Θέλει να κρυφτεί αλλά δεν μπορεί ο Πρωθυπουργός. Και μέσα στην βιασύνη του, θεωρώντας ότι έχει ήδη λύσει όλα τα προβλήματα του τόπου, λέει πράγματα που μπορεί κάποια στιγμή να αποδειχθούν μοιραία.

Τα λέει μάλιστα υπό αυτές τις συνθήκες και στους λάθος ανθρώπους και αποκαλύπτει αυτά που μάλλον θα όφειλε να κρατά κρυφά. Όπως την διασύνδεση του ζητήματος των Σκοπίων με αυτό του χρέους.

Εμφορούμενος προφανώς από την πρωτοφανή αυτοπεποίθηση που του προσέφερε η τάχα λύση του Σκοπιανού, υποδέχθηκε την Τετάρτη το πρωί τον επικεφαλής του ESM Κλάους Ρέγκλινγκ στο Μέγαρο Μαξίμου.

Και είπε το εξής χαριτωμένο: «Αισθάνομαι σαν σκακιστής που παίζει ταυτόχρονα σε δύο σκακιέρες γιατί έχουμε ταυτόχρονα τις διαπραγματεύσεις για τα οικονομικά όσο και για το θέμα του ονόματος. Ελπίζω πως όπως εχθές είχαμε μία καλή λύση έτσι και την επόμενη εβδομάδα θα έχουμε την καλύτερη λύση για το πιο σημαντικό ζήτημα των τελευταίων ετών για τη χώρα».

Ο Ρέγκλινγκ ουδεμία αρμοδιότητα έχει επί του Σκοπιανού. Περιορίστηκε να συγχαρεί για την «καλή συμφωνία». Αν ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας έτσι την κρίνει, ποιος είναι αυτός να τον στενοχωρήσει και να του πει κάτι διαφορετικό;

Εχει όμως μία κάποια αρμοδιότητα επί του χρέους.

Και ίσως γι’ αυτό ο Πρωθυπουργός δεν συγκρατήθηκε. Και φανέρωσε εμμέσως πλην σαφώς ότι η βιασύνη για το κλείσιμο μίας συμφωνίας με τον Ζάεφ, σχετίζεται με την ελπίδα του ότι η «πρόοδος» θα έχει ανταλλάγματα στο πεδίο του χρέους.

Κακά δείγματα όλα αυτά για έναν σκακιστή…

Διαβεβαιώσεις δεν έλαβε φυσικά ο κ. Τσίπρας από τον επικεφαλής του ESM. Μόνο κάποια εύσημα για τις προσπάθειες (το ξήλωμα της τσέπης μας, δηλαδή) και κάποιες επισημάνσεις λίγο ξινές, του τύπου «μένουν πολλά να γίνουν ακόμη».

Είναι φανερό ότι η ελληνική κυβέρνηση συμπεριφέρεται πλέον με την λογική του  «έκανα ό,τι ήταν να κάνω, τώρα περιμένω το αντάλλαγμα».

Δεν ξέρουμε αν θα υπάρξει αντάλλαγμα όπως το φαντάζεται ο κ. Τσίπρας.

Και πάντως αν η συμφωνία για το χρέος είναι τόσο καλή όσο και αυτή για το Σκοπιανό, ας συγκρατήσουμε για λίγο τον ενθουσιασμό μας. Σε ό,τι αφορά δε τις ικανότητες του Πρωθυπουργού στο σκάκι, έχουμε κάθε λόγο να αμφιβάλλουμε.