν, όπως με ενημέρωσαν, συναντήσεις με μοναχούς και μητροπολίτες και με απόστρατους στρατιωτικούς για να προωθήσουν τις ρωσικές απόψεις και θέσεις σε ένα σωρό θέματα, ανάμεσα στα οποία και τα εθνικά, τη στιγμή μάλιστα που σε όλους ήταν γνωστή η αντίθεση της Ρωσίας για την ένταξη της πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ. Θεωρήθηκε μάλιστα ως προπαγανδιστική η δράση της λεγόμενης Αυτοκρατορικής Ορθόδοξης Παλαιστινιακής Ενωσης, η οποία, να σημειώσω, τα τελευταία χρόνια δρα έντονα στη χώρα μας. Η έδρα της είναι βεβαίως στα Ιεροσόλυμα, αλλά από πολλούς θεωρείται το μακρύ χέρι του Κρεμλίνου στην περιοχή και του Πατριαρχείου της Μόσχας.