Στα Επινίκια του Πινδάρου λιγότερες είναι οι πληροφορίες για το πώς εκτυλίχθηκε το ίδιο το αγώνισμα και περισσότερες εκείνες που αφορούν το νικητή, την οικογένειά του και τις αθλητικές επιτυχίες του σε άλλες γιορτές, ενώ σημαντικό χώρο καταλαμβάνει σε γενικές γραμμές και ο μύθος. Γνωμικά και προσωπικές εξομολογήσεις αποτελούν επίσης συστατικά στοιχεία των Επινικίων του μεγάλου βοιωτού ποιητή.

Στο κέντρο της αριστοκρατικής αντίληψης του Πινδάρου για τον άνθρωπο βρίσκεται η πεποίθηση για την καθοριστική αξία του έμφυτου και κληρονομημένου χαρακτήρα, της φυάς. Τα επίπονα επιτεύγματα των νικητών στους μεγάλους αγώνες μαρτυρούν ένα ανώτερο ήθος, ένα υπέρτερο σώμα και φρόνημα, που χαρακτήριζε και τις ηρωικές μορφές, τους ήρωες του μύθου.

Κοντά στα επιτεύγματα όσων αγωνίζονται στέκεται με τα ίδια δικαιώματα η συμβολή του ποιητή. Χάρη στον ύμνο του ποιητή η νίκη αποκτά διάρκεια, καθώς ο νικητής γίνεται δεκτός στον κόσμο του υψηλού και του άφθαρτου. Ο Πίνδαρος έχει συναίσθηση των σημαντικών υπηρεσιών που προσφέρει, και μιλά συχνά και με έμφαση γι’ αυτές.

Όλα αυτά, η επιτυχία του νικητή, που ξεφυτρώνει από τις προγονικές καταβολές, και ο ποιητικός λόγος, που νικά το χρόνο, είναι πάντως άρρηκτα συνδεδεμένα με τη βασική προϋπόθεση κάθε επιτυχίας, την ευλογία που έρχεται από το θεό. Ο κόσμος του Πινδάρου προσδιορίζεται πέρα ως πέρα από θρησκευτικότητα: «Από τους θεούς βγαίνουν όλες οι δυνατότητες της ανθρώπινης αρετής, και σοφοί και χεροδύναμοι και ρήτορες».

Πίνδαρος, ο ιεροπρεπής ποιητής του Ωραίου (Μέρος Α’)

Πίνδαρος, ο ιεροπρεπής ποιητής του Ωραίου (Μέρος Β’)

Πίνδαρος, ο ιεροπρεπής ποιητής του Ωραίου (Μέρος Γ’)

Πίνδαρος, ο ιεροπρεπής ποιητής του Ωραίου (Μέρος Δ’)

Πίνδαρος, ο ιεροπρεπής ποιητής του Ωραίου (Μέρος Ε’)

Πίνδαρος, ο ιεροπρεπής ποιητής του Ωραίου (Μέρος ΣΤ’)