Όταν το κίνημα του πανκ  χτυπούσε για πρώτη φορά, το τραχύ και συντηρητικό στυλ στους δρόμους της Αγγλίας  ο κόσμος βρισκόταν  μακριά από τα σούπερ μουσικά βίντεο των καλλιτεχνών και των συγκροτημάτων της εποχής και απείχαν από την νέα μόδα που πρόσταζε η εποχή και το μουσικό ρεύμα. Η φωτογράφος Τζάνετ  Μπέκμαν βρισκόταν στην πρώτη γραμμή αυτού του υπέρ-ενεργοποιημένου κινήματος, καταγράφοντας «το βλέμμα» των μουσικών και των παιδιών που έμελλε να καθορίσουν δυνατά μια ολόκληρη εποχή. Συγκεντρώθηκαν για πρώτη φορά στο φωτογραφικό λεύκωμα « Made in the UK» στο, τα ισχυρά πορτραίτα της Μπέκμαν  γιορτάζουν τη μουσική και τη στάση των Punk, Mod, Skinhead, 2 Tone και της κουλτούρας Rockabilly στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Η Λονδρέζα καλλιτέχνης Τζάνετ Μπέκμαν, που περιγράφει τον εαυτό της ως  φωτογράφο σημαντικών γεγονότων,  ξεκίνησε την καριέρα της στα μουσικά περιοδικά The Face και Melody Maker. Μετακόμισε στην Νέα Υόρκη το 1982 και παρακολούθησε στενά το ρεύμα της Χιπ Χοπ σκηνής. Τα μοναδικά της πορτρέτα για τα συγκροτήματα Run-DMC, Afrika Bambaataa, Salt-N-Pepa και  Grandmaster Flash είναι ήδη συλλεκτικά και δουλεία της έχει δημοσιευτεί σε πληθώρα εντύπων όπως  το περιοδικό Esquire, Rolling Stone, Vogue και Glamour.Τώρα ζει και εργάζεται στην Νέα Υόρκη. Το 2005 συνέθεσε ένα φωτογραφικό λεύκωμα  – τομή πάνω στην Αγγλική πανκ. Με τίτλο «Made in the UK; The Music of Attitude», το οποίο εσωκλείνει φωτογραφίες και ολόκληρη την ιστορία από βαρυσήμαντα ονόματα της πανκ σκηνής  την περίοδο 1977 – 1983.

Το λεύκωμα αυτό τεκμηριώνει μια εποχή που η βρετανική μουσική έσπασε κάθε όριο. Η Μπέκμαν, που ξεκίνησε την καριέρα της για μία από τις πρώτες εβδομαδιαίες μουσικές εφημερίδες  του Λονδίνου είχε ήδη προβλέψει τον αντίκτυπο της πανκ στην «ήρεμη» ζωή του Λονδίνου. Σύντομα είχε εξαιρετική πρόσβαση στους μουσικούς που χάραξαν τους μουσικούς χάρτες του Ηνωμένου Βασιλείου – εικόνες μιας εποχής που η μουσική είχε μια ατζέντα – συμπεριλαμβανομένου των The Clash, The Sex Pistols, The Jam, The Undertones, The Specials, The Beat, The Police, The Ramones, The Rockats, Kurt Cobain, Billy Idol και Echo and the Bunnymen. Μεταξύ αυτών των συγκροτημάτων – θρύλων, αυτή η γενιά είχε ακόμα τη ριζοσπαστική ιδέα ότι κάθε πανκ αγόρι και κορίτσι ήταν εξίσου σημαντικό με τις ίδιες τις μπάντες και τον οποιαδήποτε σταρ της εποχής. Η «χαριτωμένη» αισθητική της φωτογράφου την έβγαλε στην δράση με τα παιδιά που ήθελαν να διαφέρουν στο δρόμο-και τα πορτρέτα που έκανε απέδειξαν ότι η πανκ συμπεριφορά δεν πεθαίνει ποτέ. Η ίδια είναι μια τεράστια πηγή πληροφοριών εκείνης της εποχής και πρόκειται για μία γυναίκα, η οποία είναι πραγματική γνώστρια του ηλεκτρικού ήχου του «άγριου» κινήματος.

Η Βίβιαν Γκόλντμαν, συγγραφέας και συνεργάτης του λευκώματος είπε πως : «Τα μέσα της δεκαετίας του ’70 ήταν η πιο σκοτεινή και  χειρότερη ώρα της Αγγλίας. Το Ηνωμένο Βασίλειο έπεσε βαθύτερα στην ανεργία, από απεργία  σε απεργία, τις διακοπές ρεύματος, την τριήμερη εβδομάδα εργασίας και τις βόμβες του IRA. Ήταν ώρα για μια νέα τάξη και στους ανήσυχους δρόμους του Λονδίνου μια χούφτα νεαρών ανδρών, τρελών γυναικών και πρώτης γενιάς τζαμαϊκανών μουσικών δημιούργησαν την πανκ επανάσταση του Ηνωμένου Βασιλείου. Την δημιούργησαν όταν έμπαιναν και άγγιζαν κάθε γωνιά του Διακεκομμένου Βασιλείου. Για λίγα ένδοξα χρόνια το Ηνωμένο Βασίλειο ήταν το κέντρο του πολιτιστικού σύμπαντος».

Η Τζάνετ το κρατάει ακόμα ζωντανό, όπως έγραψε και το περιοδικό The Reader και είναι ίσως από τα τελευταία γνήσια «πανκιά»  που δεν έβγαλαν τις παραμάνες από τα τζίν τους για τις επιταγές της νέας πραγματικότητας.