Διαθέτει τη μεγαλύτερη γκαλερί τέχνης στον κόσμο και την εκθέτει ελεύθερα στους δρόμους χωρίς να διαχωρίζει το κοινό του.

Ηλικιωμένες γυναίκες γίνονται τα μοντέλα του για μία μέρα, παιδιά νιώθουν καλλιτέχνες για μία εβδομάδα, άστεγοι φιγουράρουν σε περίεργα μέρη αστικών περιοχών. Για τον JR δεν υπάρχει διαχωρισμός σε τάξεις αλλά και ούτε σε ηθοποιούς και θεατές.

Σκοπός του η τέχνη του να είναι διαδραστική και οι ανησυχίες του να αποτυπώνονται στα γιγάντια έργα του. Είτε σε μορφή φωτογραφίας, είτε σε κάποια κατασκευή  ή σε μορφή 3d γκραφίτι ο Γάλλος καλλιτέχνης δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη δέσμευση, την ελευθερία, την ταυτότητα και το όριο. Σήμερα θεωρείται από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες της γενιάς μας παγκοσμίως.

Γεννημένος το 1983, ξεκίνησε ως κλασσικός γκράφιτι καλλιτέχνης στην εφηβεία,  με το ψευδώνυμο Face 3 μέχρι τη στιγμή που βρήκε μία κάμερα στο μετρό και του άλλαξε όλη την αντίληψη για την τέχνη του δρόμου. Χωρίς να την αφήνει λεπτό, απαθανάτιζε όλους εκείνους που έγραφαν μηνύματα στους δρόμους, εντόπισε όλα τα απαγορευμένα υπόγεια και στέγες της Γαλλίας και το 2004 φωτογράφισε τις ταραχές που εκδηλώθηκαν στα προάστια του Παρισιού και δημιούργησε το πρώτο μεγάλο έργο του με μεγάλες εκτυπώσεις των πρωταγωνιστών.

Same place last year 👊🏻 #LeHavre #Docker

A post shared by JR (@jr) on

Η μέθοδος του για την σημερινή τέχνη του δρόμου είναι η επικόλληση γιγάντιων φωτογραφιών στα πιο ασυνήθιστα μέρα. Συνήθως τραβάει με ευρυγώνιο φακό 28mm που βοηθά τα πορτραίτα του να είναι απρόσεκτα, αστεία, ψυχρά, αληθινά και να καταγράφουν το πνεύμα των ανθρώπων που περνάνε απαρατήρητοι.

Ουσιαστικά η τέχνη του δίνει φως στη καθημερινότητα απλών πολιτών και των ανθρώπων που ήταν άτυχοι και ζουν μία ζωή που δεν έχουν επιλέξει.

Αυτό που κάνει επίσης αξιοθαύμαστο το έργο του είναι ότι τις τεράστιες γιγαντοαφίσσες του ή τα σχέδια του θα τα συναντήσει κανείς στα πιο απρόβλεμπτα μέρη, όπως στις στέγες και σε πλευρές των κτιρίων, σε γέφυρες, σε σκάφη, σε δρόμους ακόμη και σε τρένα.

✌🏻soon San Francisco … 📷 @lyleowerko

A post shared by JR (@jr) on

Το 2006, ο καλλιτέχνης του δρόμου JR δημιούργησε το «Portrait of a Generation», στις αστικές περιοχές του Παρισιού. Αυτό το παράνομο project έγινε επίσημο όταν το Δημαρχείο του Παρισιού τύλιξε το κτίριο του με τις φωτογραφίες του JR. Το 2007 κατόρθωσε να αψηφήσει τις προβλέψεις των εμπειρογνωμόνων για την αποτυχία του και δημιούργησε τη μεγαλύτερη παράνομη έκθεση που έχει υπάρξει με τίτλο “Face 2 Face” . Το καλλιτεχνικό του αυτό έργο προέβαλε πορτρέτα Ισραηλινών και Παλαιστινίων πρόσωπο με πρόσωπο σε 8 παλαιστινιακές και ισραηλινές πόλεις.

Με την πάροδο του χρόνου ο JR ασχολήθηκε ιδιαίτερα με το κοινό της τέχνης του και παρουσίασε αμέτρητες εκθέσεις και project μεταξύ άλλων: Women are Heroes, The Wrinkles of the City, και InsideOut. Το έργο του έχει αγγίξει χιλιάδες κατοίκους πόλεων ανά τον κόσμο και συχνά παραπέμπει σε στοιχεία ιστορίας, πολιτισμού, και κληρονομιάς κάθε τοποθεσίας.

Work in progress on the Mexican side of the US/MEXICO border

A post shared by JR (@jr) on

Τα έργα του εμφανίζονται σε όλο τον κόσμο, από τις φτωχογειτονιών στη Γαλλία, στους τοίχους της Μέσης Ανατολής, στις σπασμένες γέφυρες της Αφρικής και στις φαβέλες της Βραζιλίας. Ο JR δε φοβάται να ταξιδέψει σε απομακρυσμένα και επικίνδυνα μέρη για να μπορέσει να δώσει «φωνή» σε απλούς κατοίκους ή άτυχους ανθρώπους που τους προσλαμβάνει για μοντέλα ή συνεργάτες του.

Πολυβραβευμένος αλλά με ταπεινό προφίλ, παρά την προσωπική σχέση που έχει με μέλη της αφρόκρεμας της showbiz (Robert De Niro, Anjelina Jolie, U2 κ.α) επιλέγει να κρατάει για «κολλητή» του την κατά 55 χρόνια μεγαλύτερή του και ελληνικής καταγωγής κινηματογραφίστρια Anges Varda.

Δεν εμφανίζεται ποτέ χωρίς τα γυαλιά και το καπέλο του και αυτό αφενός γιατί τα φορούσε και πριν γίνει αναγνωρίσιμος, αφετέρου γιατί θέλει ο κόσμος να εστιάσει στη δουλειά του και όχι στον ίδιο. Και φυσικά τον βοηθάει για να μην τον αναγνωρίζουν όταν κυκλοφορεί χωρίς αυτά…

Ο JR παραμένει ημι-ανώνυμος και αφήνει τα έργα του να μιλήσουν για εκείνον· δεν δίνει άμεσα την απάντηση για το τι απεικονίζουν και δίνει χώρο στη συνάντηση μεταξύ του υποκειμένου / πρωταγωνιστή και του περαστικού / διερμηνέα.

Και μπορεί ακόμα να μην έχει αλλάξει τον κόσμο αλλά σίγουρα έχει στήσει μία τεράστια γέφυρα ερωτήσεων και ανησυχίας σε όσους έχουν βρεθεί αντιμέτωποι με τα έργα του. Εξάλλου όπως δηλώνει ο ίδιος, επιθυμία του είναι να αλλάξει ο κόσμος βήμα – βήμα, αν και το έργο του έχει διανύσει χιλιόμετρα.

Gallery του υπάρχουν:

Galerie Perrotin, Paris, France
Galerie Lazarides, London, England and New Castle, England
Galerie Henrik Springmann, Düsseldorf, Germany
Galerie Magda Danysz, Shanghai, China
Galerie Simon Studer Art, Geneva, Switzerlan

Sunday night on @60minutes with @andersoncooper 🙏🏻 by @maglagwil

A post shared by JR (@jr) on