Οσο ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί με διάφορες παρελκυστικές τακτικές να θέσει το ζήτημα της προσέγγισης των «προοδευτικών δυνάμεων», στο κομματικό παρασκήνιο του ΣΥΡΙΖΑ εξελίσσεται μια διαμάχη μεταξύ προσώπων και τάσεων και αρχίζει να διαφαίνεται ότι οι… ρεφορμιστικές επιδιώξεις της ηγεσίας δύσκολα θα βρουν ευρεία ανταπόκριση.

Προβληματισμός για τους σχεδιασμούς

Μπορεί τα δολώματα της κυβέρνησης στα νερά της Κεντροαριστεράς να έχουν προκαλέσει αναστάτωση στο ΠαΣοΚ-ΚΙΝΑΛ και να έχουν ενεργοποιήσει προσωπικές στρατηγικές, όμως ο προβληματισμός στον χώρο της Αριστεράς για τους σχεδιασμούς της ηγεσίας αρχίζει και γίνεται έντονος. Η διαδικασία εξελίσσεται σε τρία επίπεδα, όπου συγκεκριμένα πρόσωπα έχουν αναλάβει ρόλους.

Στα ηγετικά κλιμάκια δραστηριοποιείται η στενή ομάδα υπό και περί τον Πρωθυπουργό. Ο κ. Τσίπρας και οι στενοί συνεργάτες και συνομιλητές του εμφορούνται από την ιδέα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον ή τείνει και οφείλει να εδραιωθεί ως ένα σύστημα εξουσίας. Αυτή είναι κατά την άποψή τους η μείζων κατάκτηση και για τη διατήρησή της γίνονται οι όποιες κινήσεις και μεθοδεύσεις. Αν αυτό περιλαμβάνει και δήθεν ιδεολογικές επαναπροσεγγίσεις, εκπτώσεις ή μετακινήσεις από τον ριζοσπαστικό χαρακτήρα του πρώιμου ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι κάτι που τους προβληματίζει. Υπό αυτή την έννοια η ομάδα Τσίπρα είναι διατεθειμένη και έτοιμη για οποιαδήποτε μεθόδευση και συνεργασία, προκειμένου να διατηρήσει αφενός τα δικά της κεκτημένα και αφετέρου το προφίλ μιας πολιτικής οργάνωσης η οποία θα είναι δυνάμει κυβερνητικός εταίρος για την επόμενη περίοδο.

Στο κομματικό πεδίο οι απόψεις και επιδιώξεις της ηγεσίας βρίσκουν την αντίδραση των οπαδών του ριζοσπαστισμού. Εκφράζονται κατά κύριο λόγο μέσα από τις παρεμβάσεις της ομάδας των «53+». Σε αυτές αρχίζουν να διαφαίνονται μια απόσταση από τις απόπειρες μιας έστω και κατ’ επίφαση μετάλλαξης του ΣΥΡΙΖΑ και μια επιμονή στον ιδεολογικό εξαγνισμό του κόμματος, έπειτα από την αμαρτωλή περίοδο των μνημονίων. Σε χαρακτηριστική πρόσφατη παρέμβαση της ομάδας επισημαινόταν μεταξύ άλλων: «Το ενδεχόμενο πρόσδεσης της Αριστεράς, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, στο όχημα μιας πορείας προς έναν δήθεν πολιτικό ορθολογισμό, θα οδηγούσε σε βίαιη μετάλλαξη, θα τη μετέτρεπε σε συμπληρωματική δύναμη ενός συστήματος, που αμφισβητείται πανταχόθεν». Με βάση αυτό οι «53+» υποστηρίζουν: «Χρειαζόμαστε λοιπόν ένα νέο κύμα ριζοσπαστισμού, κινήσεις και πρωτοβουλίες, που θα σηματοδοτούν μια αριστερή αντεπίθεση, που θα ενισχύουν τον κοινωνικό, ταξικό και διεθνιστικό προσανατολισμό μας, το αξιακό και ιδεολογικό φορτίο της Αριστεράς».

Οι ενδιάμεσοι και ο… εκσυγχρονιστής

Ρόλο ενδιάμεσου μεταξύ των δύο αντιλήψεων επιχειρούν να παίξουν τις τελευταίες εβδομάδες πρόσωπα όπως ο Πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης και ο πρώην υπουργός Νίκος Φίλης, χτυπώντας μια στο καρφί και μια στο πέταλο. Για παράδειγμα, μιλούν και οι δύο με τον τρόπο τους για διάφορες ανασυνθέσεις στο πολιτικό σκηνικό και δυνατότητες συνεργασιών. Ωστόσο την ίδια στιγμή φροντίζουν να ανατρέπουν την ειδυλλιακή εικόνα της μεταμνημονιακής περιόδου, όπως την περιγράφει ο κ. Τσίπρας.

Διαβάστε περισσότερα εδώ