Λίγους μήνες πριν την αποχώρησή του από την Πρωθυπουργία, τον Ιούνιο του 2011, ο Γιώργος Παπανδρέου βρέθηκε αντιμέτωπος με ένα κύμα πρωτοφανούς αποδοκιμασίας και βίας εις βάρος του. Αυγά, μπουκάλια και παπούτσια (!) εκτοξεύονταν εναντίον του αυτοκινήτου του καθώς κατευθυνόταν στο Μέγαρο Μαξίμου, εν μέσω διαδηλώσεων και μαζικών διαμαρτυριών των γνωστών αγανακτισμένων.

Καλώς ή κακώς, τότε ο Παπανδρέου κατάλαβε ότι το παιχνίδι είχε τελειώσει. Φέρθηκε όμως απολύτως θεσμικά, αν και ασυνήθιστα, καλώντας τον Σαμαρά και προτείνοντας μία άλλου τύπου συνεννόηση και εν συνεχεία λίγους μήνες αργότερα αποχώρησε από την πρωθυπουργία, παραδίδοντας σε μία κυβέρνηση εθνικής συνεννόησης υπό τον Λουκά Παπαδήμο.

Το μικροπολιτικό παρασκήνιο πίσω από όλα αυτά έχει την σημασία του, αλλά δεν είναι το μείζον. Τότε, και υπό τις κραυγές των αλαλαζόντων ΣΥΡΙΖΑίων, Χρυσαυγιτών και διαφόρων άλλων η χώρα στάθηκε όρθια και το πολίτευμα λειτούργησε.

Σήμερα, ο Αλέξης Τσίπρας, έχοντας κάνει πολλά και πολύ χειρότερα από όσα τότε ο Παπανδρέου, βρίσκεται αντιμέτωπος με μία άλλου τύπου αντίδραση.

Θεωρώντας τον εαυτό του σωτήρα και αναμορφωτή καταφθάνει σε ένα νησί του Ανατολικού Αιγαίου και συναντά την περιφρόνηση. Ολόκληρη η πόλη της Μυτιλήνης νέκρωσε την Πέμπτη, τα καταστήματα κατέβασαν ρολά, οι δρόμοι ερήμωσαν, κανείς δεν περίμενε τον Πρωθυπουργό. Ούτε καν για να του πετάξει αυγά, νερά, παπούτσια ή ντομάτες.

Για όσους δεν το θυμούνται, η Λέσβος ήταν το νησί απ’ όπου ο κ. Τσίπρας φώναζε πριν από μερικά χρόνια «go back κυρία Μέρκελ, go back κύριε Σόιμπλε», υπό τις ιαχές των αναψοκοκκινισμένων οπαδών του. Ήταν δε κατά σύμπτωση περίπου η ίδια ημέρα, 2 Μαΐου του 2014.

Μπορεί αυτή η περιφρονητική στάση των πολιτών να είναι πολύ πιο ουσιαστική ως αντίδραση από τις αγριότητες που έκαναν οι ομοϊδεάτες του κ. Τσίπρα μερικά χρόνια νωρίτερα.

Μπορεί επίσης, τα αμήχανα χαμόγελα του Πρωθυπουργού και της ακολουθίας του να είναι μία προσωρινή λύση. Αλλά αν σκεφτεί κανείς ότι τον υποδέχθηκαν περισσότεροι αστυνομικοί από πολίτες, κάποιο θλιβερό συμπέρασμα θα βγάλει.

Το θέμα εν προκειμένω είναι τι συμπέρασμα θα βγάλει ο ίδιος ο κ. Τσίπρας και η ομάδα που τον περιβάλλει. Και φυσικά, τι είδους αντίδραση θα επιλέξουν, καθώς είναι πλέον φανερό ότι ακόμη και το ακροατήριό τους έχει βαρεθεί να τους ακούει και να τους βλέπει.